Περίληψη 7. 78-83
Οι Αθηναίοι προχωρούσαν με τάξη προς το εσωτερικό και παρά τις αντιξοότητες κατόρθωσαν να φτάσουν στο Ακραίο λέπας. Την τρίτη νύχτα από την αρχή της αναχώρησης ο Νικίας και ο Δημοσθένης αποφάσισαν, επειδή τα τρόφιμα είχαν εξαντληθεί και πολλοί στρατιώτες τους ήταν πληγωμένοι από τις συγκρούσεις με τους Συρακούσιους, να πορευθούν προς την αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή προς τη θάλασσα, όπου δεν παραφύλαγαν οι Συρακούσιοι. Όμως το στράτευμα καταλήφθηκε από πανικό και διασπάστηκε. Οι Συρακούσιοι κυνήγησαν τους Αθηναίους και τους έφτασαν, περικύκλωσαν τους στρατιώτες του Δημοσθένη και τους ανάγκασαν να παραδοθούν. Την ίδια μέρα ο Νικίας διάβηκε τον Ερινεό ποταμό και στρατοπέδευσε σε ένα ύψωμα. Εκεί τον πρόλαβαν οι Συρακούσιοι και, αφού τον πληροφόρησαν για την τύχη του στρατού του Δημοσθένη, τον κάλεσαν να παραδοθεί. O Νικίας, αφού εξακρίβωσε την πληροφορία, πρότεινε στον Γύλιππο συμφωνία. Όμως οι Συρακούσιοι και ο Γύλιππος απέρριψαν τους όρους του Νικία και έκαναν επίθεση. Κυνηγημένος από τους εχθρούς ο στρατός του Νικία έφτασε στον ποταμό Ασσίναρο.
Βιβλίο 7. Κεφάλαιο 84
Σφαγή των Αθηναίων στον Ασσίναρο
[84.1] Νικίας δ᾽ ἐπειδὴ ἡμέρα ἐγένετο
ἦγε τὴν στρατιάν· οἱ δὲ Συρακόσιοι καὶ οἱ ξύμμαχοι
προσέκειντο τὸν αὐτὸν τρόπον
πανταχόθεν βάλλοντές τε καὶ
κατακοντίζοντες.
[84.2] Kαὶ οἱ Ἀθηναῖοι
ἠπείγοντο πρὸς τὸν Ἀσσίναρον ποταμόν,
ἅμα μὲν
βιαζόμενοι ὑπὸ τῆς πανταχόθεν προσβολῆς ἱππέων τε πολλῶν καὶ τοῦ ἄλλου ὄχλου, οἰόμενοι ῥᾷόν τι σφίσιν ἔσεσθαι,
ἢν διαβῶσι τὸν ποταμόν, ἅμα δ᾽ ὑπὸ τῆς ταλαιπωρίας καὶ τοῦ πιεῖν ἐπιθυμίᾳ.
[84.3] Ὡς δὲ γίγνονται ἐπ᾽ αὐτῷ,
ἐσπίπτουσιν
οὐδενὶ κόσμῳ ἔτι,
ἀλλὰ πᾶς τέ τις διαβῆναι αὐτὸς πρῶτος βουλόμενος καὶ οἱ πολέμιοι
ἐπικείμενοι χαλεπὴν ἤδη τὴν διάβασιν ἐποίουν·
ἁθρόοι γὰρ ἀναγκαζόμενοι χωρεῖν ἐπέπιπτόν τε ἀλλήλοις καὶ κατεπάτουν, περί τε τοῖς δορατίοις καὶ
σκεύεσιν οἱ μὲν εὐθὺς διεφθείροντο, οἱ δὲ
ἐμπαλασσόμενοι
κατέρρεον.
[84.4] Ἐς τὰ ἐπὶ θάτερά τε τοῦ ποταμοῦ παραστάντες οἱ Συρακόσιοι (ἦν δὲ κρημνῶδες) ἔβαλλον ἄνωθεν τοὺς Ἀθηναίους, πίνοντάς τε τοὺς πολλοὺς ἀσμένους καὶ ἐν κοίλῳ ὄντι τῷ ποταμῷ ἐν σφίσιν αὐτοῖς ταρασσομένους.
[84.5] οἵ τε Πελοποννήσιοι
ἐπικαταβάντες τοὺς ἐν τῷ ποταμῷ μάλιστα ἔσφαζον.
Καὶ
τὸ ὕδωρ εὐθὺς διέφθαρτο, ἀλλ᾽ οὐδὲν ἧσσον ἐπίνετό τε ὁμοῦ τῷ
πηλῷ ᾑματωμένον καὶ
περιμάχητον ἦν τοῖς πολλοῖς.
![]()
Δες τη συντακτική ανάλυση πατώντας (για διαδραστικό, κινητό) ή περνώντας τον δείκτη (για pc) πάνω στη λέξη.
Δες τη μετάφραση κάθε σειράς πατώντας στο μ
ή εμφάνισε-απόκρυψε όλη τη μετάφραση πατώντας εδώ
Βιβλίο 7. Κεφάλαιο 84
Σφαγή των Αθηναίων στον Ασσίναρο
[84.1]
Νικίας δ᾽
ἐπειδὴ
ἡμέρα
ἐγένετο
ἦγε
τὴν στρατιάν·
οἱ δὲ Συρακόσιοι καὶ οἱ ξύμμαχοι
προσέκειντο
τὸν αὐτὸν
τρόπον
πανταχόθεν
βάλλοντές τε καὶ
κατακοντίζοντες.
![]()
[84.2] Kαὶ
οἱ Ἀθηναῖοι
ἠπείγοντο
πρὸς τὸν
Ἀσσίναρον
ποταμόν,
ἅμα μὲν
βιαζόμενοι
ὑπὸ τῆς
πανταχόθεν
προσβολῆς
ἱππέων τε
πολλῶν καὶ τοῦ
ἄλλου
ὄχλου,
οἰόμενοι
ῥᾷόν τι
σφίσιν
ἔσεσθαι,
ἢν
διαβῶσι
τὸν ποταμόν,
ἅμα δ᾽
ὑπὸ τῆς ταλαιπωρίας καὶ
τοῦ πιεῖν
ἐπιθυμίᾳ.
![]()
[84.3] Ὡς δὲ
γίγνονται
ἐπ᾽ αὐτῷ,
ἐσπίπτουσιν
οὐδενὶ
κόσμῳ
ἔτι,
ἀλλὰ
πᾶς τέ
τις
διαβῆναι
αὐτὸς
πρῶτος
βουλόμενος καὶ
οἱ πολέμιοι
ἐπικείμενοι
χαλεπὴν
ἤδη
τὴν διάβασιν
ἐποίουν·
ἁθρόοι γὰρ
ἀναγκαζόμενοι
χωρεῖν
ἐπέπιπτόν τε
ἀλλήλοις
καὶ
κατεπάτουν,
περί τε τοῖς δορατίοις καὶ σκεύεσιν οἱ μὲν
εὐθὺς
διεφθείροντο,
οἱ δὲ
ἐμπαλασσόμενοι
κατέρρεον.
![]()
[84.4]
Ἐς τὰ ἐπὶ θάτερά τε
τοῦ ποταμοῦ
παραστάντες
οἱ Συρακόσιοι
(ἦν δὲ
κρημνῶδες
)
ἔβαλλον
ἄνωθεν
τοὺς Ἀθηναίους,
πίνοντάς τε
τοὺς πολλοὺς
ἀσμένους καὶ
ἐν
κοίλῳ
ὄντι
τῷ ποταμῷ
ἐν σφίσιν αὐτοῖς
ταρασσομένους.
![]()
[84.5]
οἵ τε Πελοποννήσιοι
ἐπικαταβάντες
τοὺς ἐν τῷ ποταμῷ
μάλιστα
ἔσφαζον.
Καὶ
τὸ ὕδωρ
εὐθὺς
διέφθαρτο,
ἀλλ᾽
οὐδὲν ἧσσον
ἐπίνετό τε
ὁμοῦ
τῷ πηλῷ
ᾑματωμένον
καὶ περιμάχητον ἦν
τοῖς πολλοῖς.
![]()
| [84.1] Νικίας δ᾽ ἐπειδὴ ἡμέρα ἐγένετο ἦγε τὴν στρατιάν· οἱ δὲ Συρακόσιοι καὶ οἱ ξύμμαχοι προσέκειντο τὸν αὐτὸν τρόπον πανταχόθεν βάλλοντές τε καὶ κατακοντίζοντες. | ||
| Μετάφραση Α. Βλάχου | Μετάφραση Ε. Λαμπρίδη | Μετάφραση Ε. Βενιζέλου |
| [84.1] Όταν ήρθε η μέρα, ο Νικίας άρχισε να βαδίζει με τον στρατό. Οι Συρακούσιοι και οι σύμμαχοι τον πίεζαν με τον ίδιο τρόπο, ρίχνοντας από παντού βέλη και ακόντια. | [84.1] Ο Νικίας όμως μπήκε πάλι μπροστά σαν ξημέρωσε κι άρχισε να οδηγεί τον στρατό του· οι Συρακούσιοι κι οι σύμμαχοί τους τους επιτέθηκαν πάλι κατά τον ίδιο τρόπο, ρίχνοντας μέσα στην παράταξή τους πυκνά βέλη και ακόντια. | [84.1] Ο Νικίας, άμα εξημέρωσεν, εξεκίνησεν επί κεφαλής του στρατού, ενώ οι Συρακούσιοι και οι σύμμαχοι ήρχισαν επιτιθέμενοι κατ' αυτού, κατά τον ίδιον τρόπον, βάλλοντες ακόντια και παντός είδους βλήματα. |
| [84.2] Καὶ οἱ Ἀθηναῖοι ἠπείγοντο πρὸς τὸν Ἀσσίναρον ποταμόν, ἅμα μὲν βιαζόμενοι ὑπὸ τῆς πανταχόθεν προσβολῆς ἱππέων τε πολλῶν καὶ τοῦ ἄλλου ὄχλου, οἰόμενοι ῥᾷόν τι σφίσιν ἔσεσθαι, ἢν διαβῶσι τὸν ποταμόν, ἅμα δ᾽ ὑπὸ τῆς ταλαιπωρίας καὶ τοῦ πιεῖν ἐπιθυμίᾳ. | ||
| Μετάφραση Α. Βλάχου | Μετάφραση Ε. Λαμπρίδη | Μετάφραση Ε. Βενιζέλου |
| [84.2] Οι Αθηναίοι βιάζονταν να φτάσουν στον ποταμό Ασσίναρο. Τους βίαζαν πολύ οι επιθέσεις που έκανε από παντού το πολυάριθμο ιππικό και οι άλλες μονάδες του εχθρού και νόμιζαν ότι θα είναι ευκολότερη η θέση τους αν περάσουν τον ποταμό, γιατί τους πίεζαν οι κακουχίες και η δίψα. | [84.2] Και βιάζονταν οι Αθηναίοι να φτάσουν στον Ασσίναρο ποταμό, τόσο γιατί τους βασάνιζε η αδιάκοπη επίθεση από παντού, από τους πολλούς καβαλάρηδες και το άλλο πλήθος των ελαφρά οπλισμένων, όσο και γιατί νόμιζαν πως θα ξαλάφρωνε κάπως η θέση τους άμα περνούσαν τον ποταμό, συγχρόνως όμως από το μαρτύριο της δίψας και την επιθυμία να πιούνε νερό. | [84.2] Αλλ' οι Αθηναίοι έσπευδαν προς τον ποταμόν Ασσίναρον, διότι, πιεζόμενοι υπό των πανταχόθεν επιτιθεμένων πολυαρίθμων ιππέων και ψιλών στρατιωτών, ενόμιζαν ότι η θέσις των θ' άνακουφισθή, εάν διαβούν τον ποταμόν, και συγχρόνως ένεκα της πιεζούσης αυτούς ταλαιπωρίας και σφοδράς δίψης. |
| [84.3] Ὡς δὲ γίγνονται ἐπ᾽ αὐτῷ, ἐσπίπτουσιν οὐδενὶ κόσμῳ ἔτι, ἀλλὰ πᾶς τέ τις διαβῆναι αὐτὸς πρῶτος βουλόμενος καὶ οἱ πολέμιοι ἐπικείμενοι χαλεπὴν ἤδη τὴν διάβασιν ἐποίουν· ἁθρόοι γὰρ ἀναγκαζόμενοι χωρεῖν ἐπέπιπτόν τε ἀλλήλοις καὶ κατεπάτουν, περί τε τοῖς δορατίοις καὶ σκεύεσιν οἱ μὲν εὐθὺς διεφθείροντο, οἱ δὲ ἐμπαλασσόμενοι κατέρρεον. | ||
| Μετάφραση Α. Βλάχου | Μετάφραση Ε. Λαμπρίδη | Μετάφραση Ε. Βενιζέλου |
| [84.3] Και όταν έφτασαν στον ποταμό, έτρεξαν όλοι, χωρίς καμιά τάξη, και ο καθένας ήθελε να τον περάσει πρώτος. Καθώς ήταν και ο εχθρός κοντά, η διάβαση έγινε πολύ δύσκολη. Ήσαν αναγκασμένοι να προχωρούν πολλοί μαζί, έπεφταν ο ένας επάνω στον άλλο και καταπατιόνταν ή έπεφταν επάνω στα μικρά τους δόρατα και πέθαιναν αμέσως, ενώ άλλοι μπερδεύονταν μέσα στην εξάρτυσή τους και τους έπαιρνε το ρεύμα. | [84.3] Και μόλις έφτασαν στην όχτη του, όρμησαν μέσα στο ποτάμι χωρίς τάξη πια καμιά, αλλά θέλοντας ο καθένας να περάσει πρώτος αυτός. Και οι εχτροί, κυνηγώντας τους κατά πόδι, έκαναν το πέρασμα πολύ δύσκολο· γιατί έτσι που ήταν αναγκασμένοι να προχωρούν πλήθος μαζί, έπεφτε ο ένας πάνω στον άλλο και πατούσαν όποιον έπεφτε χάμω, κι άλλοι χτυπιούνταν από τα ίδια τους τα κοντάρια και σκοτώνονταν αμέσως, κι άλλοι μπερδεύονταν στην αρματωσιά τους ή σ’ όσα κουβαλούσαν και τους έπαιρνε το ρέμα μακριά. | [84.3] Αλλά μόλις έφθασαν εκεί, ερρίφθησαν εντός αυτού, χωρίς καμμίαν πλέον τάξιν, καθόσον η προσπάθεια καθενός να διαβή αυτός πρώτος, και η επίθεσις των εχθρών, καθίστων την διάβασιν δυσκολωτάτην. Διότι, αναγκαζόμενοι να βαδίζουν συγκεντρωμένοι, έπιπταν ο εις επί του άλλου και κατεπατούντο αμοιβαίως, και άλλοι μεν προσκρούοντες εις τας αιχμάς των δοράτων απέθνησκαν αμέσως, άλλοι δ' εμπλεκόμενοι εις την εξάρτυσίν των, παρεσύροντο υπό του ρεύματος του ποταμού. |
| [84.4] Ἐς τὰ ἐπὶ θάτερά τε τοῦ ποταμοῦ παραστάντες οἱ Συρακόσιοι (ἦν δὲ κρημνῶδες) ἔβαλλον ἄνωθεν τοὺς Ἀθηναίους, πίνοντάς τε τοὺς πολλοὺς ἀσμένους καὶ ἐν κοίλῳ ὄντι τῷ ποταμῷ ἐν σφίσιν αὐτοῖς ταρασσομένους. | ||
| Μετάφραση Α. Βλάχου | Μετάφραση Ε. Λαμπρίδη | Μετάφραση Ε. Βενιζέλου |
| [84.4] Οι Συρακούσιοι στάθηκαν στην απέναντι όχθη που ήταν απότομη κι από ψηλά έριχναν στους Αθηναίους. Οι περισσότεροι έπιναν αχόρταγα, ριγμένοι ανάκατα και σπρώχνοντας ο ένας τον άλλο στην κοίτη του ποταμού. | [84.4] Στο μεταξύ οι Συρακούσιοι φάνηκαν στην απέναντι όχτη του ποταμού, και τους χτυπούσαν κι από πάνω (γιατί ήταν γκρεμός), κι οι Αθηναίοι έπιναν ακόμα χορταίνοντας τη δίψα τους, κουβαριασμένοι όλοι μαζί σε μια βαθύτερη γούβα του ποταμού, με μεγάλο σπρωξίδι κι ανακατωσούρα. | [84.4] Οι Συρακούσιοι, ιστάμενοι επί της άλλης όχθης, η οποία ήτον απόκρημνος, έβαλλαν άνωθεν κατά των Αθηναίων, ασχολουμένων των περισσοτέρων εις το να πίνουν απλήστως και συνωθουμένων των μεν προς τους δε εντός της βαθείας κοίτης του ποταμού, εις απερίγραπτον σύγχυσιν. |
| [84.5] Οἵ τε Πελοποννήσιοι ἐπικαταβάντες τοὺς ἐν τῷ ποταμῷ μάλιστα ἔσφαζον. καὶ τὸ ὕδωρ εὐθὺς διέφθαρτο, ἀλλ᾽ οὐδὲν ἧσσον ἐπίνετό τε ὁμοῦ τῷ πηλῷ ᾑματωμένον καὶ περιμάχητον ἦν τοῖς πολλοῖς. | ||
| Μετάφραση Α. Βλάχου | Μετάφραση Ε. Λαμπρίδη | Μετάφραση Ε. Βενιζέλου |
| [84.5] Οι Πελοποννήσιοι κατέβηκαν από πίσω τους και άρχισαν να σφάζουν κυρίως εκείνους που ήσαν στον ποταμό. Το νερό είχε αμέσως θολώσει, αλλά και λασπωμένο και κόκκινο απ’ το αίμα, το έπιναν πάντα αχόρταγα. Οι περισσότεροι έπρεπε να πολεμήσουν για να πιουν. | [84.5] Κι οι Πελοποννήσιοι κατέβηκαν τον απέναντι γκρεμό κι άρχισαν να σφάζουν όσους βρίσκονταν ακόμα μέσα στο ποτάμι. Το νερό είχε αμέσως θολώσει και μολευτεί, αλλά δεν έπιναν για τούτο με λιγότερη αχορτασιά νερό μαζί με ματωμένη λάσπη, κι ακόμα πολεμούσαν οι περισσότεροι αναμεταξύ τους γι’ αυτό. | [84.5] Οι Πελοποννήσιοι, κατελθόντες εκ της όχθης όπου έστεκαν, έσφαζαν κυρίως τους εντός του ποταμού, του οποίου το ύδωρ είχεν ήδη μολυνθή. Αλλά μολονότι εκτός του πηλού είχεν αναμιχθή και με αίμα, επίνετο ουδέν ήττον και πολλοί διηγωνίζοντο ποίος να προλάβη να πίη πρώτος. |

Αττική λευκή λήκυθος με απεικόνιση σκηνής σε τάφο. Ομάδα R
Αθηναίος πολεμιστής
Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο ΕΑΜ 1816
Πηγή: Τ.Α.Π.