Τι είδους αφήγηση υπάρχει στο παρακάτω απόσπασμα:
Κάποτε ήταν ένας πλούσιος βασιλιάς, πολύ πλούσιος, που ό,τι επιθυμούσε η καρδιά του το ’χε. Όλα τα είχε, και τον έλεγαν ευτυχισμένο, ώσπου έπαθε μια παράξενη ανορεξιά και δεν είχε όρεξη να βάλει τίποτα στο στόμα του. Σιγά σιγά αδυνάτιζε, κι άρχισε να γίνεται γκρινιάρης και παράξενος.

(Παραμύθι «Το πιο γλυκό ψωμί»)

Τι είδους αφήγηση υπάρχει στο παρακάτω απόσπασμα:
Με τα μαγικά πάντα μάτια, με το πολύβουο, γεμάτο μέλι και μέλισσες μυαλό, μ’ ένα κόκκινο μάλλινο σκούφο στο κεφάλι και τσαρουχάκια με κόκκινες φούντες στα πόδια, ένα πρωί κίνησα, μισό χαρούμενος, μισό αλαφιασμένος, και με κρατούσε ο πατέρας μου από το χέρι. Η μητέρα μού είχε δώσει ένα κλωνί βασιλικό να τον μυρίζουμαι, λέει, να παίρνω κουράγιο, και μου κρέμασε το χρυσό σταυρουλάκι της βάφτισής μου στο λαιμό.

(Ν. Καζαντζάκη «Η Νέα Παιδαγωγική»)

Τι είδους αφήγηση υπάρχει στο παρακάτω απόσπασμα:
Πρόπερσι που φοιτούσα σ' ένα Γυμνάσιο της επαρχίας μάς είχε έρθει ένας νέος φιλόλογος με πολλή όρεξη για δουλειά. Αγαπούσε πολύ το σχολείο και τους μαθητές και βλέπαμε ότι ήθελε να γνωρίσει όχι μονάχα τους κατοίκους του τόπου και τα ζητήματά τους, αλλά και καθετί που είχε συμβεί στον τόπο από παλιά.

(Γιώργος Ιωάννου, «Να 'σαι καλά, δάσκαλε!»)

Τι είδους αφήγηση υπάρχει στο παρακάτω απόσπασμα:
Δεν υπάρχει άλλος στο νησί που να ξέρει τόσο καλά το γήπεδο όσο ο Δαμιανός Καράντζας.
Παρόλο που είναι μόνο εννιά χρονώ ξέρει τα πάντα σ' αυτό το χωματένιο στίβο, που συνορεύει με την άμμο του Σιφνέικου. Γνωρίζει όλες τις ανωμαλίες του εδάφους του, ξέρει καλά τις κλίσεις καθώς και όλες τις παγίδες.

(Νίκος Χουλιαράς, «Η εσχάτη των ποινών»)

Τι είδους αφήγηση υπάρχει στο παρακάτω απόσπασμα:
Και γύρισε ο Σκουρογιάννης εκεί. Έτσι που το 'χε τάξει στον εαυτό του. Αυτό το Ντομπρίνοβο ήταν το στήριγμα της καρδιάς του στα χρόνια της ξενιτιάς, ήταν το τέρμα του μακρινού ταξιδιού του – κι η ανταμοιβή του μαζί. Τα μεγάλα βουνά της πατρίδας ερχόνταν και ξαναρχόνταν στην ερημιά του ξένου του τόπου, σκεπάζοντας με την αχλύ τη γαλάζια τους την καταχνιά της βορεινής πολιτείας.

(Δημήτρης Χατζής, «Η τελευταία αρκούδα του Πίνδου»)

Τι είδους αφήγηση υπάρχει στο παρακάτω απόσπασμα:
Έβαλα τα γέλια. Μου άρεσαν οι τσεκουράτοι τρόποι και τα λόγια του· μου άρεσαν κι οι σούπες. Δε θα 'ταν άσκημο, συλλογίστηκα, να τον πάρω μαζί μου το γέρο ετούτον κρεμανταλά στο μακρινό έρημο ακρογιάλι. Σούπες, γέλια, κουβέντες… Φαίνουνταν πολυταξιδεμένος, πολυζωισμένος Σεβάχ Θαλασσινός· μου άρεσε.

(Νίκος Καζαντζάκης, «Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά»)

Ποιος αφηγηματικός τρόπος υπάρχει στο παρακάτω απόσπασμα:
Η Κενγκά άνοιξε τις φτερούγες για να πετάξει, αλλά το κύμα ήταν πιο γρήγορο και την πήρε από κάτω. Όταν ξαναβγήκε στην επιφάνεια, το φως της μέρας είχε χαθεί, κι όταν κούνησε δυνατά το κεφάλι, κατάλαβε πως η κατάρα των θαλασσών την είχε τυφλώσει.

(Λουίς Σεπούλβεδα, «Το μαύρο κύμα»)

Ποιος αφηγηματικός τρόπος υπάρχει στο παρακάτω απόσπασμα:
… Θα γυρίσω τάχα ξανά στ’ αγαπημένα τούτα σοκάκια, αναλογίστηκα με συντριβή. Θα ξαναδώ τη μητέρα μου; Τι νέες βαριές εκπλήξεις μάς φύλαγε το μέλλον;

(Διδώ Σωτηρίου, «Ταξίδι χωρίς επιστροφή»)

Ποιος αφηγηματικός τρόπος υπάρχει στο παρακάτω απόσπασμα:
— Καλημέρα, είπε η αλεπού.
— Καλημέρα, αποκρίθηκε ευγενικά ο μικρός πρίγκιπας και γύρισε, μα δεν είδε τίποτα.
— Εδώ είμαι, είπε μια φωνή, κάτω από τη μηλιά...
— Ποια είσαι;, είπε ο μικρός πρίγκιπας. Μου φαίνεσαι πολύ όμορφη...
— Είμαι μια αλεπού, είπε η αλεπού.

(Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ, «Ο μικρός πρίγκιπας και η αλεπού»)

Ποιος αφηγηματικός τρόπος υπάρχει στο παρακάτω απόσπασμα:
Ο νους μου ξεχείλιζε ρωτήματα, δε μίλησα· πέρασαν πάλι από τα μάτια μου οι εξαίσιες τοιχογραφίες -μάτια μεγάλα, μυγδαλάτα, μαύρες πλεξούδες κυματιστές, βαριές κυράδες ανοιχτοστήθες, με χοντρά φιλήδονα χείλια, πουλιά, φασιανοί και πέρδικες, μαϊμούδες γαλάζιες, βασιλόπουλα με φτερά παγονιού στο κεφάλι, άγριοι άγιοι ταύροι, νιούτσικες ιέρειες με τα μπράτσα περιτυλιμένα με ιερά φίδια, γαλάζια αγόρια σε ανθισμένους κήπους …

(Νίκος Καζαντζάκης, «Μια Κυριακή στην Κνωσό»)

Ποιος αφηγηματικός τρόπος υπάρχει στο παρακάτω απόσπασμα:
Και πετάγομαι απ' το κρεβάτι, τρέχω στο παράθυρο του σαλονιού, και βλέπω τη γειτονιά στο ποδάρι. Από μακριά έφτανε ο βόμβος αεροπλάνων.

(Κώστας Ταχτσής, «Κι έχουμε πόλεμο!»)

Ποιος αφηγηματικός τρόπος υπάρχει στο παρακάτω απόσπασμα:
Θυμούμαι την επιβλητική του παρουσία, το μεγαλείο του, την ομορφιά του, το ψηλό, δεμένο αλλά λεπτό κορμί του, ίσιο σαν λαμπάδα, τα πυκνά και σγουρά μαύρα μαλλιά του, τα γένια του, μαύρα και αρκετά μακριά, κομμένα τετράγωνα, κατά την τότε μόδα, τα μεγάλα αμυγδαλωτά του μαύρα μάτια που πετούσαν φωτιές …

(Πηνελόπη Δέλτα, «Πρώτες ενθυμήσεις»)

Σε τι γλώσσα είναι γραμμένο το απόσπασμα:
Το τρένο περνά μπροστά γρήγορα, με τα παράθυρά του γεμάτα εικόνες εξοχής. Αμέσως μετά ερχόταν η πόλη, με μια εντύπωση στενόχωρη, σκούρα ή εκτυφλωτική. O ταξιδιώτης νομίζει πως η πόλη ορμά όλο και πιο γρήγορα κατά πάνω στην εξοχή και μόνο οι λεύκες αντιστέκονται στους τοίχους.

(Παντελής Καλιότσος, «Πασχαλινή ιστορία»)

Σε τι γλώσσα είναι γραμμένο το απόσπασμα:
Oι σκύλοι, εννοούμεν τους αρσενικούς, με την συνήθειαν αυτών να σηκώνωσι το σκέλος και να ποτίζωσι τα επί του πεζοδρομίου εκτεθειμένα εμπορεύματα, υπήρξαν πάντοτε οι εφιάλται των Αθηναίων μεταπρατών και ιδίως των λαχανοπωλείων.

(Εμμανουήλ Ροΐδης, «Τα υαλοπωλεία»)

Σε τι γλώσσα είναι γραμμένο το απόσπασμα:
Όσοι το χάλκεον χέρι
βαρύ του φόβου αισθάνονται,
ζυγόν δουλείας ας έχωσι.
Θέλει αρετήν και τόλμην
η ελευθερία.

(Ανδρέας Κάλβος, «Εις Σάμον»)

Σε τι γλώσσα είναι γραμμένο το απόσπασμα:
Αν αποφασίσω και δεχτώ, θα βάλω έναν όρο. Τα ζώα της γης αυτής ο λευκός θα πρέπει να τα μεταχειριστεί σαν αδέρφια του. Τι είναι ο άνθρωπος δίχως τα ζώα; Αν όλα τα ζώα φύγουν από τη μέση, ο άνθρωπος θα πεθάνει από μεγάλη εσωτερική μοναξιά, γιατί όσα συμβαίνουν στα ζώα, τα ίδια συμβαίνουν στον άνθρωπο.

(Ινδιάνος Σιάτλ, «Ένα παλιό μήνυμα για το σύγχρονο κόσμο», μτφρ. Ζήσιμος Λορεντζάτος)

Σε τι γλώσσα είναι γραμμένο το απόσπασμα:
Τούτη την ώρα αισθάνομαι πως είμαι ο ίδιος μια αντίφαση. Αλήθεια, η Σουηδική Ακαδημία έκρινε πως η προσπάθειά μου σε μια γλώσσα περιλάλητη επί αιώνες, αλλά στην παρούσα μορφή της περιορισμένη, άξιζε αυτή την υψηλή διάκριση.

(Γιώργος Σεφέρης, «Ομιλία στη Στοκχόλμη»)

Σε τι γλώσσα είναι γραμμένο το απόσπασμα:
Eίδες ποτέ σου πολιτεία να σηκώνεται ψηλά; Δεμένη από χιλιάδες σπάγγοι ν’ ανεβαίνει στα ουράνια; E, λοιπόν, ούτε είδες ούτε θα μεταδείς ένα τέτοιο θάμα. Aρχινούσανε την Kαθαρή Δευτέρα —ήτανε αντέτι— και συνέχεια την κάθε Kυριακή και σκόλη, ώσαμε των Bαγιών. Aπό του Xατζηφράγκου τ’ Aλάνι κι από το κάθε δώμα κι από τον κάθε ταρλά του κάθε μαχαλά της πολιτείας, αμολάρανε τσερκένια.

(Κοσμάς Πολίτης, «Τα τσερκένια»)

Τι είδους ομοιοκαταληξία υπάρχει στο απόσπασμα:
Η θάλασσα στα βάθη της πήρ’ έναν ναύτη.—
H μάνα του, ανήξερη, πηαίνει κι ανάφτει

στην Παναγία μπροστά ένα υψηλό κερί
για να επιστρέψει γρήγορα και να ’ν’ καλοί καιροί—

(Κ.Π. Καβάφη «Δέησις»)

Τι είδους ομοιοκαταληξία υπάρχει στο απόσπασμα:
Πίνοντας ήλιο κορινθιακό
Διαβάζοντας τα μάρμαρα
Δρασκελίζοντας αμπέλια θάλασσες
Σημαδεύοντας με το καμάκι
Ένα τάμα ψάρι που γλιστρά
Βρήκα τα φύλλα που ο ψαλμός του ήλιου αποστηθίζει
Τη ζωντανή στεριά που ο πόθος χαίρεται
Ν' ανοίγει.

(Ο. Ελύτη « Ήλιος ο Πρώτος»)

Τι είδους ομοιοκαταληξία υπάρχει στο απόσπασμα:
Στα παιδικά μου χρόνια, ο πιο μεγάλος
αξάδερφός μου μ' έπαιρνε μαζί
στα πανηγύρια, που ήτανε, παρ' άλλος,
πρώτος στην ομορφιά και στην ορμή.

(Μ. Μαλακάση «Ο Τάκη-Πλούμας»)

Τι είδους ομοιοκαταληξία υπάρχει στο απόσπασμα:
Aρχόντισσα Ροδίτισσα, πώς μπήκες;
Γυναίκες διώχνει μια συνήθεια αρχαία
εδώθε. - Έχω εν' ανίψι, τον Ευκλέα,
τρί' αδέρφια, γιο πατέρα ολυμπιονίκες·

(Λ. Μαβίλη «Καλλιπάτειρα»)

Τι είδος ως προς τον αριθμό των συλλαβών είναι ο στίχος:
και η ξενιτιά με γέλασε και κάνω τριάντα χρόνους.

(Δημοτικό, «Θέλω να πα στην ξενιτιά»)

Τι είδος ως προς τον αριθμό των συλλαβών είναι ο στίχος:
Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες

(Μαρία Πολυδούρη, «Γιατί μ' αγάπησες»)

Τι είδος ως προς τον αριθμό των συλλαβών είναι ο στίχος:
Ως πότε, παλληκάρια, να ζούμεν στα στενά

(Ρήγας Βελεστινλής, «Θούριος»)

Τι είδος ως προς τον αριθμό των συλλαβών είναι ο στίχος:
Tιμή σ' εκείνους όπου στη ζωή των
(όρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες.)

(Κ.Π. Καβάφης, «Θερμοπύλες»)

Τι είδος ως προς τον αριθμό των συλλαβών είναι ο στίχος:
Ξανθό παιδί, γλυκά χλωμό

(Τέλλος Άγρας, «Το ξανθό παιδί»)

Τι είδος ως προς τον αριθμό των συλλαβών είναι ο στίχος:
μάτσο τα γιασεμιά πουλούσες

(Τέλλος Άγρας, «Το ξανθό παιδί»)