Ακροδέκτες και συνδέσεις

Το πλήθος των ακροδεκτών του μικροεπεξεργαστή συχνά καθορίζει το κόστος κατασκευής του ολοκληρωμένου κυκλώματος, αλλά και ολόκληρου του συστήματος. Για το λόγο αυτό, προκειμένου να μειωθεί το κόστος κατασκευής του ολοκληρωμένου κυκλώματος προσπαθούμε να μειώσουμε το πλήθος των ακίδων του. Όπως είδαμε, η πλειοψηφία των γραμμών εισόδου και εξόδου του μικροεπεξεργαστή είναι οι γραμμές διαδρόμων και διευθύνσεων.
Μια καλή ιδέα για να μειωθεί το πλήθος των ακροδεκτών του μικροεπεξεργαστή, είναι κάποιοι (ή και όλοι) οι ακροδέκτες που χρησιμοποιούνται για το διάδρομο διευθύνσεων να χρησιμοποιούνται και για το διάδρομο δεδομένων. Για να γίνει αυτό πρέπει να ληφθεί μέριμνα κατά τη σχεδίαση του μικροεπεξεργαστή, ώστε να μην υπάρχουν ταυτόχρονα στους ακροδέκτες αυτούς και διευθύνσεις και δεδομένα. Η τεχνική με τη βοήθεια της οποίας οι ίδιες γραμμές (και ακροδέκτες του μικροεπεξεργαστή) μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε διαφορετικές χρονικές στιγμές για διαφορετικό σκοπό (μεταφορά δεδομένων ή διευθύνσεων) ονομάζεται πολυπλεξία (multiplexing).

Σε αυτό τον μικροεπεξεργαστή οι γραμμές διευθύνσεων Α0-Α3 πολυπλέκονται με τις γραμμές δεδομένων D0-D3. Για τη σύνδεση στο διάδρομο δεδομένων χρησιμοποιείται ένας μανδαλωτής. Όταν στις γραμμές AD3-AD0 περιέχεται πληροφορία σχετικά με διεύθυνση, ενεργοποιείται το σήμα ‘ενεργοποίηση’ και η πληροφορία μεταφέρεται στο διάδρομο διευθύνσεων. Αν τα σήματα AD0-AD3 περιέχουν δεδομένα, τότε το σήμα ‘επίτρεψη’ απενεργοποιείται και τα σήματα δε μεταφέρονται στο διάδρομο διευθύνσεων. Μέσα στο ολοκληρωμένο κύκλωμα του μικροεπεξεργαστή η πολυπλεξία υλοποιείται χρησιμοποιώντας πολυπλέκτες 2-σε-1.