Κοιμηθέντες Αρχιερείς κατά το 1980

ΕΤΟΣ 1980

Κοιμηθέντες Αρχιερείς

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σηλύμνου κυρός Νικόδημος. (+ 23-01-1980).
(Πατριαρχείο Βουλγαρίας).

    Ο κατά κόσμον Νικόλαος Νικόλωφ Πιπέρωφ γεννήθηκε στο Ρούσε στις 18 Ιανουαρίου 1895. Στις 31 Μαΐου 1922 εκάρη μοναχός. Διάκονος χειροτονήθηκε το 1922 και Πρεσβύτερος στις 6 Δεκεμβρίου 1925 από τον Μητροπολίτη Φιλιππουπόλεως Μάξιμο. Στις 29 Ιανουαρίου 1939 χειροτονήθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Αλεξάνδρου Νέφσκυ Σόφιας τιτουλάριος Επίσκοπος Στοβίου. Στις 29 Ιουνίου 1947 εξελέγη Μητροπολίτης Σηλύμνου. Εκοιμήθη στο Σλίβεν στις 23 Ιανουαρίου 1980.

 

 

 

 


Ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Κρασνοδάρ και Κουμπάν κυρός Ερμογένης. (+ 27-01-1980).
(Πατριαρχείο Ρωσίας).

    Ο κατά κόσμον Γρηγόριος Βασίλιεβιτς Ορέχωφ γεννήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 1929 στην Επαρχία Σαρατώβου. Το 1956 αποφοίτησε από τη Θεολογική Ακαδημία Λένινγκραδ και διορίστηκε καθηγητής του Θεολογικού Σεμιναρίου Σταυρουπόλεως. Το 1960 μετατέθηκε στο Θεολογικό Σεμινάριο Βολυνίας (Ροβνό). Στις 28 Μαΐου 1963 χειροτονήθηκε Διάκονος από τον Αρχιεπίσκοπο Γιαροσλάβου και Ροστόβου Νικόδημο και τον Ιούνιο του ίδιου έτους Πρεσβύτερος. Την ίδια χρονιά εκάρη μοναχός. Στις 25 Φεβρουαρίου 1965 έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Στις 25 Νοεμβρίου 1966 τοποθετήθηκε αντιπρόσωπος του Πατριαρχείου Ρωσίας στο Πατριαρχείο Αντιοχείας. Στις 25 Δεκεμβρίου 1966 στο Ναό του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στο Λένινγκραδ χειροτονήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος Ποδόλσκ, Βικάριος της Επισκοπής Μόσχας παραμένοντας στη θέση του αντιπροσώπου του Πατριαρχείου Ρωσίας στο Πατριαρχείο Αντιοχείας. Την χειροτονία τέλεσε ο Μητροπολίτης Λένινγκραδ και Λαδόγκας Νικόδημος, συμπαραστατούμενος από τον Αρχιεπίσκοπο Κιέβου και Γαλικίας Φιλάρετο και τους Επισκόπους Βολοκολάμσκ Πιτιρίμ, Βολόγδα και Βελίκι Ουστιούνγκ Μελχισεδέκ, Δημητρώβου Φιλάρετο, Ζαράισκ Ιουβενάλιο και Τιχβίν Μιχαήλ. Στις 16 Δεκεμβρίου 1969 τοποθετήθηκε αντιπρόσωπος του Πατριαρχείου Ρωσίας στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών. Στις 25 Ιουνίου 1971 εξελέγη Επίσκοπος Βίλνας και Λιθουανίας. Στις 19 Οκτωβρίου του ίδιου έτους με αίτησή του απαλλάχθηκε από τα καθήκοντα του αντιπροσώπου του Πατριαρχείου Ρωσίας στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών. Στις 2 Φεβρουαρίου 1972 απαλλάχθηκε και από τα καθήκοντα του αντιπροσώπου του Πατριαρχείου Ρωσίας στο Πατριαρχείο Αντιοχείας. Στις 25 Αυγούστου 1972 εξελέγη Επίσκοπος Καλλίνιν και Κάσιν. Από τις 29 Ιανουαρίου 1974 μέχρι τις 2 Σεπτεμβρίου 1977 διετέλεσε Πρόεδρος της Οικονομικής Επιτροπής του Πατριαρχείου Ρωσίας. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1977 προήχθη σε Αρχιεπίσκοπο. Στις 10 Απριλίου 1978 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Κρασνοδάρ και Κουμπάν. Εκοιμήθη στις 27 Ιανουαρίου 1980.


Ο Πανιερώτατος Επίσκοπος πρώην Μπουζαίου κυρός Άνθιμος. (+ 08-02-1980).
(Πατριαρχείο Ρουμανίας).

    Ο κατά κόσμον Αντώνιος Αγκελέσκου γεννήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1893 στο Μόσεστιη Βέτσι (Mosestii Vechi) της Κομητείας Μπουζαίου. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή Βουκουρεστίου το 1919. Το 1918 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος και το 1942 εκάρη μοναχός και έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Στις 9 Δεκεμβρίου 1943 χειροτονήθηκε Βικάριος Επίσκοπος της Μητροπόλεως Ολτενίας. Στις 11 Ιανουαρίου 1944 εξελέγη Επίσκοπος Μπουζαίου. Την 1 Σεπτεμβρίου 1979 παραιτήθηκε. Εκοιμήθη στο Μπουζαίου στις 8 Φεβρουαρίου 1980.

 

 

 

 


Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης πρώην Λεοντοπόλεως κυρός Κωνσταντίνος. (+ 01-03-1980).
(Πατριαρχείο Αλεξανδρείας).

    Ο Κωνσταντίνος Κατσαράκης γεννήθηκε στην Μίλατο της Κρήτης το 1887. Αποφοίτησε από την Θεολογική Σχολή της Χάλκης το 1913. Διάκονος χειροτονήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1914 και Πρεσβύτερος στις 26 Ιανουαρίου 1925. Στις 20 Δεκεμβρίου 1931 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Καρθαγένης και πάσης Μαυριτανίας. Τη χειροτονία τέλεσε ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Μελέτιος, συμπαραστατούμενος από τους Μητροπολίτες Τριπόλεως Θεοφάνη, Αξώμης Νικόλαο και Ιωαννουπόλεως Ισίδωρο. Στις 27 Νοεμβρίου 1939 εξελέγη Μητροπολίτης Λεοντοπόλεως. Το 1976 παραιτήθηκε της ενεργού υπηρεσίας. Εκοιμήθη στον Πειραιά την 1 Μαρτίου 1980.


Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μονεμβασίας και Σπάρτης κυρός Ιερόθεος. (+ 02-03-1980).
(Εκκλησία της Ελλάδος).

    Ο Ιερόθεος Κυριαζόπουλος γεννήθηκε στην Πάτρα το 1919. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης το 1947. Διάκονος χειροτονήθηκε το 1940 και Πρεσβύτερος το 1947. Υπηρέτησε ως Καθηγητής στη Μέση Εκπαίδευση και Εφημέριος στη Χαλκιδική. Διετέλεσε στρατιωτικός  ιερέας και από το έτος 1952 Ιεροκήρυκας της Μητροπόλεως Μονεμβασίας. Στις 14 Μαρτίου 1971 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Μονεμβασίας και Σπάρτης. Εκοιμήθη στη Θεσσαλονίκη στις 2 Μαρτίου 1980.


Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης πρώην Δέρκων κυρός Ιάκωβος. (+ 05-03-1980).
(Οικουμενικό Πατριαρχείο).

    Ο κατά κόσμον Ιορδάνης Παπαπαϊσίου γεννήθηκε το 1885 στη Νεάπολη (Νεβσεχίρ) της Καππαδοκίας. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης το 1916. Υπηρέτησε ως Ιεροκήρυκας της Κοινότητος Κοντοσκαλίου και Αρχιδιάκονος στη Μητρόπολη Χαλκηδόνος. Το 1919 προσελήφθη στην Πατριαρχική αυλή όπου υπηρέτησε ως Γραφεύς της Ιεράς Συνόδου, Αρχειοφύλακας και Μέγας Αρχιδιάκονος (1924-1926). Στις 23 Μαρτίου 1926 εξελέγη Μητροπολίτης Ίμβρου και Τενέδου. Στις 28 Μαρτίου 1926 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Πέραν από τον Μητροπολίτη Ανέων Θωμά. Στις 4 Απριλίου 1926, Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως χειροτονήθηκε Επίσκοπος στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου. Τη χειροτονία τέλεσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βασίλειος  ο Γ΄, συμπαραστατούμενος από τους Μητροπολίτες Νικαίας Βενιαμίν, Νεοκαισαρείας Αμβρόσιο, Σηλυβρίας Ευγένιο, Ροδοπόλεως Κύριλλο και Ανέων Θωμά. Στη Μητρόπολή του κατόρθωσε να μεταβεί τον Οκτώβριο του 1930. Στις 23 Μαΐου 1950 εξελέγη Μητροπολίτης Δέρκων. Παραιτήθηκε λόγω γήρατος την 1 Μαρτίου 1977. Εκοιμήθη στις 5 Μαρτίου 1980. Η νεκρώσιμος ακολουθία εψάλη στον Πατριαρχικό Ναό στις 8 Μαρτίου 1980, προεξάρχοντος του Κωνσταντινουπόλεως Δημητρίου. Ενταφιάστηκε στην Ιερά Μονή Βαλουκλή.

 


Ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος πρώην Ντύσελντορφ κυρός Αλέξιος. (+ 26-05-1980).
(Πατριαρχείο Ρωσίας).

    Ο κατά κόσμον Αλβέρτος Αιμίλιεβιτς Βαν ντερ Μένσμπρουγκε γεννήθηκε στις 9 Ιουλίου 1899 στο Βέλγιο. Ανήκε στο Ρωμαιοκαθολικό δόγμα. Σπούδασε Φιλοσοφία και Θεολογία. Το 1924 χειροτονήθηκε Διάκονος και το 1925 Πρεσβύτερος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Το 1928 μεταστράφηκε στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Στις 14 Απριλίου 1929 εκάρη μοναχός στο Παρίσι από το Μητροπολίτη-Έξαρχο Δυτικής Ευρώπης Ευλόγιο. Στη συνέχεια αναχώρησε στην Αγγλία. Εκεί υπηρέτησε ως εφημέριος της Αρχιεπισκοπής Θυατείρων (Οικουμενικό Πατριαρχείο). Μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο εντάχθηκε στο Πατριαρχείο Ρωσίας και υπηρέτησε ως Εφημέριος στο Άμστερνταμ. Στις 24 Νοεμβρίου 1946 έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Το 1950 έφυγε από την Ορθόδοξη Εκκλησία, επέστρεψε όμως το 1959. Την 1 Νοεμβρίου 1960 χειροτονήθηκε στο Παρίσι τιτουλάριος Επίσκοπος Μέυντον, Βικάριος της Επισκοπής Κορσούν. Τη χειροτονία τέλεσε ο Μητροπολίτης Κορσούν Νικόλαος, συμπαραστατούμενος από τον Αρχιεπίσκοπο Βρυξελλών και Βελγίου Βασίλειο και τους Επισκόπους Σεργιέβου Αντώνιο και Ποδόλσκ Νικόδημο. Στις 30 Ιουλίου 1968 εξελέγη Επίσκοπος Φιλαδελφείας (Η.Π.Α.).  Στις 5 Απριλίου 1970 προήχθη σε Αρχιεπίσκοπο. Στις 10 Απριλίου 1970 μετά την ανακήρυξη της Μετροπόλια σε Αυτοκέφαλη Εκκλησία παραιτήθηκε και του ανατέθηκε η προσωρινή διοίκηση των ενοριών του Πατριαρχείου Ρωσίας στο Μεξικό. Στη θέση αυτή παρέμεινε μέχρι τις 10 Αυγούστου 1970. Την 1 Δεκεμβρίου 1970 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Βορείου Γερμανίας ενώ στις 24 Φεβρουαρίου 1971 μετωνομάστηκε σε Αρχιεπίσκοπο Ντύσελντορφ. Στις 4 Απριλίου 1979 παραιτήθηκε για λόγους υγείας. Εκοιμήθη στις 26 Μαΐου 1980. Η νεκρώσιμη ακολουθία εψάλη στις 30 Μαΐου 1980 προεξάρχοντος του Αρχιεπισκόπου Βερολίνου και Κεντρώας Ευρώπης Μελχισεδέκ.


Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος πρώην Αρχαγγέλου και Χολμογκόρης κυρός Θεοδόσιος. (+ 27-05-1980).
(Πατριαρχείο Ρωσίας).

    Ο κατά κόσμον Ευθύμιος Παύλοβιτς Κοβερνίνσκη γεννήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 1895 στην περιοχή του Μπελοτσερκώβου. Το 1916 χειροτονήθηκε Διάκονος και στη συνέχεια Πρεσβύτερος. Υπηρέτησε στις Επισκοπές Κιέβου και Βιννίτσης. Το 1923 προσχώρησε στο σχίσμα της «ζώσας Εκκλησίας». Το 1945 δήλωσε μετάνοια και τοποθετήθηκε Αρχιερατικός Επίτροπος στην Επισκοπή Τσερνοβικίου. Στις 22 Φεβρουαρίου 1945 εκάρη μοναχός και έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Στις 25 Φεβρουαρίου 1945 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Τσερνοβικίου και Βουκοβίνης. Τη χειροτονία τέλεσε ο Μητροπολίτης Κιέβου και Γαλικίας Ιωάννης, συμπαραστατούμενος από τους Επισκόπους Βολυνίας και Ροβνό Νικόλαο, Ζιτόμιρ και Όβρουτς Αντώνιο και Δονέτσκ και Βοροσίλοφγκραδ Νικόλαο. Στις 12 Δεκεμβρίου 1947 εξελέγη Επίσκοπος Κυροβογκράδ και Νικολαγέβου. Στις 21 Οκτωβρίου 1949 παραιτήθηκε. Στις 16 Νοεμβρίου 1953 εξελέγη Επίσκοπος Αρχαγγέλου και Χολμογκόρης. Στις 17 Φεβρουαρίου 1956 τέθηκε στους σχολάζοντες για λόγους υγείας. Εκοιμήθη στο Κίεβο στις 27 Μαΐου 1980. Η νεκρώσιμη ακολουθία εψάλη στις 29 Μαΐου, προεξάρχοντος του Αρχιεπισκόπου Ουμάν Μακαρίου.


Ο Πανιερώτατος Επίσκοπος πρώην Ρωμανού και Χουσίων κυρός Παρθένιος. (+ 28-07-1980).
(Πατριαρχείο Ρουμανίας).

    Ο κατά κόσμον Πέτρος Σιόρπον γεννήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1896 στην περιοχή των Βοτοσιανίων (Botosani). Υπηρέτησε στο Ιάσιο, στην Άλβα Ιούλια, στο Νεάμτ και στη Σουτσεάβα. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1937 χειροτονήθηκε Επίσκοπος των Ενόπλων Δυνάμεων της Ρουμανίας με έδρα την Άλβα Ιούλια. Τη χειροτονία τέλεσε ο Μητροπολίτης Βουκοβίνης Βησσαρίων, συμπαραστατούμενος από τους Επισκόπους Άρτζες Γρηγόριο και Αμερικής Πολύκαρπο. Στη θέση αυτή παρέμεινε μέχρι το 1948. Από το 1941 μέχρι το 1944 διετέλεσε τοποτηρητής της Επισκοπής Χοτίνσκ και Μπάλτι (BaltI), η οποία βρίσκεται στη σημερινή Δημοκρατίας της Μολδαβίας. Στις 22 Αυγούστου 1948 καταργήθηκε η Επισκοπή Ενόπλων δυνάμεων και ο Επίσκοπος Παρθένιος συνταξιοδοτήθηκε. Από το 1948 μέχρι το 1950 διετέλεσε Διευθυντής του Θεολογικού Σεμιναρίου Νεάμτ και από το 1950 μέχρι το 1961 Ηγούμενος στο Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου στη Σουτσεάβα. Το Δεκέμβριο του 1961 ανέλαβε τοποτηρητής της Επισκοπής Ρωμανού και Χουσίων. Στις 18 Φεβρουαρίου 1962 εξελέγη Επίσκοπος Ρωμανού και Χουσίων. Συνταξιοδοτήθηκε την 1 Ιανουαρίου 1978. Εκοιμήθη στις 28 Ιουλίου 1980.

 

 


Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Σκοπέλου κυρός Αλέξανδρος. (+ 19-10-1980).
(Οικουμενικό Πατριαρχείο).

    Ο κατά κόσμον Αλέξανδρος Καρακάσης γεννήθηκε στο Νεοχώρι Βοσπόρου το 1917. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης το 1940. Διάκονος χειροτονήθηκε τον Οκτώβριο του 1939 από τον Μητροπολίτη Φιλαδελφείας Αιμιλιανό και Πρεσβύτερος το 1944 από τον Επίσκοπο Χριστουπόλεως Μελέτιο. Υπηρέτησε ως Διάκονος στον Ιερό Ναό Αγίων Θεοδώρων Βλάγκας και ως Πρεσβύτερος στον Ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μεγάλου Ρεύματος. Στις 16 Αυγούστου 1964 χειροτονήθηκε στον Ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μεγάλου Ρεύματος τιτουλάριος Επίσκοπος Σκοπέλου, Βοηθός Επίσκοπος της Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως. Υπηρέτησε ως επόπτης των ενοριών της περιφερείας Βοσπόρου. Εκοιμήθη στο Μέγα Ρεύμα Βοσπόρου στις 19 Οκτωβρίου 1980.

 

 

 


Ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Ιεροσολύμων και πάσης Παλαιστίνης κυρός Βενέδικτος. (+ 10-12-1980).
(Πατριαρχείο Ιεροσολύμων).

    Ο κατά κόσμον Βασίλειος Παπαδόπουλος γεννήθηκε στο χωριό Τσεσνείρο της Προύσης το 1892. Το 1906 σε ηλικία 14 ετών μετέβη στα Ιεροσόλυμα. Στις 3 Δεκεμβρίου 1914 εκάρη μοναχός. Την επομένη χειροτονήθηκε Διάκονος από τον Μητροπολίτη Πτολεμαΐδος Κελαδίωνα και υπηρέτησε στη Μητρόπολη Πτολεμαΐδος (έδρα Άκρη). Το 1921 μετέβη στην Αθήνα για σπουδές. Επέστρεψε στα Ιεροσόλυμα το 1925 πτυχιούχος της Νομικής και της Θεολογίας. Τον Φεβρουάριο του 1929 διορίστηκε Έξαρχος του Παναγίου Τάφου στην Αθήνα. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος και έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Στις 18 Μαρτίου 1951 χειροτονήθηκε Αρχιεπίσκοπος Τιβεριάδος. Στις 29 Ιανουαρίου 1957 εξελέγη Πατριάρχης Ιεροσολύμων και ενθρονίστηκε την 1 Μαρτίου του ίδιου έτους. Εκοιμήθη στα Ιεροσόλυμα στις 10 Δεκεμβρίου 1980. Η νεκρώσιμη ακολουθία εψάλη στις 14 Δεκεμβρίου 1980, προεξάρχοντος του τοποτηρητού του Πατριαρχικού Θρόνου Μητροπολίτου Πέτρας Γερμανού. Ο ενταφιασμός έγινε στον Ιερό Ναό της Αναλήψεως στο Όρος των Ελαιών.

 

 


Ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Φιλαδελφείας και Ανατολικής Πενσυλβανίας κυρός Κυπριανός. (+ 14-12-1980).
(Πατριαρχείο Ρωσίας-Μετροπόλια).

    Ο κατά κόσμον Βόρις Παύλοβιτς Μπορίσεβιτς γεννήθηκε στο Χόλμ στις 15 Αυγούστου 1903. Σπούδασε την Θεολογία στην Θεολογική Σχολή της Βαρσοβίας. Το 1927 νυμφεύθηκε και το 1928 χειροτονήθηκε Διάκονος και Πρεσβύτερος. Υπηρέτησε στην Εκκλησία της Πολωνίας μέχρι το 1940 οπότε και μετέβη στην Δυτική Ευρώπη. Το 1949 μετέβη με την σύζυγό του στις Η.Π.Α. Το 1961 εκοιμήθη η σύζυγός του. Το ίδιο έτος εκάρη μοναχός και στην συνέχεια χειροτονήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος Βασιγκτώνος, Βοηθός Επίσκοπος της Επισκοπής Νέας Υόρκης. Το 1964 εξελέγη Επίσκοπος Φιλαδελφείας και Ανατολικής Πενσυλβανίας. Το 1970 προήχθη σε Αρχιεπίσκοπο. Εκοιμήθη στις 14 Δεκεμβρίου 1980.

 

 

 

 


Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λεοντοπόλεως κυρός Νικόδημος. (+ 30-12-1980).
(Πατριαρχείο Αλεξανδρείας).

    Ο Νικόδημος Γαλιατσάτος γεννήθηκε στο Αργοστόλι το 1919. Διάκονος χειροτονήθηκε στις 16 Απριλίου 1950 και Πρεσβύτερος στις 7 Μαΐου 1950. Στις 22 Δεκεμβρίου 1968 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Ειρηνουπόλεως (Ανατολικής Αφρικής). Την 1 Δεκεμβρίου 1972 εξελέγη Μητροπολίτης Μέμφιδος και στις 15 Ιουνίου 1974 Μητροπολίτης Κεντρώας Αφρικής. Στις 26 Νοεμβρίου 1976 εξελέγη Μητροπολίτης Λεοντοπόλεως. Εκοιμήθη στις 30 (29) Δεκεμβρίου 1980.


Αναθεώρηση: Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2016.