Η ενέργεια αποκλιμακώνεται, αλλά οι υπηρεσίες κρατούν την Ελλάδα ακριβότερη από την Ευρωζώνη

Σημάδια αποκλιμάκωσης δείχνει ο πληθωρισμός στην Ελλάδα, κυρίως λόγω του «φρένου» στις τιμές της ενέργειας, χωρίς όμως η χώρα να προσεγγίζει τον μέσο όρο της Ευρωζώνης.

Το πρόβλημα είναι ότι, παρά το γεγονός ότι η ενέργεια τραβά προς τα κάτω τον γενικό δείκτη, οι υπηρεσίες εξακολουθούν να λειτουργούν ως βασικό αντίβαρο, κρατώντας τον πληθωρισμό υψηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Σύμφωνα με τη χθεσινή (01.07.2026) προκαταρκτική εκτίμηση της Eurostat για τον Ιούνιο, ο εναρμονισμένος πληθωρισμός στην Ελλάδα διαμορφώθηκε στο 3,9%, από 4,9% τον Μάιο. Η ενέργεια είναι ο παράγοντας που αλλάζει τη συνολική εικόνα, ωστόσο οι υπηρεσίες είναι το μέτωπο που εξηγεί γιατί η αποκλιμάκωση δεν μεταφράζεται σε ουσιαστική επιστροφή στην κανονικότητα.

Η υποχώρηση είναι σημαντική, καθώς ο πληθωρισμός στην Ελλάδα μειώθηκε κατά μία ολόκληρη ποσοστιαία μονάδα σε έναν μήνα. Ωστόσο, η ενεργειακή αποκλιμάκωση δεν αρκεί για να κλείσει την «ψαλίδα» από την Ευρωζώνη, όπου ο αντίστοιχος δείκτης υποχώρησε στο 2,8%. Αυτό σημαίνει ότι, παρά τη βελτίωση, η Ελλάδα εξακολουθεί να κινείται 1,1 μονάδα πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι η αποκλιμάκωση της ενέργειας μπορεί να βελτιώνει γρήγορα τον γενικό πληθωρισμό, αλλά δεν μειώνει με τον ίδιο τρόπο τις πιέσεις που έχουν περάσει στις υπηρεσίες. Εκεί οι τιμές είναι πιο επίμονες, γιατί δεν επηρεάζονται μόνο από το ρεύμα, τα καύσιμα ή τις διεθνείς τιμές, αλλά και από εσωτερικούς παράγοντες της ελληνικής αγοράς.

Οι υπηρεσίες στην Ελλάδα πιέζονται από ένα μείγμα παραγόντων που δεν υποχωρεί εύκολα. Τα ενοίκια, η εστίαση, οι μεταφορές, οι υπηρεσίες αναψυχής, ο τουρισμός και οι υπηρεσίες που συνδέονται με την κατοικία έχουν μεγάλο βάρος στο πραγματικό κόστος ζωής. Σε αρκετές από αυτές τις κατηγορίες, οι αυξήσεις δεν γυρίζουν πίσω μόλις αποκλιμακωθεί η ενέργεια, γιατί έχουν ήδη ενσωματωθεί στην αγορά.

Ιδιαίτερα στην Ελλάδα, η τουριστική περίοδος ενισχύει τις πιέσεις στις υπηρεσίες. Η ζήτηση σε διαμονή, εστίαση, μεταφορές και αναψυχή ανεβαίνει τους θερινούς μήνες, με αποτέλεσμα οι τιμές σε μεγάλο κομμάτι της οικονομίας να επηρεάζονται όχι μόνο από το εγχώριο εισόδημα, αλλά και από την εξωτερική ζήτηση. Αυτό σημαίνει ότι ο Έλληνας καταναλωτής ανταγωνίζεται, έμμεσα, την τουριστική κατανάλωση σε μια σειρά υπηρεσιών που ακριβαίνουν περισσότερο από τον γενικό δείκτη.

Το ίδιο ισχύει και για τα ενοίκια, τα οποία λειτουργούν ως μόνιμος μηχανισμός πίεσης στις υπηρεσίες και στο κόστος ζωής. Η κατοικία δεν επηρεάζει μόνο τον οικογενειακό προϋπολογισμό, αλλά και το κόστος λειτουργίας των επιχειρήσεων, ειδικά σε περιοχές με υψηλή εμπορική και τουριστική ζήτηση. Όταν ανεβαίνουν τα μισθώματα, αυξάνεται και το λειτουργικό κόστος, το οποίο σε μεγάλο βαθμό περνά στον τελικό καταναλωτή.