Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης πρώην Νέας Υόρκης και Ανατολικής Αμερικής
κυρός Αναστάσιος. (1873-1965).
(Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία εν Υπερορία).

Ο κατά κόσμον Αλέξανδρος Αλεξέγεβιτς Γκριμπανόβσκη γεννήθηκε στο χωριό Μπράτκο της Κομητείας Μπορισογκλέμπσκ του Κυβερνείου Ταμπώβου στις 6 Αυγούστου 1873. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Ακαδημία Μόσχας το 1897. Τον Απρίλιο του 1898 εκάρη μοναχός. Διάκονος χειροτονήθηκε στις 23 Απριλίου 1898 από τον Επίσκοπο Ταμπώβου Αλέξανδρο και Πρεσβύτερος στις 24 Απριλίου 1898. Το 1901 έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη και τοποθετήθηκε Διευθυντής του Θεολογικού Σεμιναρίου Μόσχας. Στις 29 Ιουνίου 1906 χειροτονήθηκε στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Μόσχας τιτουλάριος Επίσκοπος Σερπουχώβου, Βικάριος της Επισκοπής Μόσχας. Στις 14 Μαΐου 1914 εξελέγη Επίσκοπος Χέλμ και Λιούμπλιν και στις 10 Δεκεμβρίου 1915 Επίσκοπος Κισινιώβου και Χοτίνσκ. Στις 6 Μαΐου 1916 προήχθη σε Αρχιεπίσκοπο. Μετά την προσάρτηση της Βεσσαραβίας στη Ρουμανία και την προσάρτηση της Επισκοπής του στο Πατριαρχείο Ρουμανίας αρνήθηκε να ενταχθεί στο Πατριαρχείο Ρουμανίας. Το 1919 έφυγε στην Κωνσταντινούπολη. Το 1924 εγκατέλειψε την Κωνσταντινούπολη και μετέβη στη Βουλγαρία, η Εκκλησία της οποίας ήταν σχισματική την περίοδο εκείνη. Τον Νοέμβριο του 1935 του ανατέθηκε από τη Σύνοδο των Καρλοβικίων (Σρέμσκι Κάρλοβτσι) η διοίκηση των προσφύγων Ρώσων των Βαλκανίων. Το ίδιο έτος προήχθη σε Μητροπολίτη από τον Πατριάρχη Σερβίας Βαρνάβα. Στις 10 Αυγούστου 1936 μετά την κοίμηση του Μητροπολίτη π. Κιέβου Αντωνίου Χραποβίτσκη εξελέγη Πρωθιεράρχης της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας εν Υπερορία. Τον Σεπτέμβριο του 1944 μετά την επικράτηση του Κομμουνισμού στη Γιουγκοσλαβία κατέφυγε στο Κάρλσμπαντ της Γερμανίας και κατόπιν στο Μόναχο. Το 1946 εγκαταστάθηκε στη Γενεύη. Το έτος αυτός έγιναν δεκτοί στη δικαιοδοσία της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας εν Υπερορία δώδεκα πρόσφυγες Αρχιερείς από τη Σοβιετική Ένωση. Το 1950 εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη και το 1960 εξελέγη Μητροπολίτης Νέας Υόρκης και Ανατολικής Αμερικής. Προσπάθησε να προσεγγίσει τη Μετροπόλια αλλά οι ενωτικές προσπάθειες απέβησαν άκαρπες. Στις 27 Μαΐου 1964 παραιτήθηκε. Εκοιμήθη στις 22 Μαΐου 1965.

Αναθεώρηση: Πέμπτη, 08 Αυγούστου 2019.