Το νέο πολιτικό σπίτι της Κεντροαριστεράς αδειάζει την Κουμουνδούρου

Η μακρά προεκλογική προεκλογικής περίοδος που διανύουμε βρίσκει τον ΣΥΡΙΖΑ αντιμέτωπο με ένα κύμα αποχωρήσεων που αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη πολιτική σημασία. Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται λιγότερο στον αριθμό των στελεχών που αποχωρούν και περισσότερο στην πολιτική τους βαρύτητα, αλλά και στον κοινό προορισμό που διαγράφεται πίσω από τις αποφάσεις τους, που δεν είναι άλλος από την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛΑΣ), το νέο πολιτικό εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα.

Οι τελευταίες εβδομάδες διαμορφώνουν μια νέα πραγματικότητα στον χώρο της Κεντροαριστεράς. Ο ΣΥΡΙΖΑ καταγράφει διαδοχικές απώλειες στελεχών με διαφορετικές πολιτικές διαδρομές, κοινή όμως αναφορά στην ανανεωτική Αριστερά και στην ευρύτερη προοδευτική παράταξη.

Οι παραιτήσεις αυτές συνθέτουν την εικόνα μιας σταδιακής μετακίνησης πολιτικού δυναμικού προς τη νέα προσπάθεια που φιλοδοξεί να εκφράσει τον ευρύτερο δημοκρατικό χώρο.

Οι πρώτες αποχωρήσεις με ισχυρό πολιτικό συμβολισμό

Η πιο ηχηρή αποχώρηση ήταν εκείνη της Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου. Η πρώην υπουργός και ιστορικό στέλεχος του προοδευτικού χώρου ανακοίνωσε την αποχώρησή της, δηλώνοντας ότι «τώρα είναι η ώρα για καθαρές λύσεις και γενναίες υπερβάσεις», ενώ υπογράμμισε πως ένα ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι σε μια νέα πολιτική πρωτοβουλία του Αλέξη Τσίπρα δεν αποτελεί επιλογή που μπορεί να υπηρετήσει την ανασυγκρότηση της προοδευτικής παράταξης. Η παρέμβασή της λειτούργησε ως σαφές πολιτικό μήνυμα για τις ανακατατάξεις που ακολουθούν.

Πριν λίγες ώρες ακολούθησε ο Κώστας Ζαχαριάδης. Ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα στελέχη της νεότερης γενιάς του ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να αποχωρήσει, επιβεβαιώνοντας ότι η κινητικότητα αγγίζει στελέχη που μέχρι πρόσφατα αποτελούσαν τον βασικό πολιτικό και επικοινωνιακό κορμό του κόμματος.

Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκε και ο Πρόδρομος (Μάκης) Θεοδουλίδης, στέλεχος με σημαντική οργανωτική διαδρομή και βαθιά γνώση των εσωκομματικών ισορροπιών. Η επιλογή του αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς προέρχεται από τον οργανωτικό πυρήνα του κόμματος και συνδέεται με κρίσιμες εσωτερικές διεργασίες των τελευταίων ετών.

Στη λίστα των αποχωρήσεων προστέθηκε και ο Παναγιώτης Παναγιώτου, γνωστός ως «Παν-Παν», πρόσωπο με μακρά παρουσία στις κομματικές διαδικασίες και έντονη συμμετοχή στις οργανώσεις της Αριστεράς.

Ξεχωριστό πολιτικό βάρος έχει και η περίπτωση του Διονύση Τεμπονέρα. Ο εργατολόγος, που το τελευταίο διάστημα είχε αναδείξει την ανάγκη μιας ουσιαστικής προγραμματικής επανεκκίνησης του προοδευτικού χώρου, έκλεισε τον κύκλο της παρουσίας του στον ΣΥΡΙΖΑ, επιλέγοντας να στηρίξει το νέο εγχείρημα. Η στάση του θεωρείται ιδιαίτερα συμβολική, καθώς διαχρονικά προτιμούσε τον πολιτικό διάλογο από τις προσωπικές αντιπαραθέσεις.

Η στρατηγική της ΕΛΑΣ

Οι αποχωρήσεις αυτές αποκτούν μεγαλύτερη σημασία μέσα από τη στρατηγική που ακολουθεί η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη. Η ηγεσία του νέου κόμματος επιχειρεί να παρουσιάσει την ΕΛΑΣ ως έναν ανοιχτό πολιτικό χώρο, ο οποίος απευθύνεται σε ολόκληρη τη δημοκρατική παράταξη και όχι μόνο στα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.

Το στίγμα αυτό περιέγραψε με σαφήνεια το μέλος της Πολιτικής Γραμματείας της ΕΛΑΣ, Μίλτος Χατζηγιαννάκης, ο οποίος τόνισε ότι το κόμμα είναι ανοιχτό σε όλους τους δημοκρατικούς πολίτες και ήδη αριθμεί δεκάδες χιλιάδες μέλη. Όπως υπογράμμισε, στόχος αποτελεί η ακόμη μεγαλύτερη διεύρυνση της κοινωνικής του βάσης μέσα από τη συμμετοχή πολιτών με διαφορετικές πολιτικές διαδρομές.

Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι μέχρι τις εθνικές εκλογές η ΕΛ.Α.Σ. έχει λάβει μια σαφή πολιτική απόφαση: το νέο κόμμα επιλέγει να μην αποκτήσει κοινοβουλευτική εκπροσώπηση μέσω μετακινήσεων εν ενεργεία βουλευτών. Η ένταξη στελεχών αφορά τη συμμετοχή στην οικοδόμηση του νέου φορέα και όχι τη διασφάλιση εκλόγιμων θέσεων ή κομματικών αξιωμάτων.

«Μπορούν να γίνουν μέλη, αλλά υπάρχουν ίσοι όροι για όλους. Καμία προκράτηση θέσεων, καμία υπόσχεση υποψηφιοτήτων», είναι το μήνυμα που εκπέμπουν τα στελέχη της νέας παράταξης. Αντίστοιχα, το πολιτικό κάλεσμα απευθύνεται σε όλους τους δημοκρατικούς πολίτες, ανεξάρτητα από την προηγούμενη κομματική τους διαδρομή. Η συμμετοχή προϋποθέτει κοινές δημοκρατικές αξίες και διάθεση συμβολής στη δημιουργία ενός νέου πολιτικού φορέα.

Το νέο πεδίο σύγκρουσης

Η στρατηγική αυτή εξηγεί σε μεγάλο βαθμό και το κύμα αποχωρήσεων που καταγράφεται στην Κουμουνδούρου. Οι περισσότεροι από όσους εγκαταλείπουν τον ΣΥΡΙΖΑ επιλέγουν να συμμετάσχουν στη συγκρότηση ενός νέου πολιτικού εγχειρήματος χωρίς να διεκδικούν άμεσο θεσμικό ή κομματικό ρόλο. Το βάρος μεταφέρεται από τις προσωπικές φιλοδοξίες στην πολιτική ανασύνθεση του χώρου.

Η μάχη για την επόμενη ημέρα

Η πραγματική αναμέτρηση στον χώρο της Κεντροαριστεράς έχει ήδη ξεκινήσει. Από τη μία πλευρά βρίσκεται ο ΣΥΡΙΖΑ που  αγωνιά για το μέλλον του και από την άλλη, η ΕΛΑΣ που επιχειρεί να αποκτήσει οργανωτική υπόσταση πριν ακόμη ολοκληρώσει την επίσημη συγκρότησή της, επενδύοντας στη συμμετοχή χιλιάδων πολιτών και στην προσέλκυση στελεχών από ολόκληρο το δημοκρατικό τόξο.

Οι διαδοχικές αποχωρήσεις των τελευταίων εβδομάδων λειτουργούν ως οι πρώτοι πολιτικοί δείκτες αυτής της αναδιάταξης. Το βέβαιο είναι ότι η εμφάνιση της ΕΛ.Α.Σ. έχει ήδη μεταβάλει τους όρους του παιχνιδιού, μεταφέροντας το κέντρο βάρους της πολιτικής αντιπαράθεσης από την εσωστρέφεια του ΣΥΡΙΖΑ στη διεκδίκηση της ηγεμονίας στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο.