Στην ενότητα παρουσιάζονται τα φαινόμενα: αντικείμενο, γενική, δοτική, προσδιορισμοί εμπρόθετοι, προτάσεις: (υποθετικές 4).
Πατήστε στον κατάλογο για να εμφανιστούν σελίδες με παρόμοιο περιεχόμενο.
Κατέβασε το αρχείο σε 
, για να επεξεργαστείς το κείμενο. Στη συνέχεια επιβεβαίωσε τις απαντήσεις σου μ' αυτές που παρατίθενται παρακάτω.
Καλή προσπάθεια.
Για τον Δημοσθένη
Βικιπαίδεια
,
Ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας
,
Ολυνθιακός Α':
Κείμενα του Δημοσθένη:
,
Για το κείμενο
Στον Πρώτο Ολυνθιακό λόγο, ο Δημοσθένης προσπαθεί να πείσει τους Αθηναίους να αναλάβουν δράση εναντίον του Φιλίππου, τονίζοντας την ανάγκη για άμεση αντιμετώπιση της απειλής.
Τα επιχειρήματα που αναπτύσσει είναι:
1. Η επείγουσα ανάγκη για δράση: Ο Δημοσθένης υπογραμμίζει ότι ο Φίλιππος είναι επικίνδυνος και ότι η αναβλητικότητα των Αθηναίων θα οδηγήσει σε καταστροφή. Η Ολυνθος, σύμμαχος της Αθήνας, βρίσκεται σε κίνδυνο, και αν πέσει, ο Φίλιππος θα ενισχύσει τη θέση του.
2. Η ηθική υποχρέωση να βοηθήσουν: Οι Αθηναίοι, ως ηγεμονική δύναμη της Ελλάδας, έχουν την ευθύνη να προστατεύουν τους συμμάχους τους και να διατηρήσουν την ελευθερία των Ελλήνων. Η αδράνειά τους θα ήταν προδοσία των ιδεωδών τους.
3. Η στρατηγική σημασία της Ολύνθου: Η Ολυνθος είναι ένας σημαντικός φραγμός εναντίον της μακεδονικής επέκτασης. Αν πέσει, ο Φίλιππος θα έχει ελεύθερο δρόμο να επιτεθεί σε άλλες ελληνικές πόλεις, συμπεριλαμβανομένης της Αθήνας.
4. Κριτική της αθηναϊκής αδράνειας: Ο Δημοσθένεις κατηγορεί τους Αθηναίους για την επιλεκτική τους ενασχόληση με τα κοινά και την τάση τους να αναβάλλουν τις αποφάσεις τους. Τονίζει ότι η επιτυχία του Φιλίππου οφείλεται στην ταχύτητα και την αποφασιστικότητά του, σε αντίθεση με την αδράνεια των Αθηναίων.
Ο λόγος καταλήγει με μια έκκληση για άμεση δράση: οι Αθηναίοι πρέπει να στείλουν στρατό και να βοηθήσουν την Ολυνθο, καθώς και να οργανώσουν μια ευρεία συμμαχία εναντίον του Φιλίππου.
[10] καὶ ἔμοιγε δοκεῖ τις ἄν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, δίκαιος λογιστὴς τῶν παρὰ τῶν θεῶν ἡμῖν ὑπηργμένων καταστάς, καίπερ οὐκ ἐχόντων ὡς δεῖ πολλῶν, ὅμως μεγάλην ἂν ἔχειν αὐτοῖς χάριν, εἰκότως· τὸ μὲν γὰρ πόλλ᾽ ἀπολωλεκέναι κατὰ τὸν πόλεμον τῆς ἡμετέρας ἀμελείας ἄν τις θείη δικαίως, τὸ δὲ μήτε πάλαι τοῦτο πεπονθέναι πεφηνέναι τέ τιν᾽ ἡμῖν συμμαχίαν τούτων ἀντίρροπον, ἂν βουλώμεθα χρῆσθαι, τῆς παρ᾽ ἐκείνων εὐνοίας εὐεργέτημ᾽ ἂν ἔγωγε θείην. [11] ἀλλ᾽, οἶμαι, παρόμοιόν ἐστιν ὅπερ καὶ περὶ τῆς τῶν χρημάτων κτήσεως· ἂν μὲν γάρ, ὅσ᾽ ἄν τις λάβῃ, καὶ σῴσῃ, μεγάλην ἔχει τῇ τύχῃ τὴν χάριν, ἂν δ᾽ ἀναλώσας λάθῃ, συνανήλωσε καὶ τὸ μεμνῆσθαι τὴν χάριν. καὶ περὶ τῶν πραγμάτων οὕτως οἱ μὴ χρησάμενοι τοῖς καιροῖς ὀρθῶς, οὐδ᾽ εἰ συνέβη τι παρὰ τῶν θεῶν χρηστὸν μνημονεύουσι· πρὸς γὰρ τὸ τελευταῖον ἐκβὰν ἕκαστον τῶν πρὶν ὑπαρξάντων κρίνεται. διὸ καὶ σφόδρα δεῖ τῶν λοιπῶν ὑμᾶς, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, φροντίσαι, ἵνα ταῦτ᾽ ἐπανορθωσάμενοι τὴν ἐπὶ τοῖς πεπραγμένοις ἀδοξίαν ἀποτριψώμεθα.
Το κείμενο με συνδέσεις στα λεξικά του perseus.tufts.edu
[10] καὶ ἔμοιγε δοκεῖ τις ἄν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, δίκαιος λογιστὴς τῶν παρὰ τῶν θεῶν ἡμῖν ὑπηργμένων καταστάς, καίπερ οὐκ ἐχόντων ὡς δεῖ πολλῶν, ὅμως μεγάλην ἂν ἔχειν αὐτοῖς χάριν, εἰκότως· τὸ μὲν γὰρ πόλλ᾽ ἀπολωλεκέναι κατὰ τὸν πόλεμον τῆς ἡμετέρας ἀμελείας ἄν τις θείη δικαίως, τὸ δὲ μήτε πάλαι τοῦτο πεπονθέναι πεφηνέναι τέ τιν᾽ ἡμῖν συμμαχίαν τούτων ἀντίρροπον, ἂν βουλώμεθα χρῆσθαι, τῆς παρ᾽ ἐκείνων εὐνοίας εὐεργέτημ᾽ ἂν ἔγωγε θείην. [11] ἀλλ᾽, οἶμαι, παρόμοιόν ἐστιν ὅπερ καὶ περὶ τῆς τῶν χρημάτων κτήσεως· ἂν μὲν γάρ, ὅσ᾽ ἄν τις λάβῃ, καὶ σῴσῃ, μεγάλην ἔχει τῇ τύχῃ τὴν χάριν, ἂν δ᾽ ἀναλώσας λάθῃ, συνανήλωσε καὶ τὸ μεμνῆσθαι τὴν χάριν. καὶ περὶ τῶν πραγμάτων οὕτως οἱ μὴ χρησάμενοι τοῖς καιροῖς ὀρθῶς, οὐδ᾽ εἰ συνέβη τι παρὰ τῶν θεῶν χρηστὸν μνημονεύουσι· πρὸς γὰρ τὸ τελευταῖον ἐκβὰν ἕκαστον τῶν πρὶν ὑπαρξάντων κρίνεται. διὸ καὶ σφόδρα δεῖ τῶν λοιπῶν ὑμᾶς, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, φροντίσαι, ἵνα ταῦτ᾽ ἐπανορθωσάμενοι τὴν ἐπὶ τοῖς πεπραγμένοις ἀδοξίαν ἀποτριψώμεθα.
|
καὶ ἔμοιγε δοκεῖ τις ἄν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, |
α-κύρια |
|
δίκαιος λογιστὴς |
|
|
τῶν παρὰ τῶν θεῶν |
|
|
ἡμῖν ὑπηργμένων |
|
|
καταστάς, |
|
|
καίπερ οὐκ ἐχόντων |
|
|
ὡς δεῖ |
αναφ. επιρ. |
|
πολλῶν, |
|
|
ὅμως μεγάλην ἂν ἔχειν αὐτοῖς χάριν, |
|
|
εἰκότως· |
|
|
|
|
|
τὸ μὲν γὰρ πόλλ᾽ ἀπολωλεκέναι |
β-κύρια |
|
κατὰ τὸν πόλεμον |
|
|
τῆς ἡμετέρας ἀμελείας |
|
|
ἄν τις θείη |
|
|
δικαίως, |
|
|
τὸ δὲ μήτε πάλαι τοῦτο πεπονθέναι |
γ-κύρια |
|
πεφηνέναι τέ |
|
|
τιν᾽ ἡμῖν συμμαχίαν |
|
|
τούτων ἀντίρροπον, |
|
|
ἂν βουλώμεθα (ἡμεῖς) χρῆσθαι, |
υποθετική |
|
τῆς παρ᾽ ἐκείνων εὐνοίας εὐεργέτημ᾽ |
|
|
ἂν ἔγωγε θείην. |
|
|
|
|
|
ἀλλ᾽, |
δ-κύρια |
|
οἶμαι, (ἐγώ) |
κύρια παρενθ. |
|
παρόμοιόν ἐστιν (τοῦτο) |
|
|
ὅπερ καὶ περὶ τῆς τῶν χρημάτων κτήσεως· |
|
|
|
|
|
ἂν μὲν γάρ, |
υποθετική |
|
ὅσ᾽ ἄν τις λάβῃ, |
αναφ. υποθ. |
|
καὶ σῴσῃ, (τις) |
|
|
μεγάλην |
ε-κύρια |
|
ἔχει τῇ τύχῃ τὴν χάριν, |
|
|
ἂν δ᾽ ἀναλώσας |
υποθετική |
|
λάθῃ, (τις) |
|
|
συνανήλωσε (αύτός) |
στ-κύρια |
|
καὶ τὸ μεμνῆσθαι τὴν χάριν. |
|
|
|
|
|
καὶ περὶ τῶν πραγμάτων |
ζ-κύρια |
|
οὕτως (ἐστίν τοῦτο) |
|
|
οἱ μὴ χρησάμενοι |
η-κύρια |
|
τοῖς καιροῖς ὀρθῶς, |
|
|
οὐδ᾽ εἰ συνέβη τι |
παραχωρητική |
|
παρὰ τῶν θεῶν χρηστὸν |
|
|
μνημονεύουσι· |
|
|
|
|
|
πρὸς γὰρ τὸ τελευταῖον ἐκβὰν |
θ-κύρια |
|
ἕκαστον τῶν πρὶν ὑπαρξάντων |
|
|
κρίνεται. |
|
|
|
|
|
διὸ |
ι-κύρια |
|
καὶ σφόδρα |
|
|
δεῖ τῶν λοιπῶν ὑμᾶς, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, |
|
|
φροντίσαι |
|
|
ἵνα ταῦτ᾽ ἐπανορθωσάμενοι |
τελική |
|
τὴν ἐπὶ τοῖς πεπραγμένοις |
|
|
ἀδοξίαν |
|
|
ἀποτριψώμεθα. (ἡμεῖς) |
|
|
|
|
|
Υπόμνημα: υποκείμενο, ρήμα, μετοχή, απαρέμφατο, προσδιορισμός |
|
Λεξιλογικά
λογιστὴς: αυτός που σκέφτεται λογικά, κριτής
ὑπηργμένων: του ρ. ὑπάρχω: αρχίζω να ευεργετώ κάποιον
εἰκότως: δικαίως, εύλογα, φυσικά
ἀπολωλεκέναι: του ρ. ἀπόλλυμι: χάνω ολοκληρωτικά
θείη: του ρ. τίθημι: αποδίδω
ἀντίρροπον: αντιστάθμισμα
ἀναλώσας: του ρ. ἀναλίσκω: καταναλώνω, ξοδεύω, σπαταλώ
λάθῃ: του ρ. λανθάνω: χωρίς να το καταλάβει
τὸ μεμνῆσθαι: του ρ. μιμνήσκω: η ανάμνηση
καιρός: κατάλληλη χρονική στιγμή
ἐκβὰν: του ρ. ἐκβαίνω: το αποτέλεσμα
ἀδοξία: κακή φήμη, καταφρόνηση
ἀποτριψώμεθα: του ρ. ἀποτρίβω: καθαρίζω, απαλλάσσομαι
Χρησιμοποίησε το λεξικό των H.G. Liddell & R. Scott για τις άγνωστες λέξεις
Για τη συντακτική ανάλυση: για υπολογιστή, πέρνα τον δείκτη πάνω από τις λέξεις, για οθόνη αφής χτύπα τη λέξη.
Για τη μετάφραση της κάθε σειράς πάτα τον αριθμό. Για όλη τη μετάφραση πάτα
καὶ
ἔμοιγε
δοκεῖ
τις ἄν,
ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
δίκαιος
λογιστὴς
τῶν
παρὰ τῶν θεῶν
ἡμῖν
ὑπηργμένων
καταστάς, καίπερ
οὐκ ἐχόντων
ὡς
δεῖ
πολλῶν, ὅμως
μεγάλην
ἂν ἔχειν
αὐτοῖς
χάριν,
εἰκότως·
τὸ μὲν γὰρ
πόλλ᾽
ἀπολωλεκέναι
κατὰ τὸν πόλεμον
τῆς ἡμετέρας
ἀμελείας
ἄν
τις
θείη
δικαίως,
καὶ
περὶ τῶν πραγμάτων
οὕτως (ἐστίν
τοῦτο)
διὸ καὶ
σφόδρα
δεῖ
τῶν λοιπῶν
ὑμᾶς,
ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
φροντίσαι
1. καταστάς, ἐχόντων, ἀναλώσας, χρησάμενοι, πεπραγμένοις: να γραφτεί ο ίδιος τύπος των μετοχών σε όλους τους χρόνους της ίδιας φωνής
| Ενεστώτας | Μέλλοντας | Αόριστος | Παρακείμενος |
| καθιστάμενος | καταστησόμενος | καταστησάμενος καταστάς | καθεστηκώς καθεστώς |
| ἐχόντων | ἑξόντων σχησόντων | σχόντων | ἐσχηκότων |
| ἀναλῶν ἀναλίσκων | ἀναλώσων | ἀναλώσας | ἀνηλωκώς |
| χρώμενοι | χρησόμενοι | χρησάμενοι | κεχρημένοι |
| πραττομένοις | πραξομένοις | πραξαμένοις | πεπραγμένοις |
2. Να γραφούν οι ζητούμενοι τύποι:
πολλῶν: ο ίδιος τύπος στο συγκριτικό βαθμό: πλειόνων - πλεόνων
μεγάλην: ο ίδιος τύπος στον υπερθετικό βαθμό: μεγίστην
χάριν: η γεν. ενικού: χάριτος
δικαίως: οι άλλοι βαθμοί: δικαιότερον, δικαιότατα
λάθῃ: η προστακτική αόριστου β': -, λάθε, λαθέτω, - λάθετε, λαθέτωσαν - λαθόντων
μεμνῆσθαι: τα απαρέμφατα στην ίδια φωνή: μιμνῄσκεσθαι - μιμνήσκεσθαι, μνήσεσθαι, μεμνῆσθαι
ἐκβὰν: η γενική πληθυντικού: ἐκβάντων
Σχετικές σελίδες:
Το αντικείμενο. Μονόπτωτα και δίπτωτα ρήματα
Ονοματικοί ετερόπτωτοι προσδιορισμοί: γενική, δοτική
Οι επιρρηματικοί προσδιορισμοί κατά τρόπο εκφοράς
Εμπρόθετοι επιρρηματικοί προσδιορισμοί
Οι δευτερεύουσες προτάσεις