Ισαίος, Περί του Κλεωνύμου κλήρου, 17


 

Κατέβασε το αρχείο σε doc, για να επεξεργαστείς το κείμενο. Στη συνέχεια επιβεβαίωσε τις απαντήσεις σου μ' αυτές που παρατίθενται παρακάτω. Για τη γραμματική αναγνώριση των λέξεων χρησιμοποίησε το πρόσθετο Alpheios (μόνο στον firefox) ή τα λεξικά του perseus.

 

Καλή προσπάθεια.

Για τον Ισαίο

 

Βικιπαίδεια ,
Περί του Κλεωνύμου κλήρου , perseus, περισσότεροι λόγοι
Απόσπασμα του λόγου στην Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα

 

Για το κείμενο

 

Ο Ισαίος, γιος του Διαγόρα, έζησε κατά την περίοδο 420-350 π.Χ. και ήρθε στην Αθήνα σε νεανική ηλικία, όπου εγκαταστάθηκε ως μέτοικος. Ήταν μαθητής του Ισοκράτη και εργάστηκε ως λογογράφος και δάσκαλος της ρητορικής. Οι λόγοι του αφορούσαν υποθέσεις κληρονομιών και γνώριζε άριστα τη σχετική νομοθεσία. Στον λόγο «Περί τοῦ Κλεωνύμου κλήρου» ο ομιλητής είναι ανιψιός του Κλεώνυμου και μαζί με τα αδέλφια του διεκδικούν την περιουσία που ο θείος τους άφησε με διαθήκη σε κάποιους άλλους, λιγότερο στενούς συγγενείς. Οι ενάγοντες δεν αμφισβητούν τη γνησιότητα της διαθήκης, αλλά επικαλούνται τη βούληση του θείου τους για ακύρωσή της, επιθυμία που δεν πρόλαβε να ικανοποιήσει πριν από τον θάνατό του.

 

Το κείμενο

 

[17] ἡγοῦμαι μὲν τοίνυν, ὦ ἄνδρες, πᾶσι τοῖς τῶν κλήρων ἀμφισβητοῦσιν, ὅταν ἀποφήνωσι σφᾶς αὐτοὺς ὥσπερ ἡμεῖς καὶ τῷ γένει προτέρους ὄντας καὶ τῇ φιλίᾳ τῇ πρὸς τὸν τετελευτηκότα, περίεργον εἶναι τοὺς ἄλλους λόγους λέγειν: ἐπειδὴ δὲ τούτων οὐδέτερον ἔχοντες οὗτοι τολμῶσι τῶν οὐ προσηκόντων ἀμφισβητεῖν καὶ ψευδεῖς παρασκευάζονται λόγους, βούλομαι βραχέα καὶ περὶ τούτων αὐτῶν εἰπεῖν.

 

Το κείμενο με συνδέσεις στα λεξικά του perseus.tufts.edu

 

ἡγοῦμαι μὲν τοίνυν, ἄνδρες, πᾶσι τοῖς τῶν κλήρων ἀμφισβητοῦσιν, ὅταν ἀποφήνωσι σφᾶς αὐτοὺς ὥσπερ ἡμεῖς καὶ τῷ γένει προτέρους ὄντας καὶ τῇ φιλίᾳ τῇ πρὸς τὸν τετελευτηκότα, περίεργον εἶναι τοὺς ἄλλους λόγους λέγειν: ἐπειδὴ δὲ τούτων οὐδέτερον ἔχοντες οὗτοι1 τολμῶσι τῶν οὐ προσηκόντων ἀμφισβητεῖν καὶ ψευδεῖς παρασκευάζονται λόγους, βούλομαι βραχέα καὶ περὶ τούτων αὐτῶν εἰπεῖν

 

 

Λεξιλογικά

 

ἀποφαίνω: φανερώνω, παρουσιάζω, αναδεικνύω, δηλώνω ψηφίδες

οἱ προσήκοντές τινος: οι συγγενείς κάποιου ψηφίδες

 

Χρησιμοποίησε το λεξικό των H.G. Liddell & R. Scott για τις άγνωστες λέξεις ψηφίδες

 

Σύνταξη - Μετάφραση

Συντακτική ανάλυση: για να δεις τη συντακτική ανάλυση, πέρασε τον δείκτη πάνω από τις λέξεις, αν χρησιμοποιείς υπολογιστή, ή κτύπα τη λέξη, αν χρησιμοποιείς τηλέφωνο ή τάμπλετ.

Για τη μετάφραση της κάθε σειράς πάτα το .

Για όλη τη μετάφραση πάτα

 



 

1. σφᾶς αὐτοὺς: να κλιθεί και στα 2 γένη

 

 

ΕΝΙΚΟΣ

ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ

  ΑΡΣΕΝΙΚΟ ΘΗΛΥΚΟ ΑΡΣΕΝΙΚΟ ΘΗΛΥΚΟ
ΓΕΝΙΚΗ ἑαυτοῦ ἑαυτῆς ἑαυτῶν / σφῶν αὐτῶν ἑαυτῶν / σφῶν αὐτῶν
ΔΟΤΙΚΗ  ἑαυτῷ ἑαυτῇ ἑαυτοῖς / σφίσιν αὐτοῖς ἑαυταῖς / σφίσιν αὐταῖς
ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ ἑαυτὸν ἑαυτὴν ἑαυτοὺς / σφᾶς αὐτοὺς ἑαυτάς / σφᾶς αὐτάς

 

2. ἀποφαίνομεν: να γραφεί το α’ ενικό πρόσωπο όλων των χρόνων και στις δυο φωνές σε όλες τις εγκλίσεις

 

ενεργητική οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική
ενεστώτας ἀποφαίνω ἀποφαίνω ἀποφαίνοιμι ἀπόφαινε
παρατατικός ἀπέφαινον      
μέλλοντας ἀποφανῶ   ἀποφανοίην/ἀποφανοῖμι  
αόριστος ἀπέφηνα ἀποφήνω ἀποφήναιμι ἀπόφηνον
παρακείμενος ἀποπέφαγκα ἀποπεφαγκώς ὦ ἀποπεφαγκώς εἴην ἀποπεφαγκώς ἴσθι

 

μέση οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική
ενεστώτας ἀποφαίνομαι ἀποφαίνωμαι ἀποφαινοίμην ἀποφαίνου
παρατατικός ἀπεφαινόμην      
μέλλοντας ἀποφανοῦμαι   ἀποφανοίμην  
παθ. μέλλοντας α' ἀποφανθήσομαι   ἀποφανθησοίμην  
παθ. μέλλοντας β΄ ἀποφανήσομαι   ἀποφανησοίμην  
αόριστος ἀπεφηνάμην ἀποφήνωμαι ἀποφηναίμην ἀπόφηναι
παθ. αόριστος α' ἀπεφάνθην ἀποφανθῶ ἀποφανθείην ἀποφάνθητι
παθ. αόριστος β' ἀπεφάνην ἀποφανῶ ἀποφανείην ἀποφάνηθι
παρακείμενος ἀποπέφασμαι ἀποπεφασμένος ὦ ἀποπεφασμένος εἴην ἀποπέφανσο
παρακείμενος β' ἀποπέφηνα      
υπερσυντέλικος ἀπεπεφάσμην      
υπερσυντέλικος β' ἀνεπεφήνειν      

 

 



 

1. περίεργον εἶναι» και «εἰπεῖν να γίνει η σύνταξη των απαρεμφάτων και να δηλωθεί η ταυτοπροσωπία ή ετεροπροσωπία.

περίεργον εἶναι: ειδικό απαρέμφατο, αντικείμενο στο ἡγοῦμαι,

το ἡγοῦμαι έχει ως υποκείμενό του το ἐγώ

το περίεργον εἶναι έχει ως υποκείμενό του το λέγειν, άρα έχουμε ετεροπροσωπία

 

εἰπεῖν: αντικείμενο στο βούλομαι, τελικό απαρέμφατο

το εἰπεῖν έχει ως υποκείμενό του το ἐγώ

το βούλομαι έχει ως υποκείμενό του το ἐγώ άρα έχουμε ταυτοπροσωπία