Κοιμηθέντες Αρχιερείς κατά το 1966

ΕΤΟΣ 1966

Κοιμηθέντες Αρχιερείς

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βαγδάτης κυρός Φώτιος. (+ 10-01-1966).
(Πατριαρχείο Αντιοχείας).

    Ο Φώτιος Χούρι γεννήθηκε στον Λίβανο. Σπούδασε Θεολογία στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Το 1933 χειροτονήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος Παλμύρας. Το 1953 εξελέγη Μητροπολίτης Βαγδάτης. Εκοιμήθη στις 10 Ιανουαρίου 1966.

 

 

 

 

 


Ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος πρώην Βιννίτσης και Βρατσλάβας κυρός Σίμων. (+ 01-02-1966).
(Πατριαρχείο Ρωσίας).

    Ο κατά κόσμον Συμεών Βασίλιεβιτς Ιβανόφσκη γεννήθηκε την 1 Φεβρουαρίου 1888 στο χωριό Κάμενκη της Επαρχίας Νοβοσίλ του Νομού Ορέλ. Το 1912 αποφοίτησε από τη Θεολογική Ακαδημία Μόσχας και στη συνέχεια εισήλθε στις τάξεις του κλήρου. Υπηρέτησε ως Καθηγητής στις Εκκλησιαστικές Σχολές του Ιρκούτσκ (1912-1913), του Κρεμένετς (1913-1916) και του Σουμύ (1916-1923). Τον Ιούνιο του 1923 μετέβη στην Πολωνία κατόπιν αιτήματος του Μητροπολίτη Βαρσοβίας Διονυσίου και ανέλαβε τη Διεύθυνση του Εκκλησιαστικού Σεμιναρίου της Βολυνίας. Στις 24 Μαρτίου 1924 χειροτονήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος Κρεμένετς, Βικάριος της Επισκοπής Βολυνίας, η οποία τότε υπάγονταν στην Εκκλησία της Πολωνίας. Στις 15 Απριλίου 1939 τοποθετήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος Οστρόγκ, Βικάριος της Επισκοπής Βολυνίας. Με την έναρξη του Β΄ παγκοσμίου πολέμου εντάχθηκε στην Αυτόνομη Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας, η οποία υπάγονταν στο Πατριαρχείο Ρωσίας. Στις 24 Μαρτίου 1941 προήχθη σε Αρχιεπίσκοπο. Στις 9 Δεκεμβρίου 1941 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Τσερνιγόβου και Νιέζιν. Το 1943 μετέβη στη Μόσχα και έγινε δεκτός στο κλίμα του Πατριαρχείου Ρωσίας. Όταν επέστρεψε στο Τσερνιγώβ το 1944 συνελήφθη από τις μυστικές υπηρεσίες της Σοβιετικής Ένωσης και καταδικάστηκε σε 10 χρόνια καταναγκαστικά έργα. Μεταφέρθηκε στο χωριό Σούσλοβο του Κρασνογιάρσκ. Το 1953 μεταφέρθηκε στο Κίεβο και το 1954 απελευθερώθηκε. Τον Ιούλιο του 1955 του ανατέθηκε η προσωρινή διοίκηση της Επισκοπής Δνεπροπετρώβου ενώ στις 17 Οκτωβρίου 1955 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Βιννίτσης και Βρατσλάβας. Στις 14 Αυγούστου 1961 απεσύρθη της ενεργού υπηρεσίας. Το 1964 ο Πατριάρχης Αλέξιος προσπάθησε να τον αποκαταστήσει σε κάποια Επισκοπή αλλά συνάντησε την αντίδραση της Σοβιετικής Κυβέρνησης. Εκοιμήθη στη Βιννίτσα όπου διέμενε την 1 Φεβρουαρίου 1966, ημέρα των γενεθλίων του.


Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νέας Υόρκης κυρός Αντώνιος. (+ 19-02-1966).
(Πατριαρχείο Αντιοχείας).

    Ο Αντώνιος Μπασχίρ γεννήθηκε στις 15 Μαρτίου 1898 στην Ντούμα του Λιβάνου. Στις 16 Απριλίου 1916 χειροτονήθηκε Διάκονος και το 1922 Πρεσβύτερος. Υπηρέτησε σε διάφορες ενορίες των Η.Π.Α. Το 1923 έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Στις 19 Απριλίου 1936 στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης χειροτονήθηκε Αρχιεπίσκοπος Νέας Υόρκης, από τον Μητροπολίτη Τύρου και Σιδώνος Θεοδόσιο. Εκοιμήθη στη Βοστώνη στις 19 Φεβρουαρίου 1966.

 

 

 

 


Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ζακύνθου κυρός Αλέξιος. (+ 22-03-1966).
(Εκκλησία της Ελλάδος).

    Ο Αλέξιος Ιγγλέσης γεννήθηκε στην Κεφαλληνία το 1911. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή Αθηνών το 1937. Διάκονος χειροτονήθηκε το 1935 και Πρεσβύτερος το 1938. Υπηρέτησε ως Πρωτοσύγκελος της Μητροπόλεως Μαντινείας από το 1940 μέχρι το 1944, Ιεροκήρυκας της Μητροπόλεως Ιωαννίνων από το 1945 μέχρι το 1947 και στρατιωτικός ιερέας από το 1947 μέχρι το 1949. Στις 18 Σεπτεμβρίου 1949 χειροτονήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος Ευρίπου, Βοηθός Επίσκοπος της Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Στις 14 Νοεμβρίου 1957 εξελέγη Μητροπολίτης Ζακύνθου. Εκοιμήθη στις 22 Μαρτίου 1966.

 

 

 

 


Ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Σεβαστείας κυρός Αθηναγόρας. (+ 07-04-1966).
(Πατριαρχείο Ιεροσολύμων).

    Ο κατά κόσμον Αρχιμήδης Βασιλειάδης γεννήθηκε στην Προύσα της Μικράς Ασίας τον Αύγουστο του 1894. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή του Σταυρού Ιεροσολώμν το 1908. Διάκονος χειροτονήθηκε τον Μάρτιο του 1911 από τον Αρχιεπίσκοπο Μαδάβων Κορνήλιο και Πρεσβύτερος τον Δεκέμβριο του 1918 από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Δαμιανό. Την ίδια ημέρα έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Στις 17 Δεκεμβρίου 1944 χειροτονήθηκε στον Πανίερο Ναό της Αναστάσεως του Σωτήριος Ιεροσολύμων Αρχιεπίσκοπος Σεβαστείας. Τη χειροτονία ο Αρχιεπίσκοπος Ασκάλωνος Βασίλειος, συμπαραστατούμενος από τους Αρχιεπισκόπους Θαβωρίου Βησσαρίωνα και Ελευθερουπόλεως Φιλόθεο. Διετέλεσε τοποτηρητής του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων από το 1955 μέχρι το 1957. Εκοιμήθη στις 7 Απριλίου 1966.


Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κιέβου και Γαλικίας κυρός Ιωάσαφ. (+ 24-04-1966).
(Πατριαρχείο Ρωσίας).

    Ο κατά κόσμον Βιτάλιος Μιχαήλοβιτς Λελιούχιν γεννήθηκε στις 28 Απριλίου 1903 στο χωριό Ντουμποσίση, της Επαρχίας Γιέλνυας του Νομού Σμολένσκ. Είχε προσχωρήσει αρχικά στο σχίσμα της "ζώσας Εκκλησίας" όπου είχε χειροτονηθεί Πρεσβύτερος. Το 1942 επέστρεψε στο Πατριαρχείο Ρωσίας και στις 15 Αυγούστου 1942 χειροτονήθηκε Διάκονος και την επομένη ημέρα Πρεσβύτερος. Υπηρέτησε στην Επισκοπή Δνεπροπετρώβου. Το 1958 εκάρη μοναχός και έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Στις 17 Αυγούστου 1958 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Σουμύ και Αχτύρκας. Στις 21 Μαΐου 1959 εξελέγη Επίσκοπος Δνεπροπετρώβου και Ζαπορόγκ και στις 14 Αυγούστου 1961 Επίσκοπος Βιννίτσης και Βρατσλάβας. Στις 12 Ιανουαρίου 1962 ανέλαβε την προσωρινή διοίκηση και της Επισκοπής Χμιελνικίου. Στις 25 Φεβρουαρίου 1964 προήχθη σε Αρχιεπίσκοπο. Στις 30 Μαρτίου 1964 εξελέγη Μητροπολίτης Κιέβου και Γαλικίας. Από τις 5 Φεβρουαρίου 1965 μέχρι τις 25 Μαΐου του ίδιου έτους διετέλεσε τοποτηρητής της Επισκοπής Λουγκάνσκ. Εκοιμήθη στο Κίεβο στις 24 Απριλίου 1966.


Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαοδικείας κυρός Γαβριήλ. (+ 26-04-1966).
(Πατριαρχείο Αντιοχείας).

    Ο Γαβριήλ Ντουμιάν γεννήθηκε στη Συρία, κοντά στην αρχαία πόλη της Αντιοχείας, στις 25 Μαρτίου 1891. Στις 16 Οκτωβρίου 1910 χειροτονήθηκε Διάκονος και στις 25 Φεβρουαρίου 1919 Πρεσβύτερος. Στις 20 Μαρτίου 1960 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Λαοδικείας. Εκοιμήθη στις 26 Απριλίου 1966.

 

 

 

 

 


Ο Πανιερώτατος Επίσκοπος Ανατολικής Αμερικής και Καναδά κυρός Στέφανος. (+ 10-05-1966).
(Πατριαρχείο Σερβίας).

    Ο Στέφανος Λασταβίτσα γεννήθηκε στο χωριό Ντιβός, του Δήμου Σρέμσκας Μιτρόβιτσας, του Νομού Συρμίου της Σερβίας (στην Αυτόνομη Περιοχή της Βοϊβοντίνας) στις 14 Σεπτεμβρίου 1908. Σπούδασε τη Θεολογία στην Θεολογική Σχολή του Βελιγραδίου. Το 1951 τοποθετήθηκε Γραμματέας της Ιεράς Συνόδου. Πρεσβύτερος χειροτονήθηκε το 1956. Υπηρέτησε ως Εφημέριος στην Τεργέστη και στην συνέχεια στο Γουΐντσορ του Καναδά. Στις 13 Ιουλίου 1963 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Ανατολικής Αμερικής και Καναδά. Λίγους μήνες πριν την κοίμησή του μεταφέρθηκε η έδρα της Επισκοπής Ανατολικής Αμερικής από το Κλέρτον της Πενσυλβανίας (κοντά στο Πίτσμπουργκ) στο Κλήβελαντ του Οχάιο. Εκοιμήθη στο Κλήβελαντ του Οχάιο στις 10 Μαΐου 1966.


Ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος πρώην Γκόρκι και Αρζαμά κυρός Ιωάννης. (+ 16-06-1966).
(Πατριαρχείο Ρωσίας).

    Ο κατά κόσμον Γεώργιος Μιχαήλοβιτς Αλεξέεφ γεννήθηκε στις 8/20 Ιανουαρίου 1892 στην Γκάτσινα του Νομού Πετρουπόλεως. Αποφοίτησε από την Θεολογική Ακαδημία της Αγίας Πετρουπόλεως το 1918. Τα επόμενα χρόνια σπούδασε παιδαγωγικά και εργάστηκε ως καθηγητής σε σχολεία της Ταλλίνης. Το 1931 χειροτονήθηκε Διάκονος και Πρεσβύτερος. Υπηρέτησε ως Εφημέριος στην Επισκοπή Ταλλίνης. Το 1952 χήρεψε. Στις 17 Δεκεμβρίου 1955 εκάρη μοναχός και στις 22 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Στις 25 Δεκεμβρίου 1955 χειροτονήθηκε στον Καθεδρικό Ναό των Θεοφανείων της Μόσχας Επίσκοπος Ταλλίνης και Εσθονίας. Τη χειροτονία τέλεσε ο Πατριάρχης Ρωσίας Αλέξιος ο Α΄, συμπαραστατούμενος από τον Μητροπολίτη Κρουτίτσης και Κολόμνας Νικόλαο, τον Αρχιεπίσκοπο Αλεουτίων και Βορείου Αμερικής Βόρι και τον Επίσκοπο Λούγκας Ρωμανό. Από τις 25 Μαΐου 1958 μέχρι τις 14 Αυγούστου 1961 διετέλεσε τοποτηρητής της Επισκοπής Ρίγας και Μιτάβσκογε. Στις 14 Αυγούστου 1961 προήχθη σε Αρχιεπίσκοπο και εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Γκόρκι και Αρζαμά. Στις 25 Μαΐου 1965 παραιτήθηκε για λόγους υγείας. Διέμενε στο Γκόρκι. Εκοιμήθη στις 16 Ιουνίου 1966. Ενταφιάστηκε στο Κοιμητήριο του Αλεξάνδρου Νέφσκυ στην Ταλλίνη.

 


Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιωαννουπόλεως και Πρετορίας κυρός Νικόδημος. (+ 01-07-1966).
(Πατριαρχείο Αλεξανδρείας).

    Ο κατά κόσμον Γεώργιος Ζαχαρούλης γεννήθηκε στα Αλάτσατα της Μικράς Ασίας το 1881. Αφού νυμφεύθηκε το 1912 στη συνέχεια χειροτονήθηκε Διάκονος και Πρεσβύτερος. Υπηρέτησε ως Εφημέριος στην Ελληνική κοινότητα Ζαγαζίκ και στην Ελληνική Κοινότητα Ιβραημίας. Το 1933 εχήρευσε. Το 1934 διορίστηκε Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίου Γεωργίου Παλαιού Καΐρου. Στις 3 Δεκεμβρίου 1939 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Ιωαννουπόλεως. Τη χειροτονία τέλεσε ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Χριστοφόρος, συμπαραστατούμενος από τους Μητροπολίτες Τριπόλεως Θεοφάνη, Πηλουσίου Παρθένιο και Αξώμης Νικόλαο. Εκοιμήθη στο Γιοχάνεσμπουργκ της Νοτίου Αφρικής την 1 Ιουλίου 1966.

 

 

 

 


Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ηλιουπόλεως κυρός Νήφων. (+ 07-09-1966).
(Πατριαρχείο Αντιοχείας).

    Ο Νήφων Σαμπά γεννήθηκε το 1890. Εκοιμήθη στις 7 Σεπτεμβρίου 1966.

 

 

 

 

 

 


Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δαμπροβοσνίας κυρός Νεκτάριος. (+ 07-09-1966).
(Πατριαρχείο Σερβίας).

    Ο κατά κόσμον Νικόλαος Κρουλ γεννήθηκε στις 17/30 Νοεμβρίου 1879 στο Πόσρνιε της Επαρχίας Λιούμπνιε στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Διάκονος χειροτονήθηκε στις 19 Αυγούστου 1912 και Πρεσβύτερος το 1913. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1920 προήχθη σε Πρωτοπρεσβύτερο. Στις 27 Μαρτίου 1926 εκάρη μοναχός. Στις 16 Μαΐου 1926 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Ζαχουμίου Ράσκας (με έδρα το Νίκσιτς του Μαυροβουνίου). Τη χειροτονία τέλεσε ο Πατριάρχης Σερβίας Δημήτριος, συμπαραστατούμενος από τους Επισκόπους Μοναστηρίου Ιωσήφ και Ζαχουμίου Ερζεγοβίνης Ιωάννη. Στις 29 Οκτωβρίου 1928 εξελέγη Επίσκοπος Σβορνικίου και Τούζλας. Κατά τη διάρκεια του Β΄ παγκοσμίου πολέμου οι Γερμανοί τον μετέφεραν με τη βία στο Βελιγράδι, επειδή δεν ήθελε να εγκαταλείψει το ποίμνιό του. Διετέλεσε τοποτηρητής της Επισκοπής Ζαχουμίου και Ερζεγοβίνης (1945-1951) και της Μητροπόλεως Δαμπροβοσνίας (1945-1951). Στις 30 Μαΐου 1951 εξελέγη Μητροπολίτης Δαμπροβοσνίας. Εκοιμήθη στο Σεράγεβο στις 7 Σεπτεμβρίου 1966. Ενταφιάστηκε στον Ιερό Ναό Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ στο Σεράγεβο (γνωστό και ως Παλαιά Ορθόδοξη Εκκλησία).

 

 


Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κρασνοδάρ και Κουμπάν κυρός Βίκτωρ. (+ 18-09-1966).
(Πατριαρχείο Ρωσίας).

    Ο κατά κόσμον Λεωνίδας Βικτώροβιτς Σβιάτιν γεννήθηκε στις 2/14 Αυγούστου 1893 στο χωριό Καραγκαήσκη της Επαρχίας Βερχνεουράλσκ του Ορενβούργου. Το 1918-1919 έφυγε στην Κίνα όπου εκάρη μοναχός στις 30 Ιουνίου 1921. Στις 3 Ιουλίου 1921 χειροτονήθηκε Διάκονος και στις 7 Ιουλίου του ίδιου έτους Πρεσβύτερος. Υπηρέτησε στην ενορία του Τιεντσίν επί δέκα έτη. Στις 3 Νοεμβρίου 1929 έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Στις 6 Νοεμβρίου 1932 χειροτονήθηκε στη Γιουγκοσλαβία Επίσκοπος Σαγκάης υπό τη δικαιοδοσία της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας εν Υπερορία. Το 1933 εξελέγη Επίσκοπος Πεκίνου και Κίνας και τέθηκε επικεφαλής της ιεραποστολής. Το Σεπτέμβριο του 1938 προήχθη σε Αρχιεπίσκοπο. Στις 22 Οκτωβρίου 1946 έγινε δεκτός στη δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Ρωσίας. Στις 17 Αυγούστου 1950 ονομάστηκε Πατριαρχικός Έξαρχος Άπω Ανατολής. Το 1955 παραιτήθηκε και το επόμενο έτος μετέβη στη Σοβιετική Ένωση. Στις 31 Μαΐου 1956 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Κρασνοδάρ και Κουμπάν. Στις 20 Μαΐου 1961 προήχθη σε Μητροπολίτη. Εκοιμήθη στο Κρασνοδάρ στις 18 Σεπτεμβρίου 1966.

 

 


Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μιχαλόβτσι κυρός Μεθόδιος. (+ 03-10-1966).
(Οικουμενικό Πατριαρχείο).

    Ο κατά κόσμον Μιχαήλ Μίλυ γεννήθηκε στο Μπάρντεχωφ (Bardejov) της Βορειοανατολικής Σλοβακίας στις 11 Αυγούστου 1883. Ανήκε στην Ουνιτική Εκκλησία της Τσεχοσλοβακίας. Ωστόσο το 1950 προσχώρησε στην Ορθόδοξη. Το 1953 έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Στις 15 Φεβρουαρίου 1953 χειροτονήθηκε Τιτουλάριος Επίσκοπος Τρεμπισώβου, Βοηθός Επίσκοπος της Επισκοπής Μιχαλόβτσι. Το 1954 εξελέγη Επίσκοπος Μιχαλόβτσι. Εκοιμήθη στο Μιχαλόβτσι στις 3 Οκτωβρίου 1966.

 

 

 

 


Ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος πρώην Καλούγας και Μπορώβου κυρός Ονησιφόρος. (+ 08-10-1966).
(Πατριαρχείο Ρωσίας).

    Ο κατά κόσμον Πέτρος Αλεξέγιεβιτς Πονομάρεφ γεννήθηκε στο Ριαζάν στις 9 Ιανουαρίου 1881. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Ακαδημία του Λένινγκραδ το 1910. Πρεσβύτερος χειροτονήθηκε στις 30 Μαρτίου 1920 από τον Επίσκοπο Ποδόλσκ και Βρατσλάβας Ποιμένα. Το 1929 συνελήφθη και καταδικάστηκε σε τρία χρόνια καταναγκαστικά έργα. Το 1932 απελευθερώθηκε εξορίστηκε όμως στον Βορρά για άλλα τρία χρόνια. Όταν επέστρεψε από την εξορία υπηρέτησε ως Εφημέριος στην Επισκοπή Τούλας. Στις 29 Νοεμβρίου 1935 εκάρη μοναχός. Τον Ιανουάριο του 1936 έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Στις 27 Φεβρουαρίου 1945 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Πίνσκ και Μπρέστ. Τον Οκτώβριο του 1945 εξελέγη Επίσκοπος Καλούγας και Μπορώβου. Στις 22 Μαρτίου 1960 αποσύρθηκε από την ενεργό υπηρεσία. Στις 30 Μαΐου 1964 προήχθη σε Αρχιεπίσκοπο. Έζησε ως σχολάζων στην Οδησσό. Εκοιμήθη στις 8 Οκτωβρίου 1966.

 

 

 


Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χαλκηδόνος κυρός Θωμάς. (+ 18-10-1966).
(Οικουμενικό Πατριαρχείο).

    Ο Θωμάς Σαββόπουλος γεννήθηκε στη Νεάπολη (Νεβσεχίρ) της Καππαδοκίας το 1889. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης το 1913. Διάκονος χειροτονήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1912 από τον Σελευκείας Γερμανό, σχολάρχη της Θεολογικής Σχολής Χάλκης. Υπηρέτησε ως Αρχιδιάκονος στις Μητροπόλεις Νικαίας (1912-1913) και Χαλκηδόνος (1913-1917). Τον Σεπτέμβριο του 1917 εισήλθε στην Πατριαρχική αυλή ως Τριτεύων, Κωδικογράφος και στη συνέχεια Υπογραμματέας της Ιεράς Συνόδου. Μετά την παραίτηση του Γερμανού από την Πατριαρχεία (1918) αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τη θέση του Υπογραμματέα. Στις 19 Φεβρουαρίου 1922 εξελέγη Μητροπολίτης Ανέων. Χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος στην Χαλκηδόνα από τον Επίσκοπο Λεύκης Κωνσταντίνο και Επίσκοπος στον Πατριαρχικό Ναό στις 26 Φεβρουαρίου/11 Μαρτίου 1922 από τους Μητροπολίτες Νεοκαισαρείας Πολύκαρπο (ή τον Καισαρείας Νικόλαο), Αγκύρας Γερβάσιο και τον Επίσκοπο Λεύκης Κωνσταντίνο. Στις 2 Απριλίου 1927 εξελέγη Μητροπολίτης Πριγκηποννήσων και στις 12 Μαρτίου 1946 Μητροπολίτης Χαλκηδόνος. Εκοιμήθη στις 18 Οκτωβρίου 1966. Η νεκρώσιμος ακολουθία εψάλη στον Καθεδρικό Ναό Αγίας Τριάδος Χαλκηδόνος στις 20 Οκτωβρίου 1966 προεξάρχοντος του Κωνσταντινουπόλεως Αθηναγόρου.

 


Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χίου, Ψαρών και Οινουσσών κυρός Παύλος. (+ 18-10-1966).
(Εκκλησία της Ελλάδος - Νέες Χώρες).

    Ο Παύλος Πολυμερόπουλος γεννήθηκε στα Καππά Καρδίτσας το 1922. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή Αθηνών το 1950. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στη Θεολογική Σχολή υπηρετούσε ταυτόχρονα ως αστυφύλακας της τροχαίας. Διάκονος και Πρεσβύτερος χειροτονήθηκε το 1950 από τον Μητροπολίτη Τριφυλίας Δαμασκηνό. Υπηρέτησε ως Ιεροκήρυκας και Πρωτοσύγκελος της Μητροπόλεως Τριφυλίας (1950-19565). Το 1955 μετέβη στη Γαλλία όπου σπούδασε Ψυχοπαιδαγωγική. Παράλληλα υπηρέτησε ως Εφημέριος του Καθεδρικού Ναού Αγίου Στεφάνου Παρισίων (1955-1959). Στη συνέχεια υπηρέτησε και πάλι ως Ιεροκήρυκας στη Μητρόπολη Τριφυλίας (1959-1960) και κατόπιν ως εφημέριος στην Αθήνα και Διευθυντής Θείου Κηρύγματος στην Αποστολική Διακονία (1960-1965). Στις 21 Νοεμβρίου 1965 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Χίου, Ψαρών και Οινουσσών. Τη χειροτονία τέλεσε ο Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος Κύριλλος, συμπαραστατούμενος από τους Μητροπολίτες Ιωαννίνων Σεραφείμ, Δημητριάδος Δαμασκηνό, Αλεξανδρουπόλεως Ιωακείμ και Μυτιλήνης Ιάκωβο. Εκοιμήθη στις 18 Οκτωβρίου 1966.

 

 


Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης πρώην Γκόρκι και Αρζαμά κυρός Κορνήλιος. (+ 27-10-1966).
(Πατριαρχείο Ρωσίας).

    Ο κατά κόσμον Κωνσταντίνος Κωνσταντίνοβιτς Ποπώφ γεννήθηκε στις 7/19 Αυγούστου 1874 στο χωριό Νικόλσκοε, της Κομητείας Γκριαζοβέτσκη, του Κυβερνείου της Βολόγδα. Το 1896 χειροτονήθηκε Διάκονος και στην συνέχεια Πρεσβύτερος. Υπηρέτησε στην Επισκοπή Πέρμης. Το 1897 χήρεψε. Το 1906 αποφοίτησε από τη Θεολογική Ακαδημία του Καζάν. Στην συνέχεια υπηρέτησε στην Επισκοπή Γιαροσλάβου και στις 12 Σεπτεμβρίου 1909 εκάρη μοναχός. Στις 27 Σεπτεμβρίου 1912 έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Στις 5 Ιουλίου 1915 χειροτονήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος Ρυμπίνσκ, Βικάριος της Επισκοπής Γιαροσλάβου. Στις 15 Φεβρουαρίου 1921 τοποθετήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος Σουμύ, Βικάριος της Επισκοπής Χαρκόβου. Το 1922 όμως ο Επίσκοπος Κορνήλιος προσχώρησε στο σχίσμα της «ζώσας Εκκλησίας». Εκεί στις 19 Σεπτεμβρίου 1922 εξελέγη Επίσκοπος Βολόγδα και ύστερα από μισό έτος στις 24 Ιανουαρίου 1923 προήχθη σε Αρχιεπίσκοπο. Τον Μάιο του 1923 συμμετείχε στην δεύτερη Παρρωσική Σύνοδο  της «ζώσας Εκκλησίας» η οποία καθήρεσε τον Πατριάρχη Τύχωνα. Στις 23 Ιανουαρίου 1924 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Γιαροσλάβου και στις 10 Απριλίου 1925 Αρχιεπίσκοπος Σαρατώβου. Από την 1 Σεπτεμβρίου Αρχιεπίσκοπος και στη συνέχεια Μητροπολίτης Σβερδλόβου και Ουράλσκ. Στις 22 Σεπτεμβρίου 1926 εξελέγη Μητροπολίτης Βορονέζ. Στις 21 Ιουνίου 1935 με απόφαση του Μητροπολίτη Βιταλίου συνταξιοδοτήθηκε. Το ίδιο έτος συνελήφθη και καταδικάστηκε σε πέντε έτη καταναγκαστικά έργα. Απελευθερώθηκε το 1940. Επανήλθε στην ενεργό υπηρεσία τον Μάρτιο του 1942 και εξελέγη Μητροπολίτης Βορονέζ και Ζαντόνσκ. Την ίδια χρονιά εξελέγη Μητροπολίτης Γιαροσλάβου και Κοστρομά. Στις 4 Δεκεμβρίου 1943 δήλωσε μετάνοια και επέστρεψε στο Πατριαρχείο Ρωσίας. Έγινε δεκτός με τον βαθμό του Επισκόπου. Τον Δεκέμβριο του 1943 εξελέγη Επίσκοπος Σουμύ και Αχτύρκας. Τον Φεβρουάριο του 1945 προήχθη σε Αρχιεπίσκοπο. Στις 13 Απριλίου 1945 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Βίλνας και Λιθουανίας. Διετέλεσε τοποτηρητής της Επισκοπής Ρίγας από το 1945 μέχρι το 1947. Στις 18 Νοεμβρίου 1948 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Γκόρκι και Αρζαμά. Στις 25 Φεβρουαρίου 1955 προήχθη σε Μητροπολίτη. Στις 14 Αυγούστου 1961 παραιτήθηκε για λόγους υγείας. Έζησε το υπόλοιπο της ζωής του στο Γκόρκι. Εκοιμήθη στις 27 Οκτωβρίου 1966. Της νεκρωσίμου ακολουθίας προεξήρχε ο Επίσκοπος Γκόρκι και Αρζαμά Φλαβιανός στις 30 Οκτωβρίου 1966.


Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κυρόβου και Σλομποδά κυρός Ιωάννης. (+ 17-11-1966).
(Πατριαρχείο Ρωσίας).

    Ο κατά κόσμον Ιωάννης Σπυριδώνοβιτς Ιβάνωφ γεννήθηκε στις 6/19 Φεβρουαρίου 1912 στο Πσκωβ. Στις 6 Ιουνίου 1943 χειροτονήθηκε Διάκονος και στις 22 Αυγούστου του ίδιου έτους Πρεσβύτερος. Υπηρέτησε στις Επισκοπές Πσκώβου (1943-1944), Βίλνας (1944) και Λένινγκραδ (1948-1962). Το 1954 αποφοίτησε από την Θεολογική Ακαδημία του Λένινγκραδ. Στις 7 Ιουνίου 1958 εκάρη μοναχός. Στις 16 Νοεμβρίου 1962 εξελέγη Επίσκοπος Κυρόβου και Σλομποδά. Στις 20 Νοεμβρίου 1962 έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη και στις 22 Νοεμβρίου 1962 χειροτονήθηκε Επίσκοπος. Τη χειροτονία τέλεσε ο Μητροπολίτης Λένινγκραδ και Λαδόγκας Ποιμήν, συμπαραστατούμενος από τον Αρχιεπίσκοπο Γιαροσλάβου και Ροστόβου Νικόδημο και τους Επισκόπους Δημητρώβου Κυπριανό, Κούρσκ και Μπελγορόδου Σεραφείμ και Λούγκας Νίκωνα. Εκοιμήθη στις 17 Νοεμβρίου 1966. Ενταφιάστηκε στην Αγία Πετρούπολη, στο Κοιμητήριο Μπολσεοχτίνσκη.

 

 

 


Ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Ροστόβου και Νοβοτσερκάσκ κυρός Ιερώνυμος. (+ 14-12-1966).
(Πατριαρχείο Ρωσίας).

    Ο κατά κόσμον Βλαδίμηρος Ιβάνοβιτς Ζαχάρωφ γεννήθηκε στις 20 Μαρτίου 1897 στη Μόσχα. Εκάρη μοναχός στις 22 Αυγούστου/1 Σεπτεμβρίου 1925 στη Μόσχα. Στις 7/20 Σεπτεμβρίου 1925 χειροτονήθηκε Διάκονος από τον Επίσκοπο Γομέλ Τύχωνα και στις 21 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους Πρεσβύτερος. Από το 1926 μέχρι το 1928 υπηρέτησε στην Επισκοπή Κοστρομά και από το 1928 μέχρι το 1931 στην Επισκοπή Μόσχας. Στις 19 Σεπτεμβρίου 1930 έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Το 1931 συνελήφθη με την κατηγορία της αντισοβιετικής δράσης και καταδικάστηκε σε καταναγκαστική εργασία στην κατασκευή του Καναλιού της Λευκής Θάλασσας. Το 1935 η ποινή του μετατράπηκε στην παροχή αστικής εργασίας. Το 1943 αφέθηκε ελεύθερος. Στις 31 Δεκεμβρίου 1944 χειροτονήθηκε στον Ιερό Ναό των Θεοφανείων στο Γελόχοβο της Μόσχας Επίσκοπος Κισινιώβου και Μολδαβίας. Τη χειροτονία τέλεσε ο τοποτηρητής του Πατριαρχικού θρόνου Μητροπολίτης Λένινγκραδ και Νοβγορόδου Αλέξιος, συμπαραστατούμενος από τους Μητροπολίτες Κρουτίτσης και Κολόμνας Νικόλαο, Κιέβου και Γαλικίας Ιωάννη και τον Αρχιεπίσκοπο Ιζέβου και Ουδμουρτίας Ιωάννη. Στις 13 Ιανουαρίου 1947 εξελέγη Επίσκοπος Ριαζάν και Κασιμώβου και στις 27 Φεβρουαρίου 1948 Επίσκοπος Ιζέβου και Ουδμουρτίας. Στις 31 Ιουλίου 1952 εξελέγη Επίσκοπος Κουϊμπισέβου και Συζράν. Διετέλεσε τοποτηρητής των Επισκοπών Ορενβούργου (1953), Πένζας (1953-1954) και Σαρατώβου (1954-1955).. Στις 31 Μαΐου 1956 εξελέγη Επίσκοπος Ορέλ και Μπριάνσκ. Στις 12 Ιανουαρίου 1962 προήχθη σε Αρχιεπίσκοπο και εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Ροστόβου και Νοβοτσερκάσκ. Εκοιμήθη στις 14 Δεκεμβρίου 1966.


Αναθεώρηση: Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2016.