Λυσίας, Επιτάφιος τοις Κορινθίων βοηθοίς, 77-78


 

Κατέβασε το αρχείο σε doc, για να επεξεργαστείς το κείμενο. Στη συνέχεια επιβεβαίωσε τις απαντήσεις σου μ' αυτές που παρατίθενται παρακάτω. Για τη γραμματική αναγνώριση των λέξεων χρησιμοποίησε το πρόσθετο Alpheios (μόνο στον firefox) ή τα λεξικά του perseus.

 

Καλή προσπάθεια.

Για τον Λυσία

 

Βικιπαίδεια , Ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας ΙΑΕΓ
Ο λόγος: Ἐπιτάφιος τοῖς Κορινθίων βοηθοῖς perseus
Περισσότερα κείμενα του Λυσία: Πύλη Ψηφίδες

 

Για το κείμενο

 

Ο Λυσίας έγραψε τον λόγο προς τιμήν των νεκρών του Κορινθιακού πολέμου (395–386 π.Χ.) και τον εκφώνησε ο Αρχίνος το 394. Ο Λυσίας δεν είχε το δικαίωμα να εκφωνεί λόγους, αφού ήταν μέτοικος. Επαινώντας τους νεκρούς του πολέμου, ο Λυσίας, κάνει μια ιστορική αναδρομή, αναφέροντας όλα τα κατορθώματα των Αθηναίων από τη μυθική εποχή ως τις μέρες του.

 

Το κείμενο

 

[77] Ἀλλὰ γὰρ οὐκ οἶδ’ ὅ τι δεῖ τοιαῦτα ὀλοφύρεσθαι· οὐ γὰρ ἐλανθάνομεν ἡμᾶς αὐτοὺς ὄντες θνητοί· ὥστε τί δεῖ, ἃ πάλαι προσεδοκῶμεν πείσεσθαι, ὑπὲρ τούτων νῦν ἄχθεσθαι, ἢ λίαν οὕτω βαρέως φέρειν ἐπὶ ταῖς τῆς φύσεως συμφοραῖς, ἐπισταμένους ὅτι ὁ θάνατος κοινὸς καὶ τοῖς χειρίστοις καὶ τοῖς βελτίστοις; οὔτε γὰρ τοὺς πονηροὺς ὑπερορᾷ οὔτε τοὺς ἀγαθοὺς θαυμάζει, ἀλλ’ ἴσον ἑαυτὸν παρέχει πᾶσιν. [78] εἰ μὲν γὰρ οἷόν τε ἦν τοῖς τοὺς ἐν τῷ πολέμῳ κινδύνους διαφυγοῦσιν ἀθανάτους εἶναι τὸν λοιπὸν χρόνον, ἄξιον τοῖς ζῶσι τὸν ἅπαντα χρόνον πενθεῖν τοὺς τεθνεῶτας· νῦν δὲ ἥ τε φύσις καὶ νόσων ἥττων καὶ γήρως, ὅ τε δαίμων ὁ τὴν ἡμετέραν μοῖραν εἰληχὼς ἀπαραίτητος.

 

Το κείμενο με συνδέσεις στα λεξικά του perseus.tufts.edu

 

[77] ἀλλὰ γὰρ οὐκ οἶδ᾽ τι δεῖ τοιαῦτα ὀλοφύρεσθαι: οὐ γὰρ ἐλανθάνομεν ἡμᾶς αὐτοὺς ὄντες θνητοί: ὥστε τί δεῖ, πάλαι προσεδοκῶμεν πείσεσθαι, ὑπὲρ τούτων νῦν ἄχθεσθαι, λίαν οὕτω βαρέως φέρειν ἐπὶ ταῖς τῆς φύσεως συμφοραῖς, ἐπισταμένους ὅτι θάνατος κοινὸς καὶ τοῖς χειρίστοις καὶ τοῖς βελτίστοις; οὔτε γὰρ τοὺς πονηροὺς ὑπερορᾷ οὔτε τοὺς ἀγαθοὺς θαυμάζει,  [78] ἀλλ᾽ ἴσον ἑαυτὸν παρέχει πᾶσιν. εἰ μὲν γὰρ οἷόν τε ἦν τοῖς τοὺς ἐν τῷ πολέμῳ κινδύνους διαφυγοῦσιν ἀθανάτους εἶναι τὸν λοιπὸν χρόνον, ἄξιον τοῖς ζῶσι τὸν ἅπαντα χρόνον πενθεῖν τοὺς τεθνεῶτας: νῦν δὲ τε φύσις καὶ νόσων ἥττων καὶ γήρως, τε δαίμων τὴν ἡμετέραν μοῖραν εἰληχὼς ἀπαραίτητος.

 

 

Λεξιλογικά

 

ὀλοφύρεσθαι: του ρ. ὀλοφύρομαι: κλαίω, θρηνώ, οδύρομαι

ἐλανθάνομεν: του ρ. λανθάνω: διαφεύγω την προσοχή κάποιου

ἄχθεσθαι: του ρ. ἄχθομαι: δυσαρεστούμαι, ενοχλούμαι

βαρέως φέρω: υποφέρω, δυσφορώ για κάτι

ὑπεροράω-ῶ: παραβλέπω, παραμελώ, περιφρονώ

οἷον τ' ἐστί: είναι δυνατόν

εἰληχὼς: του ρ. λαγχάνω: παίρνω με κλήρο, ορίζω με κλήρο

ἀπαραίτητος, -η, -ον: αναπόφευκτος, αμείλικτος

 

Χρησιμοποίησε το λεξικό των H.G. Liddell & R. Scott για τις άγνωστες λέξεις ψηφίδες

 

Σύνταξη - Μετάφραση

Συντακτική ανάλυση: για να δεις τη συντακτική ανάλυση, πέρασε τον δείκτη πάνω από τις λέξεις, αν χρησιμοποιείς υπολογιστή, ή κτύπα τη λέξη, αν χρησιμοποιείς τηλέφωνο ή τάμπλετ.

Για τη μετάφραση της κάθε σειράς πάτα το .

Για όλη τη μετάφραση πάτα

 

Ἀλλὰ γὰρ οὐκ οἶδ’



 

1. ἐλανθάνομεν, ὑπερορᾷ , εἰληχὼς: να κλιθεί η προστακτική του αορίστου β'

 

ἐλανθάνομενὑπερορᾷ εἰληχὼς
λάθεὑπέριδελάχε
λαθέτωὑπεριδέτωλαχέτω
λάθετεὑπερίδετελάχετε
λαθέτωσαν / λαθόντωνὑπεριδέτωσαν / ὑπεριδόντωνλαχέτωσαν / λαχόντων

 

 

2. χειρίστοις , βελτίστοις, ἥττων: να γραφτούν τα παραθετικά των επιθέτων (όλα) διατηρώντας τον ίδιο τύπο

 

θετικόςσυγκριτικόςυπερθετικός
κακοῖςκακίοσιν / χείροσινκακίστοις / χειρίστοις
ἀγαθοῖςβελτίοσιν /  κρείττοσιν / λῴοσιν / ἀμείνοσινβελτίστοις / κρατίστοις / λῴστοις / ἀρίστοις
μικράμικροτέρα / ἐλάσσων-ττων / ἥττωνμικροτάτη / ἐλαχίστη / ἡκίστη

 

 



 

1. Ο υποθετικός λόγος: "εἰ μὲν γὰρ οἷόν τε ἦν τοῖς τοὺς ἐν τῷ πολέμῳ κινδύνους διαφυγοῦσιν ἀθανάτους εἶναι τὸν λοιπὸν χρόνον, ἄξιον τοῖς ζῶσι τὸν ἅπαντα χρόνον πενθεῖν τοὺς τεθνεῶτας" του κειμένου να τραπεί στο είδος που δηλώνει το προσδοκώμενο.

 

ἐὰν μὲν γὰροἷόν τε ᾖ τοῖς τοὺς ἐν τῷ πολέμῳ κινδύνους διαφυγοῦσιν ἀθανάτους εἶναι τὸν λοιπὸν χρόνον, ἄξιον ἔσται τοῖς ζῶσι τὸν ἅπαντα χρόνον πενθεῖν τοὺς τεθνεῶτας·

 

2. (ὁ θάνατος) οὔτε γὰρ τοὺς πονηροὺς ὑπερορᾷ οὔτε τοὺς ἀγαθοὺς θαυμάζει, ἀλλ’ ἴσον ἑαυτὸν παρέχει πᾶσιν: να μεταφερθεί η φράση στον πλάγιο λόγο, αφού εξαρτηθεί από τη φράση: οὗτος εἶπεν ὅτι...

 

οὗτος εἶπεν ὅτι (ὁ θάνατος) οὔτε τοὺς ἀγαθοὺς ὑπερορῷ οὔτε τοὺς ἀγαθοὺς θαυμάζοι, ἀλλ' ἴσον ἑαυτὸν παρέχοι πᾶσιν.