
Ο γλυπτός διάκοσμος του ναού παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και πρωτοτυπία. Ενώ μέχρι τώρα στους ναούς ο διάκοσμος αντλούσε τα θέματά του από τη μυθολογία, στη ζωφόρο του ναού της Απτέρου Νίκης συναντάμε για πρώτη φορά στην ελληνική ναοδομία απεικόνιση ιστορικών θεμάτων.
Ολόκληρη η ζωφόρος του ναού αποτελείται από δεκατέσσερις λίθους με διαφορετικές παραστάσεις σε κάθε πλευρά. Σήμερα εννέα από αυτούς βρίσκονται στο Μουσείο Ακρόπολης, ένας έχει χαθεί και τέσσερις εκτίθενται στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου, μετά την αρπαγή τους από τον Thomas Bruce, λόρδο του Elgin, στις αρχές του 19ου αι. Ο ναός και το θωράκιο της Αθηνάς Νίκης διαλύθηκαν από τους Οθωμανούς το 1687 για την ενίσχυση του προμαχώνα και την καλύτερη οχύρωση της δυτικής πλευράς της Ακρόπολης ενάντια στις επιθέσεις των Βενετών του στρατηγού Francesco Morosini. Το 1835-1836, υπό την επίβλεψη του τότε εφόρου αρχαιοτήτων Ludwig Ross, ο προμαχώνας κατεδαφίστηκε και ο ναός της Αθηνάς Νίκης αναστηλώθηκε για πρώτη φορά. Μία δεύτερη αναστήλωση πραγματοποιήθηκε το 1940 ενώ μία τρίτη ολοκληρώθηκε το 2010.
Η ζωφόρος, έργο του Αγοράκριτου, είχε τις εξής ανάγλυφες παραστάσεις:
Η ανατολική πλευρά παριστάνει συνέλευση ένθρονων θεών γύρω από τον Δία (ίσως ψυχοστασία, ζύγισμα δηλαδή της τύχης δύο ηρώων του Τρωικού πολέμου, του Αχιλλέα και του Μέμνωνος).
Η νότια μάχες Ελλήνων με Πέρσες ιππείς.
Κάποιοι μελετητές γίνονται πιο συγκεκριμένοι πιστεύοντας ότι εικονίζεται η μάχη του Μαραθώνα.
Η δυτική και η βόρεια μάχες Ελλήνων οπλιτών με άλλους οπλίτες.
Σύμφωνα με άλλη άποψη εικονίζεται η σύγκρουση των Αθηναίων εναντίον των πόλεων που ήταν μέλη της πελοποννησιακής συμμαχίας· κι εδώ υπάρχουν δύο απόψεις:
α) η μάχη κατά των Κορινθίων το 458 π.Χ. ή
β) κατά των Βοιωτών στα Οινόφυτα το 457 π.Χ.
Κάποιοι πιστεύουν ότι γενικότερα στη νότια τη δυτική και τη βόρεια ζωφόρο απεικονίζεται η μάχη των Πλαταιών (479 π.Χ.) όπου οι Έλληνες πολέμησαν όχι μόνο εναντίον των Περσών αλλά και εναντίων όσων Ελλήνων είχαν συμμαχήσει με τους Πέρσες.
Μεγάλο μέρος των γλυπτών της ζωφόρου εκτίθενται στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης εκτός από εκείνα που άρπαξε ο Έλγιν και στεγάζονται στο Βρετανικό Μουσείο.
Η ανατολική πλευρά παριστάνει συνέλευση ένθρονων θεών γύρω από τον Δία (ίσως ψυχοστασία, ζύγισμα δηλαδή της τύχης δύο ηρώων του Τρωικού πολέμου, του Αχιλλέα και του Μέμνωνος).
Η ανατολική ζωφόρος, σύναξη των θεών του Ολύμπου γύρω από τον ένθρονο Δία



Ο γωνιαίος λίθος a της ζωφόρου του ναού της Αθηνάς Νίκης φέρει ανάγλυφες παραστάσεις στη νότια και την ανατολική πλευρά. Στην ανατολική πλευρά πρώτη από αριστερά στέκει η Πειθώ. Την τραβά από το χέρι ένας φτερωτός Έρωτας, που απλώνει το άλλο χέρι του προς την Αφροδίτη, η οποία πατά με το ένα πόδι σε βράχο. Οι δύο θεές είχαν στην Ακρόπολη κοινή λατρεία, καθώς η Πειθώ λατρευόταν στο ιερό της Αφροδίτης Πανδήμου, το οποίο βρισκόταν κάτω ακριβώς από τον πύργο του ναού της Αθηνάς Νίκης.
Πηγή κειμένου και εικόνας: Μουσείο Ακρόπολης ![]()


Ο λίθος b της ανατολικής ζωφόρου του ναού της Αθηνάς Νίκης αποτελείται από δύο τμήματα που έχουν συγκολληθεί. Εικονίζονται έντεκα αποσπασματικά σωζόμενες μορφές. Στα αριστερά οι τρεις Χάριτες χορεύουν μπροστά από τη μητέρα τους Ευρυνόμη ή σύμφωνα με άλλους την Ηώ ή την Εστία. Δίπλα στέκει η Λητώ με τα δίδυμα παιδιά της Απόλλωνα και Άρτεμη. Ο νέος δίπλα στην Άρτεμη, που στηρίζεται σε λεπτό ραβδί, ίσως είναι ο Θησέας. Άλλοι ωστόσο υποστηρίζουν ότι είναι ο Διόνυσος ή ο Άρης. Η γυναίκα μπροστά στον Θησέα είναι η Αμφιτρίτη, που στέκει πίσω από τον σύζυγό της Ποσειδώνα, ο οποίος κάθεται σε βράχο. Μπροστά στον Ποσειδώνα στέκει η οπλισμένη Αθηνά.
Πηγή κειμένου και εικόνων: Μουσείο Ακρόπολης ![]()


Ο λίθος c της ανατολικής ζωφόρου του ναού της Αθηνάς Νίκης εικονίζει δέκα αποσπασματικά σωζόμενες μορφές. Στα αριστερά, μια μορφή από την οποία διατηρούνται μόνο τα πόδια, αποδίδεται στον Ήφαιστο. Δίπλα του ο Δίας κάθεται σε θρόνο με υποπόδιο. Μπροστά υπάρχει ένα δυσδιάκριτο αντικείμενο που άλλοι ερμηνεύουν ως τράπεζα προσφορών και άλλοι ως τρόπαιο. Πίσω από τον Δία στέκει η Ήρα και ακολουθούν ο Ηρακλής και η Ήβη (ή ο Ερμής και η Υγεία ή η Εκάτη) και η Δήμητρα με την κόρη της Περσεφόνη, που την αγκαλιάζει από τους ώμους. Η παράσταση κλείνει με δύο γυναίκες που χορεύουν γύρω από μια τρίτη, η οποία κάθεται σε δίφρο (σκαμνί). Ίσως είναι οι Ώρες με τη μητέρα τους Θέμιδα ή η Θέτιδα με δύο ακόμα Νηρηίδες ή οι Μούσες.
Πηγή κειμένου και εικόνων: Μουσείο Ακρόπολης ![]()
Σύμφωνα με τους περισσότερους μελετητές στη βόρεια ζωφόρο του ναού της Αθηνάς Νίκης απεικονίζεται μία μυθική σκηνή. Πρόκειται για τον πόλεμο που κήρυξε ο Ευρυσθέας στην Αθήνα όταν εκείνη αρνήθηκε να του παραδώσει τα παιδιά του Ηρακλή, που είχαν ζητήσει άσυλο στην Αττική. Η μάχη έληξε με νίκη των Αθηναίων και η απεικόνισή της παρέπεμπε στους πρόσφατους, τότε, θριάμβους της Αθήνας κατά των Σπαρτιατών, απογόνων του Ευρυσθέα, στη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου. Άλλοι ωστόσο, που δίνουν στις σκηνές ιστορική διάσταση, αναγνωρίζουν τη μάχη των Πλαταιών και συγκεκριμένα τη σφαγή του Μασιστίου, αρχηγού του περσικού ιππικού.
Πηγή κειμένου: Μουσείο Ακρόπολης ![]()

Πηγή εικόνας: Μουσείο Ακρόπολης, 18143, ![]()
Ο αποσπασματικά σωζόμενος γωνιαίος λίθος h της ζωφόρου του ναού της Αθηνάς Νίκης φέρει ανάγλυφες παραστάσεις στη δυτική και τη βόρεια πλευρά. Στη βόρεια πλευρά ολοκληρώνεται η καταδίωξη του μυθικού Ευρυσθέα με τη σύλληψή του από τους Αθηναίους. Το μεγάλο αγγείο που εικονίζεται στα αριστερά πιθανόν παραπέμπει σε κρήνη, ίσως τη Μακαρία Κρήνη στον Τρικόρυνθο του Μαραθώνα, όπου θάφτηκε το κεφάλι του αποκεφαλισμένου Ευρυσθέα. Στο δεξί άκρο του λίθου παριστάνεται ανδρική μορφή στραμμένη προς τα αριστερά, από την οποία σώζονται μόνο τα πόδια από τους μηρούς και κάτω και η απόληξη του χιτώνα ή της χλαμύδας που φορούσε.
Πηγή κειμένου: Μουσείο Ακρόπολης ![]()

Ο λίθος m της βόρειας ζωφόρου του ναού της Αθηνάς Νίκης εικονίζει την καταδίωξη και δολοφονία του μυθικού Ευρυσθέα. Ο Ευρυσθέας βρίσκεται περίπου στο μέσο της παράστασης και το κράνος του πέφτει προς τα πίσω, προοιωνίζοντας τον αποκεφαλισμό του. Τον καταδιώκουν ο Ιόλαος, ανιψιός του Ηρακλή και ο Ακάμαντας, γιος του Θησέα, που εικονίζονται στα αριστερά του. Στα δεξιά, ο άλλος γιος του Θησέα, ο Δημοφώντας κλείνει τον δρόμο στον Ευρυσθέα. Ανάμεσα στους δύο άνδρες κείτεται νεκρός ο ηνίοχος του άρματος του Ευρυσθέα. Στο δεξί άκρο του λίθου τα άλογα του άρματος διαφεύγουν, πηδώντας πάνω από μικρό βράχο ή πεσμένη ασπίδα. Τέλος, στο αριστερό άκρο του λίθου, ένας οπλίτης πατά το κεφάλι ενός πεσμένου αντιπάλου και πολεμά με έναν δεύτερο, από τον οποίο σώζεται μόνο το πόδι.
Η δυτική ζωφόρος, μάχες Ελλήνων με άλλους οπλίτες
Θέμα της δυτικής ζωφόρου του ναού της Αθηνάς Νίκης είναι η μάχη Ελλήνων με άλλους Έλληνες. Πρόκειται για ιστορική μάχη για την οποία έχουν προταθεί διαφορετικές ερμηνείες. Ορισμένοι πιστεύουν ότι απεικονίζει τη μάχη μεταξύ Αθηναίων και Σπαρτιατών στην Αμφιλοχία το 426/5 π.Χ. και άλλοι τη μάχη μεταξύ Αθηναίων και Κορινθίων κοντά στα Μέγαρα το 458 π.Χ. Και οι δύο έληξαν με νίκη των Αθηναίων.

Ο πολύ κατεστραμμένος γωνιαίος λίθος h της ζωφόρου του ναού της Αθηνάς Νίκης φέρει ανάγλυφες παραστάσεις στη δυτική και τη βόρεια πλευρά. Από τη διακόσμηση της δυτικής πλευράς διατηρούνται μόνο δύο οπλίτες με ασπίδες που τρέχουν προς τα δεξιά.
Πηγή κειμένου και εικόνας: Μουσείο Ακρόπολης ![]()

Λονδίνο, Βρετανικό Μουσείο, 1816,0610.160

Λονδίνο, Βρετανικό Μουσείο, 1816,0610.161
Στο κέντρο μαίνεται μια μάχη γύρω από έναν πεσμένο πολεμιστή. Μια φιγούρα στα αριστερά σκύβει για να σύρει τον σύντροφό του στην ασφάλεια. Μπροστά του, ένας εχθρός πετάει για να πιάσει έναν αστράγαλο, καλύπτοντας την επίθεσή του με μια ασπίδα. Στην άκρη αυτής της ομάδας πολεμιστής της αντίπαλης παράταξης τον αντιμάχονται. Η μορφή στα δεξιά, με το δεξί του χέρι ανασηκωμένο και τον αγκώνα λυγισμένο, πιθανότατα αρχικά κρατούσε ένα δόρυ.


Ο γωνιαίος λίθος l της ζωφόρου του ναού της Αθηνάς Νίκης φέρει ανάγλυφες παραστάσεις στη δυτική και τη νότια πλευρά. Στη δυτική πλευρά σώζονται αποσπασματικά δύο μορφές. Ένας γυμνός έλληνας οπλίτης, πιθανόν Αθηναίος, μάχεται με έλληνα πολεμιστή που φορά κοντό χιτώνα και κράνος. Οι δύο άντρες προτάσσουν τις ασπίδες τους, οι οποίες βρίσκονται στο κέντρο της σύνθεσης.
Πηγή κειμένου και εικόνας: Μουσείο Ακρόπολης ![]()
Νότια ζωφόρος, μάχες Ελλήνων με Πέρσες ιππείς
Θέμα της νότιας ζωφόρου του ναού της Αθηνάς Νίκης είναι πιθανότατα η νικηφόρα μάχη των Ελλήνων κατά των Περσών στον Μαραθώνα το 490 π.Χ., στην οποία πρωτοστάτησαν οι Αθηναίοι.

Ο γωνιαίος λίθος a της ζωφόρου του ναού της Αθηνάς Νίκης φέρει ανάγλυφες παραστάσεις στη νότια και την ανατολική πλευρά. Στη νότια πλευρά ένας έλληνας οπλίτης, στα αριστερά, βοηθά έναν συμπολεμιστή του, ο οποίος καταρρέει από το χτύπημα του βέλους ενός πέρση τοξότη που εικονίζεται στα δεξιά, στο άλλο άκρο του λίθου. Στο κέντρο ένας Έλληνας με ασπίδα στο αριστερό χέρι καταδιώκει έναν πέρση ιππέα, τη στιγμή που ένας ακόμα Πέρσης κείτεται στο έδαφος νεκρός.
Πηγή κειμένου και εικόνας: Μουσείο Ακρόπολης ![]()

Λονδίνο, Βρετανικό Μουσείο, 1816,0610.158

Λονδίνο, Βρετανικό Μουσείο, 1816,0610.159

Πρόκειται για ενιαίο λίθο σπασμένο στη μέση, στα τμήματα του οποίου είχαν δοθεί από παλιά ξεχωριστές ενδείξεις (e, f). Ανήκει στη νότια πλευρά της ζωφόρου του ναού της Αθηνάς Νίκης και απεικονίζει μάχη μεταξύ Ελλήνων και Περσών.
Στα αριστερά ένας γυμνός Έλληνας οπλίτης γονατίζει προσπαθώντας να αποφύγει το χτύπημα του Πέρση αντιπάλου του. Από τη μορφή του δεύτερου διατηρείται μόνο το περίγραμμα και ο μανδύας που ανεμίζει. Ακολουθεί Έλληνας πολεμιστής που γέρνει προς τα πίσω είτε γιατί έχει πληγωθεί είτε γιατί ετοιμάζεται να επιτεθεί. Δίπλα του καταρρέει ένας λαβωμένος Πέρσης. Ακολουθεί γυμνός Έλληνας οπλίτης που επιτίθεται σε Πέρση ιππέα, το άλογο του οποίου βυθίζεται σε έλος ή παραπατά τραυματισμένο. Στα πόδια του αλόγου κείτεται νεκρός ένας ακόμη Πέρσης, ενώ πίσω ένας άλλος κινείται εναντίον του Έλληνα. Τη σκηνή ολοκληρώνει ένας Πέρσης που δείχνει να πέφτει προς τα πίσω.
Πηγή κειμένου και εικόνας: Μουσείο Ακρόπολης ![]()

Ο γωνιαίος λίθος I της ζωφόρου του ναού της Αθηνάς Νίκης φέρει ανάγλυφες παραστάσεις στη νότια και τη δυτική πλευρά. Στη νότια πλευρά διατηρούνται αποσπασματικά τέσσερις μορφές. Στα αριστερά ένας έλληνας οπλίτης, πιθανόν Αθηναίος, μονομαχεί με πέρση τοξότη. Ο Έλληνας προβάλλει για προστασία το τυλιγμένο στο ιμάτιο αριστερό του χέρι και ετοιμάζεται να καταφέρει αποφασιστικό χτύπημα στον αντίπαλό του. Στα δεξιά ένας άλλος Έλληνας με ασπίδα και δόρυ καταφέρει ισχυρό χτύπημα σε έφιππο Πέρση και προκαλεί την πτώση του από το άλογο, το οποίο ανασηκώνεται στα πίσω του πόδια.
Πηγή κειμένου και εικόνας: Μουσείο Ακρόπολης ![]()
Ο γλυπτός διάκοσμος - Το αέτωμα
Το ανατολικό αέτωμα παρίστανε Γιγαντομαχία, ενώ το δυτικό Αμαζονομαχία.
Τα γλυπτά συμπληρώνονταν με τις εντυπωσιακές επιχρυσωμένες χάλκινες μορφές στα ακρωτήρια: Βελλερεφόντης, Πήγασος και Χίμαιρα στις μέσες και Νίκες στις γωνίες.
Ο γλυπτός διάκοσμος - Το θωράκιο
Εξαιτίας της θέσης του ναού και για να προστατευτούν οι προσκυνητές, στην παρυφή του πύργου υπήρχε ένα προστατευτικό θωράκιο με ένα (1) μέτρο περίπου ύψος. Η εξωτερική όψη του ήταν διακοσμημένη με ανάγλυφες παραστάσεις που εικονίζουν φτερωτές Νίκες οι οποίες στολίζουν τρόπαια ή οδηγούν ταύρους στη θυσία ή μορφές Αθηνάς.
Στο θωράκιο η Νίκη διακρίνεται από την Αθηνά και παριστάνεται να υπηρετεί την προστάτιδα του βράχου.
Τα θέματα επαναλαμβάνονται με μικρές παραλλαγές στις τρεις πλευρές του θωρακίου.

Νίκη «σανδαλιζομένη». Ίσως ένα από τα ωραιότερα γλυπτά της κλασικής τέχνης.
Μουσείο της Ακρόπολης, 973

Αθηνά και Νίκη.
Μουσείο της Ακρόπολης, 989

Δύο Νίκες οδηγούν ταύρο στη θυσία
Πηγή: Μουσείο της Ακρόπολης, 972
![]()
Στον πύργο υπήρχαν ακόμη δύο αναθηματικά αγάλματα του 425 π.Χ., μία Αθηνά Νίκη και μία Νίκη που συμβόλιζαν τις νίκες των Αθηναίων κατά των Αμβρακιωτών και κατά των Σπαρτιατών στην Σφακτηρία αντίστοιχα.
Μπρούσκαρη Μαρία, Τα μνημεία της Ακρόπολης, Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων, Αθήνα, 2000, σελ. 71-87
Τσάκος Κωνσταντίνος, Η Ακρόπολη, Έσπερος, Αθήνα 2000, σελ. 21-23
Classical Art Research Centre, The Beazley Archive
Temple of Athena Nike and Erechtheum:
Υπηρεσία Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης: Ναός Αθηνάς Νίκης
Αρχαιολογία της πόλης των Αθηνών