Είναι ένα από τά 4 διφορούμενα γράμματα. Στήν αρχή λέξεως είναι πάντα σύμφωνα. Στή μέση ή στό τέλος μπορεί νά είναι καί φωνήεντα.
Όταν είναι σύμφωνο προφέρεται β καί μεταγράφεται στή νέα τουρκική ως v.
Όταν είναι φωνήεν προφέρεται o, u ή ö, ü σάν νά υπήρχε τό φωνόσημο οτρέ πάνω στό προηγούμενο γράμμα. Μεταγράφεται στή νέα τουρκική ως ένα από αυτά τά φωνήεντα.
Ο δίφθογγος او προφέρεται σάν νά μήν υπήρχε τό ελίφ, δηλαδή o u ö ή ü Παραδείγματα: