Πλαστική ρύπανση: πραγματικές λύσεις ή «ψευδολύσεις»; από Greenpeace 20/02/2020

Ανακύκλωση
Ξέρουμε ότι το 9% των 9 δις τόνων πλαστικού που έχει παράξει ο κόσμος έχει ανακυκλωθεί. αυτά, η ανακύκλωση προωθείται ως η βασική λύση στο πρόβλημα της πλαστικής ρύπανσης, και οι εταιρείες βασίζονται σε αυτήν για να μην αλλάξουν τίποτα, επιμένοντας στη λογική του «δεν φταίμε εμείς, με καλύτερη ανακύκλωση θα λυθεί το πρόβλημα». Τα συστήματα ανακύκλωσης δεν μπορούν να συμβαδίσουν με τον τεράστιο όγκο πλαστικών σκουπιδιών που παράγεται. Ένα παράδειγμα, και στην Γερμανία, η οποία έχει τα υψηλότερα ποσοστά ανακύκλωσης στον κόσμο με βάση τη συγκομιδή, από το 60% όλων των πλαστικών απορριμμάτων καίγεται και μόνο το 38% ανακυκλώνεται.
στα μικρά ποσοστά του πλαστικού που αναφέρεται ως ανακυκλωμένο, υπάρχει ένα βασικό στοιχείο: το παγκόσμιο εμπόριο πλαστικών σκουπιδιών. Το πλαστικό που δεν ανακυκλώνεται πακετάρεται σε μεικτά δεμάτια και εξάγεται σε άλλες χώρες για να το διαχειριστούν. αυτά, από την τύχη του, η χώρα εξαγωγής το υπολογίζει ως ανακυκλωμένο πλαστικό, ενώ η πραγματική ποσότητα που ανακυκλώνεται της χώρας είναι χαμηλότερη.
Χημική ανακύκλωση
Ή αχαρτογράφητα – και επικίνδυνα – νερά. Η βιομηχανία των πλαστικών και των συσκευασιών προωθούν την εντύπωση ότι η 100% ανακύκλωση θα είναι κάποια στιγμή εφικτή. Έτσι, οι εταιρείες στρέφονται σε επικίνδυνες νέες τεχνολογίες, γνωστές και ως χημική ανακύκλωση, που είναι ένας όρος ομπρέλα και περιλαμβάνει αρκετές τεχνολογίες. Αυτές είτε βρίσκονται σε πιλοτικό στάδιο είτε είναι γνωστές αλλά με αποδοτικότητα που αμφισβητείται. Οι μεγάλες εταιρείες περιγράφουν τη χημική ανακύκλωση στις διαφημιστικές τους εκστρατείες ως «ενισχυμένη ανακύκλωση» ή «προηγμένη ανακύκλωση», ώστε να δώσουν την εντύπωση ότι είναι ακίνδυνες τεχνολογίες.
Όμως, οι πληροφορίες για τις επιπτώσεις τους στο περιβάλλον και την υγεία είναι προς το παρόν περιορισμένες, και υπάρχουν σοβαρές ανησυχίες για την έκλυση επικίνδυνων χημικών και τις μεγάλες απαιτήσεις που έχουν σε ενέργεια. Οι περισσότερες από αυτές τις διαδικασίες είναι ενεργοβόρες, απαιτούν υποδομές υψηλού κόστους και παράγουν απόβλητα (όπως πρόσθετα και ρυπαντές). Η χημική ανακύκλωση, παρά το γεγονός ότι προωθείται ως επένδυση υψηλού κύρους και ως λύση, είναι ακριβή, ανεπαρκής και υπάρχει ελάχιστη γνώση για τις επιπτώσεις αυτών των ρυπαντικών διαδικασιών.