ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ    28ης    ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ   1940

..................................................... ......................................................................................................... ........................................................................................................ ......................................................................................................

Επισκέπτες Ιστοσελίδας

 

27-28 Οκτ. 2011 26-28 Οκτ. 2012 25-28  Οκτ. 2013 27-28  Οκτ.  2014 28η Οκτ.  2017          
Όταν πέθαιναν οι Έλληνες για την Ελλάδα...                  Γι' αυτούς που έφυγαν για μας...

Διευθυντής

ΚώσταςΓιαννουλέας

Αρχική Σελίδα

2ο Γυμνάσιο

3ο Γυμνάσιο

Σελίδες μαθητών
Σελίδες Καθηγητών
Σύλλογος Γονέων
Πρώτες Βοήθειες
Εκπ/τικά  Νέα
Ανακύκλωση
Τεχνολογία
Ειδήσεις-Links
Αθλητικά
Καιρός
Τοξοβολία
Ν. Λακωνίας
Σπάρτη
Μυστράς 
Φιλοσοφικά
Πολιτιστικά
 on line users 

free counters

kostasgian.blogs

 

 free counters

Το ΟΧΙ του  1940     --      Απο το Φωτοκινηματογραφικό Αρχείο του ΕΛΑΣ  1943-45      --      Μάχες  στο  Οχυρό Ρουπελ

28η  ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ  2017   _    Παρέλαση  _  Χοροί

 

  

   

 

 
 
 

Εορτή Σημαίας  [27 - 28  Οκτωβρίου 2011] Παρέλαση

http://www.youtube.com/watch?v=HdSXmjuYq_A         http://www.youtube.com/watch?v=LR4BYEvFlp0

Εορτή Σημαίας 26    -   28 Οκτωβρίου 2012 Παρέλαση

 

ΕΚΔΗΛΩΣΗ 28ΗΣΟΚΤΩΒΡΙΟΥ - ΕΟΡΤΗ ΣΗΜΑΙΑΣ

Αφηγήτρια :   Ταμπάκη Ειρήνη

Ποίημα : «Σημαία – Λευκή σαν όνειρο»   από την μαθήτρια Τσαγκαρούλη Βενετία

Τραγούδι :     «Η σημαία»

Ανάγνωση πρακτικού – παράδοση σημαίας – ορισμός παραστατών – 

απονομή βραβείων και αριστείων

Αφήγηση :  «Το χρονικό του 1940 – α’ μέρος»    από την μαθήτρια Πρέβα Αγγελική

Ποίημα :   «Ο λαός» (Γ. Ρίτσος)   από τον μαθητή Λαζαράκο Αναστάσιο

Τραγούδι :     «Έφεδρος»

Αφήγηση :«Το χρονικό του 1940 – β’ μέρος» από την μαθήτρια Νικολοπούλου Κων.

Τραγούδι :      «Γυναίκες Ηπειρώτισσες»

 Ποίημα :  «Ένας στρατιώτης μουρμουρίζει στο αλβανικό  μέτωπο» (Ν. Βρεττάκος) από τον μαθητή Κονίδη Ευστράτιο 

Τραγούδι :     «Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του»

Αφήγηση :     «Μαρτυρία ενός πολεμιστή» από τον μαθητή Πλειώτα Απόστολο

Ποίημα : «Όμορφη και παράξενη πατρίδα» (Οδ.Ελύτης) από την μαθήτρια Τρουγκάκου Δήμητρα

                                              Θεατρικό :    από τους μαθητές Γεωργόπουλο Γεώργιο, Κυριακίδη Γεώργιο, Καλομοίρη Μάριο

 Τραγούδι :     «Αχ, Ελλάδα σ’ αγαπώ»

                                        Αφήγηση : «Ακόμα και ο Χίτλερ υποκλίθηκε στον Έλληνα   στρατιώτη» από τον μαθητή Γεωργακόπουλο Ηλία

 Ο Εθνικός Υμνός

Υπεύθυνες εορτής :  Κόγια Κων/να – Θεοφιλάκου Μαρία

 

.      . 

http://youtu.be/iKdvvRi2I-4

.    .

http://youtu.be/JARb9ic_SJ8

.  .

http://youtu.be/fUCNnqt1OXY

 

..................................................................................................... ..................................................................................................... ..................................................................................................
 

Εορτή   Σημαίας   25  Οκτ.  2013

 

 

Παρέλαση  28ης  Οκτ.  2013

 

     
Φωτογραφίες από REPORT 24

Βίντεο Παρέλασης       http://www.youtube.com

 

Εορτή  Σημαίας  27  Οκτ.  2014

Αποσπάσματα (φωτο... & βίντεο) από την εορτή

της σημαίας στο 2ο Γυμνάσιο Σπάρτης

Παρέλαση  28ης Οκτωβρίου 2014

 

Η Παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου  2014 στην  Σπάρτη…

από 

 
  από    
 

   Γι' αυτούς που έφυγαν για μας

Μέρα που΄ ναι… ετσι σαν ενός λεπτού σιγή… έτσι σαν μια τρυφερή σκέψη γι' αυτούς που έφυγαν νέοι στα βουνά της Αλβανίας και δεν πρόλαβαν να κάνουν όνειρα… γι' αυτούς που έφυγαν για μας ....και για μια λέξη που θα καταντήσει απαγορευμένη: την Πατρίδα…

Γράμματα από το μέτωπο - Γ. Ρίτσος

Μάνα, τον ήλιο εδώ σκεπάζουν ίσκιοι
κι αναπαμό ποτέ η καρδιά δε βρίσκει ένα:
οι αυγές κ' οι νύχτες μας γυρνούν φρικτές
πεντάλφες γράφουν στό σκοτάδι σήματα,
που τον κίνδυνο μηνούν,
πύρινα φίδια από τα βάθη του Άδη.

Ζούμε στ' αμπριά θαμμένοι, διπλωμένοι
κ' έξω απ' την τρύπα ο θάνατος περιμένει.
Μας έπνιξαν το φως και τη χαρά,
στεγνώσαν την ψυχή μας και το σώμα,
μα κάτι μέσα μας κυλά βουερά
και ξέσπασμα δε βρήκε κάπου ακόμα.

Φουσκώνουν της ζωής μας τα πελάη
σ' όλες τις φλέβες μου, αίμα μου κυλάει
της Μαριγώς το φλογερό φιλί...
(θέλω να πω, μητέρα μου, για κείνο
το φιλί της που μούδωσε δειλή
προτού για την πατρίδα μας μακρύνω).

Η κάθε μου ίνα τη χαρά φωνάζει,
μα ο πόλεμος, τη νιότη μου σκεπάζει
και με ατσάλι αναμμένο με κεντά
όμως, μέσα μου η καρδιά μου δε λυγίζει.
Μητέρα, εδώ, στο θάνατο κοντά,
πρωτόμαθα το πόσο η ζωή αξίζει

(…..) 

 

 

   
   
Όταν πέθαιναν οι Έλληνες για την Ελλάδα...

http://www.elora.gr/portal/images/stories/2010_04/koykidis.jpg

Όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα, 27 Απριλίου 1941, η πρώτη τους δουλειά ήταν να στείλουν ένα απόσπασμα υπό τον λοχαγό Γιάκομπι και τον υπολοχαγό Έλσνιτς για να κατεβάσει τη Γαλανόλευκη από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης και να υψώσει τη σβάστικα...
Δεξιά ο Παρθενώνας, αριστερά οι Καρυάτιδες.
Από την ελιά τής Αθηνάς οι Γερμανοί αντικρίζουν στό ακραίο σημείο τού βράχου τής Ακρόπολης πού δεσπόζει τής πόλης, την γαλανόλευκη σημαία πού θ' αντικατασταθεί από τον αγκυλωτό σταυρό.
Η εθνική Σημαία με το μεγάλο σταυρό στην μέση λάμπει και τα χρώματά της τονίζουν και τονίζονται από τον Παρθενώνα που στέκει αγέρωχος και όμορφος όπως πάντα.
Εκεί στην θέση Καλλιθέα, στο ανατολικό σημείο του Ιερού Βράχου ο επικεφαλής του αποσπάσματος ζήτησε από τον εύζωνα που φρουρούσε τη σημαία μας να την κατεβάσει και να την παραδώσει.
Ο απλός αυτός φαντάρος, όταν στις 8:45 το πρωί έφθασαν μπροστά του οι κατακτητές της χώρας μας και με το δάκτυλο στην σκανδάλη των πολυβόλων τους, τον διέταξαν να κατεβάσει το Εθνικό μας σύμβολο, δεν έδειξε κανένα συναίσθημα. Δεν πρόδωσε την τρικυμία της ψυχής του.
Ψυχρός, άτεγκτος και αποφασισμένος.. απλά αρνήθηκε! Οι ώρες της περισυλλογής, που μόνος του είχε περάσει δίπλα στην σημαία, τον είχαν οδηγήσει στη μεγάλη απόφαση.
«ΟΧΙ»! Αυτό μονάχα πρόφερε και τίποτε άλλο. Μια απλή λέξη, με πόση όμως τεράστια σημασία και αξία. Η Ελληνική μεγαλοσύνη σε όλη την απλή μεγαλοπρέπειά της κλεισμένη μέσα σε δύο συλλαβές! Ξέρουν απ' αυτά οι Έλληνες..
Ο λοχαγός Γιάκομπι διέταξε έναν Γερμανό στρατιώτη να το πράξει. Ο στρατιώτης την κατέβασε κι αφού με τη βοήθεια ενός συναδέλφου του την δίπλωσε πολύ προσεκτικά, την παρέδωσε στα χέρια του Έλληνα φρουρού.
Ο εύζωνας κοίταξε για λίγα δευτερόλεπτα με κατεβασμένο κεφάλι το διπλωμένο γαλανόλευκο πανί πάνω στα χέρια του. Κι ύστερα τυλίχτηκε με τη σημαία, έτρεξε ως την άκρη του Ιερού Βράχου και μπρος στα μάτια των εμβρόντητων Γερμανών ρίχτηκε μ' ένα σάλτο στον γκρεμό, βάφοντας το εθνικό μας σύμβολο με το τίμιο αίμ α του.
Οι Γερμανοί σκύβουν πάνω από το κενό: 60 μέτρα πιο κάτω, κείτεται ο Εύζωνας, νεκρός πάνω στον βράχο, σκεπασμένος με το σάβανο πού διάλεξε.

Οι δύο Γερμανοί αξιωματικοί, πού είναι επί κεφαλής των εμπροσθοφυλακών, ο αρχηγός ιππικού Γιάκομπι και ο λοχαγός Έλσνιτς τής 6ης ορεινής μεραρχίας, χρησιμοποιούν τον ραδιοφωνικό σταθμό Αθηνών για να στείλουν μήνυμα στόν Χίτλερ: «Μάϊν Φύρερ, στις 27 Απριλίου, στις 8 και 10, εισήλθαμε στην Αθήνα, επί κεφαλής των πρώτων γερμανικών τμημάτων στρατού, και στις 8 και 45, υψώσαμε την σημαία τού Ράϊχ πάνω στην Ακρόπολη και στο Δημαρχείο. Χάϊλ, μάϊν Φύρερ».
Η γερμανική στρατιωτική διοίκηση Αθηνών υποχρέωσε την προδοτική κυβέρνηση Τσολάκογλου να δημοσιεύσει στον Τύπο ανακοίνωση, σύμφωνα με την οποία ο φρουρός της σημαίας μας, υπέστη έμφραγμα από την συγκίνηση όταν του ζητήθηκε να την παραδώσει.
Όμως οι στρατιώτες κι οι επικεφαλής του γερμανικού αποσπάσματος είχαν συγκλονιστεί απ' αυτό που είδαν και δεν κράτησαν το στόμα τους κλειστό.
Στις 9 Ιουνίου η είδηση δημοσιεύθηκε στην DAILY MAIL με τίτλο: «A Greek carries his flag to the death» (Ένας Έλληνας φέρει την σημαία του έως τον θάνατο).
Η θυσία του Έλληνα στρατιώτη έγινε αιτία να εκδοθεί διαταγή από τον Γερμανό φρούραρχο να υψώνεται και η ελληνική σημαία δίπλα στη γερμανική. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, εκεί στα Αναφιώτικα κάτω από τον Ιερό Βράχο, ζούσαν ακόμα αυτόπτες μάρτυρες, που είδαν το παλικάρι να γκρεμοτσακίζεται μπροστά στα μάτια τους τυλιγμένο με την Γαλανόλευκη.
Και κάθε χρόνο, στο μνημόσυνό του στις 27 Απριλίου, άφηναν τα δάκρυά τους να κυλήσουν στη μνήμη του. Ουδείς ενδιαφέρθηκε ποτέ να καταγράψει την μαρτυρία τους.
Κωνσταντίνος Κουκίδης είναι τ' όνομα του εύζωνα.
Κωνσταντίνος Κουκίδης είναι τ' όνομα αυτού του ΕΛΛΗΝΑ και στολή του η Σημαία μας.
Μας τον έχουν κρύψει, μας τον έχουν κλέψει.
Κλείστε κι αυτόν τον εθνομάρτυρα στην ψυχή σας κοντά στους άλλους.
Απαιτείστε να γραφτεί τ' όνομά του στα σχολικά βιβλία της Ιστορίας.
Ψιθυρίστε το, έστω και βουβά, μέσα σας, κάθε φορά που αντικρί ζετε τη σημαία μας.
Πείτε στα παιδιά σας ότι αυτή η σημαία, έχει βυζάξει ποταμούς ελληνικού αίματος, για να μπορεί αγέρωχη να κυματίζει την τιμή και την αξιοπρέπειά μας.
Αν σας άρεσε το θέμα προωθήστε το στους φίλους σας για να τους ενημερώσετε.
http://24wro.blogspot.com/2010/11/blog-post_9162.html#ixzz14tDx3nyS

 
   
   
............................................................................................................................................. ............................................................................................................................................

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Λειτουργία Μετρητή απο 27/09/2010

free counters

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

free counters