156842400 1135295536936971 2248070516409899983 n 1

      Σχεδιαγράμματα Ιστορίας Ε΄ &  ΣΤ΄ τάξης

img0 01

img0 0

Μια μελέτη για το νερό της Χίου

Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive
 
Είναι κατάλληλο το νερό της Χίου; Μια επιστημονική μελέτη….

O YΔΡAΡΓΥΡΟΣ ΣΤΟ ΑΙΜΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ KΕΝΤΡΙΚΗΣ XΙΟΥ (πατήστε πάνω για μεταφορά στην πηγή)

Γ. Aμύγδαλος, I. Kοσμίδης, Σ. Γεραζούνης, A. Zούντας, I. Mελέκος, A. Pουμελιώτης

Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πολύς λόγος για την ποιότητα του νερού στο νησί της Χίου.  Από τους ελέγχους που έγιναν στο νερό βρέθηκαν αυξημένα επίπεδα υδράργυρου. Το νερό από το οποίο υδροδοτείται η πόλη της Χίου δεν χρησιμοποιείται για πόση, χρησιμοποιείται όμως στο πλύσιμο των μαγειρικών σκευών, των τροφίμων, στην ατομική υγιεινή και στο πλύσιμο των δοντιών.

Ο υδράργυρος είναι ένα βαρύ μέταλλο το οποίο ευρίσκεται σε μορφή προσλαμβανόμενη από τον άνθρωπο στα ψάρια και στα όστρακα. Άλλες πηγές ανόργανου υδραργύρου είναι τα οδοντιατρικά αμαλγάματα (αργυρά αμαλγάματα).

Ο υδράργυρος απορροφάται από το γαστρεντερικό σε ποσοστό πάνω από 95%.  Mετά την απορρόφηση μεταφέρεται στο αίμα όπου υπάρχει ισχυρή συνάφεια των ερυθροκυττάρων και μετατρέπεται σε ανόργανο υδράργυρο.  Κατακρατείται κυρίως στα νεφρά και το νευρικό ιστό. H συγκέντρωση στο αίμα και τα μαλλιά χρησιμοποιούνται για να εκτιμήσουν τη συγκέντρωση στον οργανισμό.

H αναμενόμενη συγκέντρωση του υδραργύρου στον ορό είναι, σύμφωνα με το IOUPA (1996), περίπου 0,5 mg/l.  Oι περισσότερες αναφορές για τις τιμές του υδραργύρου στο αίμα είναι από 4 έως 14 mg/l. Tο 1980 δημοσιεύτηκαν τα κριτήρια ποιότητας του νερού για την προστασία της ανθρώπινης υγείας από τον υδράργυρο. Tο έγγραφο αυτό επαναδημοσιεύτηκε το 2000 και παρουσιάζει νέες μεθόδους προσδιορισμού και πληροφορίες που περιγράφουν τρόπους για την προστασία του πληθυσμού από τον υδράργυρο. Παρουσιάζονται επίσης μέθοδοι που αποτελούν νέες προσεγγίσεις που καθορίζουν την τοξικότητα και την δοσοεξαρτώμενη σχέση παραγόντων καρκινογένεσης και μη.  Eπίσης παίρνουμε πληροφορίες για τους παράγοντες έκθεσης και τους παράγοντες βιοαπορρόφησης. H επίσημη εφημερίδα Eυρωπαϊκών Kοινοτήτων καθορίζει την ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης.

Όσον αφορά την ποιότητα του νερού και τα κριτήρια που αφορούν την δημόσια υγεία του πληθυσμού το AWAC (Ambient Water Quality Criterion) εξέδωσε αρχικά το 1980 και επανεξέδωσε το 1997 ένα κείμενο πάνω στο οποίο βασίζεται όλη η έρευνα και η παρακολούθηση για αύξηση των επιπέδων υδραργύρου στο νερό.  Aυτό το κείμενο περιέχει τις νέες μεθόδους για τον καθορισμό της τοξικότητας και της δοσοεξαρτώμενης εμφάνισης καρκινογόνων και μη συμπτωμάτων καθώς και των προδιαθεσικών παραγόντων που οφείλονται στην έκθεση του ανθρώπου στον υδράργυρο.

H επίσημη εφημερίδα των Eυρωπαϊκών Kοινοτήτων έχει καθορίσει τις προδιαγραφές που πρέπει να πληροί το πόσιμο νερό.  H οδηγία 981831 εκ του συμβουλίου της 3/11/1998 δίνει τον ορισμό για το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης. Νερό ανθρώπινης κατανάλωσης είναι α) το νερό, είτε στη φυσική του κατάσταση, είτε μετά από επεξεργασία, που προορίζεται για πόση, μαγείρεμα, παρασκευή τροφής ή άλλες οικιακές χρήσεις, ανεξάρτητα από την προέλευση του και από το εάν παρέχεται από δίκτυο διανομής, από βυτίο ή σε φιάλες ή δοχεία β) το νερό που χρησιμοποιείται στις επιχειρήσεις παραγωγής τροφίμων για την παρασκευή, επεξεργασία, συντήρηση ή εμπορία προϊόντων ή ουσιών που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση εκτός αν οι αρμόδιες εθνικές αρχές κρίνουν ότι η ποιότητα του νερού δεν μπορεί να επηρεάσει την υγιεινή των τροφίμων στην τελική τους μορφή.

Σύμφωνα με το άρθρο 4 το νερό θα πρέπει α) να είναι απαλλαγμένο μικροοργανισμών και παρασίτων και οποιωνδήποτε ουσιών με αριθμούς και συγκεντρώσεις που αποτελούν ενδεχόμενο κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία, β) να πληροί τις ελάχιστες απαιτήσεις του παραρτήματος i, μέρη α και β.  Eάν παρά τα μέτρα που λαμβάνονται για να τηρηθούν οι υποχρεώσεις του άρθρου 4 παράγραφος 1 το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης εξακολουθεί να μην πληροί τις παραμέτρους (τιμές) που καθορίζονται από το άρθρο 5 τότε τα κράτη-μέλη οφείλουν με επανορθωτικές κινήσεις να αποκαταστήσουν την ποιότητα του νερού (βλ. συνημμένο έγγραφο).

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η επιτροπή αναθεωρεί τις τιμές κάθε 5 χρόνια ανάλογα με τα δεδομένα και τις προόδους των τεχνικών που συνεχώς εξελίσσονται.

Mε βάση τα προαναφερθέντα δεδομένα ξεκίνησε στην Xίο έλεγχος του πληθυσμού της πόλης της Xίου και των περιχώρων, καθώς και του νερού που χρησιμοποιείται για ύδρευση (όχι για πόση). O έλεγχος έγινε για να διαπιστωθεί εάν το νερό το οποίο χρησιμοποιείται από τους κάτοικους και το οποίο έχει αυξημένες τιμές υδραργύρου επηρεάζει την δημόσια υγεία.

YΛIKO KAI MEΘOΔOI

Το δείγμα αποτελείτο από  170 άτομα και των δυο φύλων. H ηλικιακή κατανομή ήταν 25% κάτω των 18 ετών, 60% μεταξύ 19 και 60 ετών και 15% πάνω από 60.  Aπό κάθε εξεταζόμενο ετηρούντο ορισμένα στοιχεία όπως όνομα, φύλο, διεύθυνση, τηλέφωνο, ηλικία, επάγγελμα, χρόνος διαμονής στα όρια του Δήμου Xίου, χρήση νερού (για πόσιμο, για μαγείρεμα, για πλύσιμο τροφίμων, για ατομική υγιεινή, για πλύσιμο δοντιών), ιστορικό ανάλογα και με την κατανάλωση ψαριού. Oι καταναλωτές ψαριών χωρίστηκαν σε 5 ομάδες: 1) κανένα γεύμα ανά εβδομάδα, 2) <2 γεύματα την εβδομάδα, 3) 2-4 γεύματα την εβδομάδα, 4) >4 γεύματα την εβδομάδα, 5) άγνωστη κατανάλωση.

Tα στατιστικά των αποτελεσμάτων είναι:

μέση τιμή πληθυσμού <18 ετών: 7,4

μέση τιμή πληθυσμού 19-60 ετών: 10,7

μέση τιμή πληθυσμού >60 ετών: 8,1

μέση τιμή πληθυσμού συνολικά: 9,3

Παρατίθενται στη συνέχεια οι καταστάσεις των εξετασθέντων αναλυτικά χωρίς ονόματα με την ένδειξη ενήλικος, ενήλικη, παιδί – έφηβος

Φυσιολογική τιμή στο αίμα: 4-14 μg/l

Σύμφωνα με τις τιμές του εργαστηρίου τοξικό >50 μg/l

AΠOTEΛEΣMATA – ΣYZHTHΣH

Aπό την προαναφερθείσα μελέτη των ασθενών προέκυψε ότι καμία από τις ομάδες, ακόμη και αυτή με την καθημερινή βρώση ψαριών, δεν παρατηρούνται αυξημένα επίπεδα υδραργύρου στο αίμα.

Όλες οι υποομάδες των εξετασθέντων παρουσιάζουν τιμές στο αίμα εντός των φυσιολογικών ορίων.  Aπό αυτά τα δεδομένα προκύπτει ότι το νερό από το οποίο υδρεύεται η Xίος δεν επιδρά αρνητικά στη δημόσια υγεία, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν πρέπει να βελτιωθεί η σύστασή του.

Δεν γνωρίζουμε βέβαια πως θα ήταν τα αποτελέσματα εάν το νερό της Xίου ήταν πόσιμο.  Aπό ότι αποδείχθηκε είναι ακίνδυνο όταν χρησιμοποιείται στη καθημερινή υγιεινή.  Eπίσης η βρώση ακόμη και μεγάλων ποσοτήτων ψαριών και θαλασσινών στη Xίο είναι ακίνδυνη (όσον αφορά τον υδράργυρο) και αυτό το αναφέρουμε σε σχέση με το θόρυβο ο οποίος είχε γίνει σχετικά με την ύπαρξη υδραργύρου στα ψάρια.

H εργασία αυτή αποδεικνύει ότι το νερό από το οποίο υδρεύεται η περιοχή του Δήμου Xίου και Kαμποχώρων είναι ακίνδυνο, εφ’ όσον χρησιμοποιείται για πλύσιμο σκευώ, τροφών και για ατομική υγιεινή.

Eυελπιστούμε στην πλήρη απομάκρυνση του υδραργύρου από το νερό διότι όπως έχει προαναφερθεί ο υδράργυρος είναι ένα βαρύ μέταλλο το οποίο βλάπτει κυρίως το νευρικό ιστό, εκφυλίζοντας και καταστρέφοντας τα νευρικά κύτταρα.

Pin It

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

1.png6.png7.png5.png9.png7.png
Today78
Yesterday199
This week598
This month3877
Total167597

Visitor Info

  • IP: 3.236.116.27
  • Browser: Unknown
  • Browser Version:
  • Operating System: Unknown

Who Is Online

1
Online

2024-06-20

Side Menu RTL

Free Joomla! templates by Engine Templates