Ξενοφώντας, Απομνημονεύματα, 4,4,15-16


 

 

Στην ενότητα παρουσιάζονται τα φαινόμενα: κατηγορούμενο, ρήματα δίπτωτα, επιθετικοί - κατηγορηματικοί, σύνδεση παρατακτική, απαρέμφατο έναρθρο, λανθάνων υποθετικός λόγος, προτάσεις (τελικές 5, ειδικές 4).

Πατήστε στον κατάλογο για να εμφανιστούν σελίδες με παρόμοιο περιεχόμενο.

 


Κατέβασε το αρχείο σε doc, για να επεξεργαστείς το κείμενο. Στη συνέχεια επιβεβαίωσε τις απαντήσεις σου μ' αυτές που παρατίθενται παρακάτω.

 

Καλή προσπάθεια.

Για τον Ξενοφώντα

 

Βικιπαίδεια , Ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας ε.π.
Το κείμενο: perseus
Περισσότερα κείμενα στην Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα πύλη

 

Για το κείμενο

 

Ο Ξενοφώντας στο έργο του Απομνημονεύματα υπερασπίζεται τον δάσκαλό του Σωκράτη, προσπαθώντας να αποκρούσει τις κατηγορίες εξαιτίας των οποίων καταδικάστηκε να πιει το κώνειο. Παράλληλα, δίνει πληροφορίες για τη ζωή και τη διδασκαλία του Σωκράτη, διανθίζοντάς τες με ανέκδοτα από τη ζωή του μεγάλου φιλοσόφου. Το έργο αποτελεί πολύ καλή πηγή πληροφοριών για την κοινωνική και οικονομική ιστορία της Αττικής στο τέλος του Πελοποννησιακού πολέμου.

 

Το κείμενο

 

[4.4.15] Λυκοῦργον δὲ τὸν Λακεδαιμόνιον, ἔφη ὁ Σωκράτης, καταμεμάθηκας, ὅτι οὐδὲν ἂν διάφορον τῶν ἄλλων πόλεων τὴν Σπάρτην ἐποίησεν, εἰ μὴ τὸ πείθεσθαι τοῖς νόμοις μάλιστα ἐνειργάσατο αὐτῇ; τῶν δὲ ἀρχόντων ἐν ταῖς πόλεσιν οὐκ οἶσθα ὅτι, οἵτινες ἂν τοῖς πολίταις αἰτιώτατοι ὦσι τοῦ τοῖς νόμοις πείθεσθαι, οὗτοι ἄριστοί εἰσι, καὶ πόλις, ἐν ᾗ μάλιστα οἱ πολῖται τοῖς νόμοις πείθονται, ἐν εἰρήνῃ τε ἄριστα διάγει καὶ ἐν πολέμῳ ἀνυπόστατός ἐστιν; [4.4.16] ἀλλὰ μὴν καὶ ὁμόνοιά γε μέγιστόν τε ἀγαθὸν δοκεῖ ταῖς πόλεσιν εἶναι καὶ πλειστάκις ἐν αὐταῖς αἵ τε γερουσίαι καὶ οἱ ἄριστοι ἄνδρες παρακελεύονται τοῖς πολίταις ὁμονοεῖν, καὶ πανταχοῦ ἐν τῇ Ἑλλάδι νόμος κεῖται τοὺς πολίτας ὀμνύναι ὁμονοήσειν, καὶ πανταχοῦ ὀμνύουσι τὸν ὅρκον τοῦτον· οἶμαι δ’ ἐγὼ ταῦτα γίγνεσθαι οὐχ ὅπως τοὺς αὐτοὺς χοροὺς κρίνωσιν οἱ πολῖται, οὐδ’ ὅπως τοὺς αὐτοὺς αὐλητὰς ἐπαινῶσιν, οὐδ’ ὅπως τοὺς αὐτοὺς ποιητὰς αἱρῶνται, οὐδ’ ἵνα τοῖς αὐτοῖς ἥδωνται, ἀλλ’ ἵνα τοῖς νόμοις πείθωνται. τούτοις γὰρ τῶν πολιτῶν ἐμμενόντων, αἱ πόλεις ἰσχυρόταταί τε καὶ εὐδαιμονέσταται γίγνονται· ἄνευ δὲ ὁμονοίας οὔτ’ ἂν πόλις εὖ πολιτευθείη οὔτ’ οἶκος καλῶς οἰκηθείη.

 

Το κείμενο με συνδέσεις στα λεξικά του perseus.tufts.edu

 

[4.4.15] Λυκοῦργον δὲ τὸν Λακεδαιμόνιον, ἔφη Σωκράτης, καταμεμάθηκας, ὅτι οὐδὲν ἂν διάφορον τῶν ἄλλων πόλεων τὴν Σπάρτην ἐποίησεν, εἰ μὴ τὸ πείθεσθαι τοῖς νόμοις μάλιστα ἐνειργάσατο αὐτῇ; τῶν δὲ ἀρχόντων ἐν ταῖς πόλεσιν οὐκ οἶσθα ὅτι, οἵτινες ἂν τοῖς πολίταις αἰτιώτατοι ὦσι τοῦ τοῖς νόμοις πείθεσθαι, οὗτοι ἄριστοί εἰσι, καὶ πόλις, ἐν μάλιστα οἱ πολῖται τοῖς νόμοις πείθονται, ἐν εἰρήνῃ τε ἄριστα διάγει καὶ ἐν πολέμῳ ἀνυπόστατός ἐστιν; [4.4.16] ἀλλὰ μὴν καὶ ὁμόνοιά γε μέγιστόν τε ἀγαθὸν δοκεῖ ταῖς πόλεσιν εἶναι καὶ πλειστάκις ἐν αὐταῖς αἵ τε γερουσίαι καὶ οἱ ἄριστοι ἄνδρες παρακελεύονται τοῖς πολίταις ὁμονοεῖν, καὶ πανταχοῦ ἐν τῇ Ἑλλάδι νόμος κεῖται τοὺς πολίτας ὀμνύναι ὁμονοήσειν, καὶ πανταχοῦ ὀμνύουσι τὸν ὅρκον τοῦτον: οἶμαι δ᾽ ἐγὼ ταῦτα γίγνεσθαι οὐχ ὅπως τοὺς αὐτοὺς χοροὺς κρίνωσιν οἱ πολῖται, οὐδ᾽ ὅπως τοὺς αὐτοὺς αὐλητὰς ἐπαινῶσιν, οὐδ᾽ ὅπως τοὺς αὐτοὺς ποιητὰς αἱρῶνται, οὐδ᾽ ἵνα τοῖς αὐτοῖς ἥδωνται, ἀλλ᾽ ἵνα τοῖς νόμοις πείθωνται. τούτοις γὰρ τῶν πολιτῶν ἐμμενόντων, αἱ πόλεις ἰσχυρόταταί τε καὶ εὐδαιμονέσταται γίγνονται: ἄνευ δὲ ὁμονοίας οὔτ᾽ ἂν πόλις εὖ πολιτευθείη οὔτ᾽ οἶκος καλῶς οἰκηθείη.

 



Σύρε τον πίνακα, για να δεις και τις υπόλοιπες στήλες.

 

 

Λυκοῦργον δὲ τὸν Λακεδαιμόνιον

α-κύρια

καταμεμάθηκας, (σύ)

 

ἔφη ὁ Σωκράτης,

β-κύρια

ὅτι οὐδὲν ἂν διάφορον τῶν ἄλλων πόλεων τὴν Σπάρτην

ειδική

ἐποίησεν, (ὁ Λυκοῦργος)

 

εἰ μὴ τὸ πείθεσθαι τοῖς νόμοις μάλιστα

υποθετική

ἐνειργάσατο αὐτῇ; (ὁ Λυκοῦργος)

 

 

 

οὐκ οἶσθα (σύ)

γ-κύρια

τῶν δὲ ἀρχόντων ἐν ταῖς πόλεσιν

ειδική

ὅτι οὗτοι ἄριστοί εἰσι

 

οἵτινες

αναφ. υποθ.

ἂν τοῖς πολίταις αἰτιώτατοι ὦσι

 

τοῦ τοῖς νόμοις πείθεσθαι

 

καὶ (ὅτι) πόλις ἐν εἰρήνῃ τε

ειδική

ἄριστα διάγει

 

ἐν ᾗ μάλιστα οἱ πολῖται

αναφ. προσδ.

τοῖς νόμοις

 

πείθονται,

 

καὶ (ὅτι) ἐν πολέμῳ

ειδική

ἀνυπόστατός ἐστιν; (ἡ πόλις)

 

 

 

ἀλλὰ μὴν καὶ ὁμόνοιά γε

δ-κύρια

μέγιστόν τε ἀγαθὸν

 

δοκεῖ

 

ταῖς πόλεσιν εἶναι

 

καὶ πλειστάκις ἐν αὐταῖς

ε-κύρια

αἵ τε γερουσίαι

 

καὶ οἱ ἄριστοι ἄνδρες

 

παρακελεύονται τοῖς πολίταις

 

ὁμονοεῖν,

 

καὶ πανταχοῦ ἐν τῇ Ἑλλάδι

στ-κύρια

νόμος κεῖται

 

τοὺς πολίτας ὀμνύναι

 

ὁμονοήσειν,

 

καὶ πανταχοῦ ὀμνύουσι (οἱ πολῖται)

ζ-κύρια

τὸν ὅρκον τοῦτον·

 

 

 

οἶμαι δ’ ἐγὼ

η-κύρια

ταῦτα γίγνεσθαι

 

οὐχ ὅπως τοὺς αὐτοὺς χοροὺς

τελική

κρίνωσιν οἱ πολῖται,

 

οὐδ’ ὅπως τοὺς αὐτοὺς αὐλητὰς

τελική

ἐπαινῶσιν, (οἱ πολῖται)

 

οὐδ’ ὅπως τοὺς αὐτοὺς ποιητὰς

τελική

αἱρῶνται, (οἱ πολῖται)

 

οὐδ’ ἵνα τοῖς αὐτοῖς

τελική

ἥδωνται, (οἱ πολῖται)

 

ἀλλ’ ἵνα τοῖς νόμοις

τελική

πείθωνται. (οἱ πολῖται)

 

 

 

τούτοις γὰρ τῶν πολιτῶν ἐμμενόντων,

θ-κύρια

αἱ πόλεις

 

ἰσχυρόταταί τε καὶ εὐδαιμονέσταται

 

γίγνονται·

 

ἄνευ δὲ ὁμονοίας

ι-κύρια

οὔτ’ πόλις

 

εὖ ἂν πολιτευθείη 

 

οὔτ’ οἶκος

ια-κύρια

καλῶς οἰκηθείη

 

 

Υπόμνημα: υποκείμενο, ρήμα, μετοχή, απαρέμφατο, προσδιορισμός

 

 

 

Λεξιλογικά

 

ψηφίδες καταμανθάνω: παρατηρώ καλά, εννοώ, μαθαίνω, γνωρίζω καλά

ψηφίδες ἐνεργάζομαι τινί τι: εμπνέω σε κάποιον κάτι

ψηφίδες οἶδα: γνωρίζω, ξέρω

ψηφίδες διάγω: περνώ τη ζωή μου, ζω

ψηφίδες παρακελεύομαι: συμβουλεύω, υποδεικνύω | προτρέπω, παρακινώ

ψηφίδες πανταχοῦ: παντού

ψηφίδες κεῖται νόμος: υπάρχει νόμος

ψηφίδες αἱρέομαι-οῦμαι: εκλέγω, προτιμώ

ψηφίδες ἥδομαι: ευχαριστιέμαι

ψηφίδες ἐμμένω: μένω πιστός σε κάτι

ψηφίδες πολιτεύομαι: κυβερνιέμαι, διοικούμαι

ψηφίδες ὀμνύω-ὄμνυμι: ορκίζομαι

ψηφίδες οἴομαι-οἶμαι: νομίζω

 

Χρησιμοποίησε το λεξικό των H.G. Liddell & R. Scott για τις άγνωστες λέξεις ψηφίδες

 

 

Σύνταξη - Μετάφραση

 

Για τη συντακτική ανάλυση: για υπολογιστή, πέρνα τον δείκτη πάνω από τις λέξεις, για οθόνη αφής χτύπα τη λέξη.
Για τη μετάφραση της κάθε σειράς πάτα τον αριθμό. Για όλη τη μετάφραση πάτα

 

5. οὐκ οἶσθα

19. οὐδ’ ἵνα τοῖς αὐτοῖς ἥδωνται,



 

1. ἐποίησεν, αἱρῶνται, ἥδωνται: να κλιθεί η προστακτική ενεστώτα των ρημάτων διατηρώντας την ίδια φωνή.

 

ἐποίησεναἱρῶνταιἥδωνται
ποίειαἱροῦἥδου
ποιείτωαἱρείσθωἡδέσθω
ποιεῖτεαἱρεῖσθεἥδεσθε
ποιείτωσαν / ποιούντωναἱρείσθων / αἱρείσθωσανἡδέσθων / ἡδέσθωσαν

 

 

2. πόλεσιν, οἵτινες, πολίταις, αὐλητὰς, ὁμονοίας: να γραφτούν οι λέξεις στον άλλο αριθμό

 

πόλει, ὅστις, πολίτῃ, αὐλητήν, ὁμονοιῶν

 

3. οἶσθα, οἶμαι: να γίνει εγκλιτική αντικατάσταση + απαρέμφατο & μετοχή

 

οριστικήυποτακτικήευκτικήπροστακτικήαπαρέμφατομετοχή
οἶσθαεἰδῆςεἰδείηςἴσθιεἰδέναιεἰδώς, -υῖα, -ός
οἴομαι-οἶμαιοἴωμαιοἰοίμην οἴεσθαιοἰόμενος, -μένη, -μενον

 

 


 

 

Σχετικές σελίδες:

Ελληνικός Πολιτισμός Το κατηγορούμενο

Ελληνικός Πολιτισμός Το αντικείμενο. Μονόπτωτα και δίπτωτα ρήματα

Ελληνικός Πολιτισμός Ονοματικοί ομοιόπτωτοι προσδιορισμοί: επιθετικοί, κατηγορηματικοί, παράθεση

Ελληνικός Πολιτισμός Η σύνδεση των προτάσεων

Ελληνικός Πολιτισμός Οι δευτερεύουσες προτάσεις