Στοιχειώδες σωματίδιο με μηδενικό φορτίο, σπιν 1/2 και μάζα μηδενική ή σχεδόν μηδενική. Τα νετρίνα παρουσιάζουν ασθενέστατη αλληλεπίδραση με τα άλλα υλικά σωματίδια. Για το λόγο αυτό η ανίχνευσή τους είναι εξαιρετικά δύσκολη. Νετρίνα παράγονται κατά την αντίδραση πρωτονίου - πρωτονίου στον πυρήνα του Ήλιου. Η ανίχνευση των ηλιακών νετρίνων γίνεται με ειδικά "τηλεσκόπια".

Όπως ήδη γνωρίζουμε, κατά τη διάρκεια των πυρηνικών αντιδράσεων στο εσωτερικό του Ηλίου παράγονται νετρίνα, που περνούν με μεγάλη ευκολία όλα τα στρώματα του αστέρα και φτάνουν στη Γη. Είναι σημαντικό να ανιχνεύσουμε τα νετρίνα αυτά τα οποία θα μας δώσουν σημαντικές πληροφορίες για τις πυρηνικές αντιδράσεις στον πυρήνα του Ήλιου.

Τα πρώτα πειράματα άρχισαν το 1970 στην Αμερική, όπου ανιχνεύονται τα νετρίνα στο βάθος ενός χρυσωρυχείου στο Homestake. Ο ανιχνευτής είναι μία δεξαμενή 600 τόνων τετραχλωράνθρακα. Όταν ένα νετρίνο συγκρουστεί με ένα πυρήνα χλωρίου του τετραχλωράνθρακα, αυτός μετασχηματίζεται σε ραδιενεργό αργό -37, ελευθερώνοντας ένα ηλεκτρόνιο. Κάθε δύο μήνες περίπου γίνεται επεξεργασία του υγρού της δεξαμενής και από τα αποτελέσματα που προκύπτουν υπολογίζεται ο αριθμός των νετρίνων που αλληλεπίδρασαν με τον τετραχλωράνθρακα. Από τότε που άρχισε το πείραμα, το 1970, μέχρι και σήμερα ο αριθμός των νετρίνων που καταμετρούνται είναι πολύ μικρότερος από τις θεωρητικές προβλέψεις. Το 1987 ο αντίστοιχος ιαπωνικός υπόγειος ανιχνευτής Kamiokande II επιβεβαίωσε το ίδιο απογοητευτικό αποτέλεσμα. Επίσης παρόμοια πειράματα που στηρίζονται σε διαφορετικές τεχνικές (ανιχνευτές γαλλίου κτλ.) καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι θα λύσουν το μυστήριο των «χαμένων» νετρίνων μέσα στα επόμενα χρόνια.