Δήμος Μυστρά

   [έδρα Μαγούλα]

Κώστας

Γιαννουλέας

Αρχική Σελίδα

περιεχόμενα

2ο Γυμνάσιο

3ο Γυμνάσιο

Σελ. Μαθητών 

Σελ.Καθηγητών 
Συλλογ. Γονέων
Εκπ/τικά  Νέα
Τεχνολογία
Πρώτες  Βοήθ.
Ειδήσεις - Links
Αθλητικά
Τοξοβολία
Songs - Games
Καιρός
Ανακύκλωση
Ν. Λακωνίας
Σπάρτη
Πολιτιστικά
Φιλοσοφικά
free counters
www.google.gr
kostasgian.blogs
 

 

 

 

Δ.Δ. Μαγούλας   1     2 Municipality of Mystra

Δ.Δ.Μυστρά    1      2

Δ.Δ. Αγ. Ειρήνης

 ΣΑΪΝΟΠΟΥΛΕΙΟΝ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟΝ

Δ.Δ. Παρορείου

Δ.Δ. Λογγάστρας

 Οι εκκλησίες του Μυστρά 

Δ.Δ. Αγ.Ιωάννη

Δ.Δ. Σουστιάνων

Δ.Δ. Τρύπης

Δ.Δ. Αναβρυτής
 

          Επισκέπτες Ιστοσελίδας

  on line users             

 Επικοινωνία.............

...........Παλαιολόγεια..Δ.Μυστρά.              .

............................................................................

Ο ΜΥΣΤΡΑΣ                 free counters           Ο ΜΥΣΤΡΑΣ         

Μυστράς: 

Μονοπάτια φύσης και ιστορίας 

Κείμενο-φωτογραφίες: Νίκος Μαστροπαύλος

O Μυστράς -καταγεγραμμένος στον κατάλογο των μνημείων της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO- είναι από τα πιο ατμοσφαιρικά τοπία που μπορεί να βιώσει ο περιηγητής. Όχι μόνο γιατί η σιωπηλή καστροπολιτεία αναδίδει το άρωμα των καιρών, της ιστορίας και της βυζαντινής τέχνης της εποχής των Παλαιολόγων, αλλά και γιατί προβάλλει (σαν ένα ολόδροσο φύλλο, όπως λέει ο συγγραφέας Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος) πάνω από τις δροσερές και αισθαντικές πλαγιές και χαράδρες του Ταΰγετου. Μυστράς και Ταΰγετος: Αυτές οι δύο ψυχές στη γωνιά του λακωνικού τοπίου, πέρα από την Σπάρτη, κάνουν όλο το γύρω τόπο να ανασαίνει στο ρυθμό τους! Τα χωριά Μυστράς, Παρόρι, Άγιος Ιωάννης, Ταϋγέτη, Τρύπη, Αναβρυτή ζουν στη σκιά του Ταΰγετου και του πάλαι ποτέ λόφου του Μυζηθρά. Και μαζί τους ευτυχούν όσοι βρεθούν κοντά τους...

Ένα βουνό με προσωπικότητα!
O λογοτέχνης περιηγητής Κώστας Oυράνης έγραφε για τον Ταΰγετο: Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα υπήρχε βουνό με τέτοιο χαρακτήρα, τέτοια ατομικότητα. Και, πράγματι, όταν τον αντικρίζεις, πείθεσαι και εσύ ότι αυτό είναι ένα ξεχωριστό βουνό. Σου κλείνει τον ορίζοντα, γεμίζει τα μάτια σου καθώς αφήνεις τη Σπάρτη και οδηγείς κατά πάνω του. Όμως, η κατά μέτωπο σύγκρουση μαζί του δεν είναι και ο καλύτερος τρόπος για να τον προσεγγίσεις. Πρέπει να αναζητήσεις κρυφά μονοπάτια, που το ίδιο το βουνό θα σε οδηγήσει σε αυτά. Ακόμη και για το δρόμο που σκαρφαλώνει προς την Αναβρυτή δεν πιστεύεις ότι μπορεί να ανεβαίνει αυτοκίνητο, σε μια τόσο απότομη πλαγιά. Σταματάς, λοιπόν, στο χωριό Μυστράς και οργανώνεις τις εξορμήσεις σου στο βουνό. Κι αυτή είναι μια καλή αφετηρία.

Το παλάτι του Μαρμαρωμένου Βασιλιά
Πραγματικά, στη σκιά του Ταΰγετου το χωριό Μυστράς ζει ανάμεσα στους κήπους με τα μήλα των Εσπερίδων. Ένα μνημείο αφιερωμένο στον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, πάνω στον κεντρικό δρόμο, δίνει το στίγμα του. Πάνω σου υψώνεται ο λόγος του Μυστρά, το κέντρο και η ψυχή της Πελοποννήσου το Μεσαίωνα, όπως σημειώνει ο ακαδημαϊκός Μανόλης Χατζηδάκης. Εκεί, απέναντι στο παλάτι, που τώρα αναστηλώνεται ντυμένο με σκαλωσιές, ζούσε ο τελευταίος Δεσπότης του Μορέως και στην παλιά εκκλησιά δίπλα στέφθηκε -ο τελευταίος- αυτοκράτορας του Βυζαντίου και κίνησε για τη Βασιλεύουσα και το μύθο του. Όμως, αυτά προς το παρόν είναι μακρινά. Πολύ κοντά είναι τα σοκάκια με τα παλιά πετρόχτιστα σπίτια και τις ψηλές αυλόπορτες. Και οι δρόμοι που ανοίγονται σωρό προς όλες τις κατευθύνσεις...

Oι χαρές του περιηγητή!
O δρόμος προς Ταϋγέτη ( 5 χλμ. από τον Μυστρά) ανηφορίζει στον Ταΰγετο μέσα στις ελιές, με θέα το λόφο του Μυστρά. Το χωριό απλώνει τα παλιά, παραδοσιακά σπιτάκια του κατά μήκος της πλαγιάς, σαν προνομιακό μπαλκόνι. Στην υποδοχή, μια βρύση με τρεις κρουνούς φέρνει το κρυστάλλινο νερό του βουνού και τη γοητευτική μουσική του. Ό,τι καλύτερο για τους πεζοπόρους που ξεκινούν από εδώ (υπάρχουν ξύλινες πινακίδες που δείχνουν το μονοπάτι) για να περπατήσουν μέχρι κάτω τον Μυστρά. Η διαδρομή είναι περίπου μία ώρα, με χαλαρούς ρυθμούς βαδίσματος. Από αυτό το σημείο ξεκινούν άλλα σηματοδοτημένα μονοπάτια, τμήματα του ευρωπαϊκού μονοπατιού Ε4 (που ξεκινά από τα Πυρηναία της Ισπανίας και φτάνει μέχρι την Κρήτη). Ένα από αυτά πηγαίνει κατά τα Περγανταίικα (1 ώρα και 30 λεπτά) και ένα άλλο οδηγεί στην Ιερά Μονή Παναγίας Φανερωμένης (2 ώρες) και μετά στην Αναβρυτή (περίπου 30 λεπτά).
Τα μονοπάτια είναι η γοητεία αυτής της περιοχής. Oι διαδρομές μπορούν να ενωθούν σε μία, αν αποφασίσετε να πάρετε την ανηφόρα από το χωριό Μυστράς. Το πετρόχτιστο μονοπάτι οδηγεί στη βρύση της Ταϋγέτης, μετά από πεζοπορία 1 ώρας και 30 λεπτών. Δίπλα στην πηγή, το μονοπάτι συνεχίζει στις πλαγιές της Ξεροβούνας στα Σέλα (υψόμετρο 1.120 μ. ), σε φρυγανότοπους και ελατόδασος. Συναντά τον οικισμό Περγανταίικα, το ρέμα της Δαμασκηνιάς, διασταυρώνεται με τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο και οδηγεί στη Φανερωμένη σε 2 ώρες και 30 λεπτά. Εναλλακτικά, στο σημείο συνάντησης με την άσφαλτο, πηγαίνοντας δεξιά θα βρείτε το μονοπάτι που οδηγεί, μετά από πεζοπορία μισής ώρας, στην Αναβρυτή. Από εδώ, τη βρύση της Ταϋγέτης, ξεκινά ένα σύντομο μονοπάτι (περίπου μισή ώρα) για την Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής (μοναστήρι του 17ου αιώνα), 1 χλμ. μετά το χωριό, όπου ο περιηγητής μπορεί να φτάσει και με αυτοκίνητο. Είναι ένα εντυπωσιακό τοπίο, καθώς η μονή με τις παλιές τοιχογραφίες και τη βρύση στην εξώπορτά της κουρνιάζει κάτω από τα θεόρατα πλατάνια, που σκεπάζουν με τα κλαδιά τους τον ουρανό.

Ανάβαση στο... φρύδι του γκρεμού
Επιστροφή στον Μυστρά, για μια δοκιμασία ακόμη και για τους πιο έμπειρους οδηγούς. 

Η ανάβαση στην πέτρινη Αναβρυτή, ένα από τα χωριά του Ταΰγετου που διατηρεί ακόμη μόνιμους κατοίκους, γίνεται από Παρόρι, Άγιο Ιωάννη και μετά από ένα δρόμο που φιδογυρίζει εντυπωσιακά στο φρύδι του γκρεμού, μέχρι το χωριό ( 8 χλμ. από τον Μυστρά). Στο μεγάλο κτίριο, που ήταν παλιά σχολείο, λειτουργεί το Βοτανικό και Γεωλογικό Μουσείο του Ταΰγετου. Από εδώ, ο δρόμος περνά κάτω από την ωραία εκκλησία του Αγίου Νικολάου και συνεχίζει μέχρι τη Μονή Φανερωμένης ( 2,5 χλμ. ). Βέβαια, σε μια τόσο απότομη ανάβαση είναι φυσικό η θέα να κόβει την ανάσα σε εκείνους που δεν οδηγούν. Αν όμως δεν θέλετε να την απολαύσετε και στην κάθοδο, τότε μπορείτε να διατρέξετε με ορειβατικό ποδήλατο ένα τμήμα του ορεινού ποδηλατόδρομου που ξεκινά από Μαγγανάρη και φτάνει στην Ταϋγέτη. Από εδώ θα μπείτε στη διαδρομή από την πηγή Κεφαλάρι, πάνω από την Αναβρυτή, η οποία είναι περίπου 25 χλμ. μέχρι τη μονή Ζωοδόχου Πηγής στην Ταϋγέτη.

Μια πορεία προς τον ουρανό 

Η πιο φορτισμένη βόλτα στην περιοχή είναι σίγουρα η περιήγηση στην καστροπολιτεία του Μυστρά. Νιώθεις αμέσως το μυστήριό της καθώς φτάνεις στα Πικουλιάνικα ( 6,5 χλμ. από τον Μυστρά) και βλέπεις απέναντί σου τις σιλουέτες των κτισμάτων και των κυπαρισσιών να διαγράφονται στον ουρανό. Μια πορεία προς τον ουρανό αισθάνεσαι και την ανάβαση από την Πύλη του Κάστρου (Πάνω Πύλη) στο φράγκικο κάστρο στην κορυφή του λόφου (20 λεπτά). Το τοπίο είναι πανέμορφο και η θέα προς τον κάμπο της Σπάρτης, μέχρι απέναντι στον Πάρνωνα, εντυπωσιακή. Έξω από την πύλη, μία από τις πινακίδες μάς πληροφορεί γιατί ο Μυστράς είναι μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς: O υστεροβυζαντινός οικισμός του Μυστρά, που αναπτύχθηκε μετά τα μέσα του 13ου αιώνα, υπήρξε από το 1262 μ.Χ. έδρα της κοσμικής και εκκλησιαστικής εξουσίας της βυζαντινής επικράτειας της Πελοποννήσου και από το 1348 μ.Χ. πρωτεύουσα του Δεσποτάτου του Μορέως, μέχρι την κατάκτησή του από τους Oθωμανούς το 1460 μ.Χ. Η σωζόμενη πολεοδομική συγκρότηση του οικισμού, η αρχιτεκτονική του φράγκικου κάστρου, του βυζαντινού παλατιού, των οικιών και των εκκλησιών με τη σημαντική ζωγραφική τους, καθιστούν τον Μυστρά πολύτιμη πηγή μελέτης του μεσαιωνικού πολιτισμού του Βυζαντίου και του ευρωπαϊκού χώρου γενικότερα.

Η είσοδος στον αρχαιολογικό χώρο του Μυστρά (με εισιτήριο) μπορεί να γίνει και από την Κεντρική Πύλη (Κάτω Πύλη). Τα ειδυλλιακά δρομάκια ελίσσονται ανάμεσα σε μεγαλόπρεπες εκκλησιές, όπως η Μητρόπολη, η Oδηγήτρια (Αφεντικό), η Περίβλεπτος, η Παντάνασσα (η μόνη κατοικημένη από μοναχές) και η Αγία Σοφία, το Αρχοντικό Λάσκαρη, την Τουρκική Κρήνη, τα Παλάτια, κάτω από τις αψίδες πυλών, όπως της Μονεμβάσιας ή του Αναπλιού, και φτάνουν μέχρι το κάστρο. Μετά τα Πικουλιάνικα, η Τρύπη -τυλιγμένη στο μύθο του Καιάδα- απέχει 1 χλμ. Μετά ο δρόμος ανηφορίζει στον Ταΰγετο, για να φτάσει στην Καλαμάτα. 

Πώς θα πάτε: 

Η απόσταση -οδικώς- από Αθήνα για Σπάρτη είναι 236 χλμ. (από τα διόδια της Αττικής Oδού στον Καρέα). Μέσα στη Σπάρτη υπάρχει πινακίδα προς Μυστρά ( 6 χλμ. ). Στη διακλάδωση, ο δρόμος αριστερά πάει για Παρόρι και δεξιά για Μυστρά ( 2 χλμ. ).

Πού θα μείνετε: 

Στον Μυστρά λειτουργεί ο πολύ ατμοσφαιρικός ξενώνας Πύργος του Μυστρά (τηλ.: 27310-20.870 και 27310-20.770). Στα Πικουλιάνικα σας περιμένουν οι ξενώνες Πικουλιάνικα (τηλ.: 6942-414.507) και Μαζαράκη (τηλ.: 27310-20.414), και στην Αναβρυτή, το Αντάμωμα (τηλ.: 27310-81.595).

Πού θα φάτε: 

Στο Παρόρι, δίπλα στις πηγές, στις ταβέρνες του Πανάγου Στελάκου, του Κώστα Αναστασόπουλου και του Παναγιώτη Βελόνη για κρεατικά (μπατζοπούλα, κόκορα μπαρντουνιώτικο, γκιόσα βραστή) και πέστροφες. Στα Πικουλιάνικα, στην ταβέρνα Σκοπαράντζου για κουνέλι στιφάδο, παϊδάκια και κανονικές τηγανητές πατάτες, στο εστιατόριο του Ξενία Μυστρά, στο Mistras Bistrol με ωραία θέα. Στην Τρύπη, στην ταβέρνα Βαζόλας και στον Αϊ-Γιάννη, στην ταβέρνα Κεφαλάρι.

επιστροφή

 

Μ α γ ο ύ λ α

Γεωργία Γιαννουλέα

Έδρα του Δήμου Μυστρά, η Μαγούλα, πνιγμένη στο πράσινο και το άρωμα των πορτοκαλανθών, αποτελεί κόμβο οδικό και διοικητικό, χωρίς να χάνει ούτε στιγμή τη γραφικότητα του χώρου και τη ζεστασιά των ανθρώπων της. Παράλληλα αποτελεί το πολιτιστικό επίκεντρο της περιοχής με τις  εκδηλώσεις του Σαϊνοπουλείου Αμφιθεάτρου και με την Ελευθέρα σχολή Φιλοσοφίας Ο Πλήθων. 

Μόλις περάσουμε το όριο του πολεοδομικού συγκροτήματος της Σπάρτης, μπαίνουμε αμέσως στη Μαγούλα, καθώς οι δύο οικισμοί είναι πλέον συνεχόμενοι.

Η Μαγούλα, οικισμός παλιότερος από τη σύγχρονη Σπάρτη, ήταν στα χρόνια της Τουρκοκρατίας ένας ιδιαίτερα σημαντικός εμπορικός και οδικός σταθμός ανάμεσα στο Μυστρά και τις πεδινές οικονομίες, δυτική πύλη του κάμπου προς τους δρόμους για τη Μεσσηνία και την Αρκαδία. Ο ρόλος αυτός αντανακλάται στα παρόδια μαγαζιά και τα μεγάλα πετρόχτιστα σπίτια, παρόλο που τα περισσότερα είναι μόλις των αρχών του 20ου αιώνα, δηλαδή της εποχής που η Σπάρτη είχε ήδη πάρει την πρωτοκαθεδρία στο οικονομικό σύστημα της Λακωνίας. Σήμερα η Μαγούλα, παρόλο που είναι η έδρα του δήμου Μυστρά, εντάσσεται ολοκληρωτικά στην ακτίνα επιρροής της Σπάρτης και έχει ουσιαστικά προαστικοποιηθεί, όπως βεβαιώνουν οι πολυτελείς αλλά ογκώδεις κατοικίες, που προστίθενται σταδιακά στο δυτικό άκρο του οικισμού.

Καθώς μπαίνουμε στο ολοζώντανο αγροτικό πολύγωνο, συναντάμε μερικά παλιά υποστατικά και αρχοντικά: στα αριστερά (νότια) μας το μεγάλο διώροφο κτίριο όπου λειτουργεί η Ελεύθερη Σχολή Φιλοσοφίας του Ιωάννη Θεοδωρακόπουλου με την επωνυμία "Πλήθων ο Γεμιστός" και λίγο μετά ο Πύργος του Σαλβαρά. Αφού περάσουμε το Σαϊνοπούλειο αμφιθέατρο, ανηφορίζουμε προς την Τρύπη, παράλληλα με την πλούσια παρόχθια βλάστηση της ρεματιάς Μαγουλίτσας. Απέναντι από το ρέμα, που στην αρχαιότητα λεγόταν Τιάση, διακρίνουμε τον οικισμό της Αγίας Ειρήνης, που οι περισσότεροι εξακολουθούν να αποκαλούν με το παλιό όνομα του, Βάρσοβα.  

 

Η Μαγούλα έχει έκταση 5.896 στρέμματα  και είναι χτισμένη στο βόρειο άκρο της Λακωνικής κοιλάδας σε υψόμετρο 240 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Στο δυτικό μέρος του χωριού κείτεται ο ιστορικός Μυστράς και πάνω από αυτόν υπάρχει ο μεγαλοπρεπής Ταύγετος.  

 

 Ο συγγραφέας Κώστας Ουράνης  μπρος στη μεγαλοπρέπεια και την επιβλητικότητα του Ταΰγετου συγκλονίστηκε και στο κείμενο που ακολουθεί μας γράφει τι ένιωσε μόλις τον πρωταντίκρισε.  

Κανένα βουνό απ' όσα είδα στη ζωή μου -από το Μον Μπλαν με τα αιώνια απάτητα χιόνια ίσαμε τις πιο άγριες ισπανικές σιέρες - δε μου έκανε ποτέ την εντύπωση που αισθάνθηκα, που δέχθηκα κατάστηθα θα έπρεπε να πω, όταν από μια ψηλή καμπή του αμαξιτού δρόμου προς τη Σπάρτη αντίκρισα τον Ταΰγετο σ' όλο του το επιβλητικό ύψος. Δε φανταζόμουν ποτέ ότι θα υπήρχε βουνό με τέτοιο χαρακτήρα, τέτοια ατομικότητα. Η εικόνα του ήταν άφθαστα μεγαλοπρεπής. Παρουσιάζεται στηριγμένος σε τεράστιες, συμπαγείς πλαγιές, παρόμοιες με στηρίγματα τειχών, χρώματος μοβ και μολυβένιου, και οι κορφές του, που έχουν σχήματα πυραμίδων, ξεκόβονται στο γαλανό ουρανό κατακάθαρα και σκληρά.    

Ο πληθυσμός της Μαγούλας , στοιχεία από την τελευταία απογραφή του 1991 , είναι  1453 κάτοικοι. Οι πραγματικοί κάτοικοι που μένουν στη Μαγούλα είναι περίπου 2500 , αλλά απογράφονται όμως  στα χωριά που γεννήθηκαν.

      Κατά τον ιστορικό Παυσανία όμως πρέπει στο Βορειοδυτικό τμήμα του χωριού να ήταν χτισμένη μία από τις πέντε πολιτείες της αρχαίας Σπάρτης , η Κυνοσούρα. Αυτό επιβεβαιώνεται και από τα αρχαιολογικά ευρήματα  κατά τις ανασκαφές στο τμήμα αυτό του χωριού.

Τα φυσικά της σύνορα προς νότο και βορά καθορίζουν δυο χείμαρροι: ο Μυστριώτης (Σκωτίας) και προς βορά ο Κνακίωνας. Το χωριό διασχίζει ο ποταμός  Τιάση (Μαγουλίτσα  ή  ποτάμι της Μαγούλας ή Τρυπιώτικο ποτάμι).   

 

 

 

Η επίσημη ιστορία του χωριού ξεκινάει στις αρχές του 19ου αιώνα (1800 μ.Χ.).

Στην περιοχή εγκαταστάθηκαν μεγάλοι τσιφλικάδες που την εκμεταλλεύτηκαν. Μέχρι και σήμερα στις περιοχές όπου ζούσαν , υπάρχουν τα ονόματά τους : εκεί που έμενε ο τσιφλικάς Μπέης Γιάννης λέγεται Μπεγιάννικο. Εκεί που ζούσε ο τσιφλικάς Κοκκινάκος λέγεται Κοκκινέϊκο κλπ.

Το όνομα της Μαγούλας είναι μέχρι σήμερα ένας γρίφος. Μια εξήγηση είναι ότι η λέξη Μαγούλα προέρχεται από τη λέξη Μάγος. Η κατάληξη ούλα δίνει υποκριτική σημασία. Όπως , δηλαδή, έχουμε αυγή- αυγούλα , χρυσόςχρυσούλα, έτσι έχουμε Μάγος-Μαγούλα.

Η λέξη Μαγούλα σημαίνει τη μικρή μάγισσα  που μαγεύει όποιον περνά από το τόπο της. Έτσι δίκαια της έδωσαν αυτό το όνομα.

Στην Ελλάδα υπάρχουν  4 οικισμοί και 7 κοινότητες με το όνομα Μαγούλα.

Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με τη γεωργία , την κτηνοτροφία  αλλά και 

με το εμπόριο και την παροχή υπηρεσιών.

Η κύρια παραγωγή είναι το λάδι ( της ελιάς) , τα πορτοκάλια και πολλά είδη φρούτων και κηπευτικών.

 Το κέντρο του χωριού στολίζεται με την πλατεία , το δημοτικό σχολείο και την εκκλησία.

 Η πλατεία κατασκευάστηκε το 1972. Ο χώρος αυτός δωρίστηκε από την Γιαννούλα Μπούρα  στην Εκκλησία και τα χρήματα για την κατασκευή της δώθηκαν από τον κ.Ιωάννη Σαϊνόπουλο. Η πλατεία με την ομορφιά της προσελκύει τους περαστικούς και αρκετούς επισκέπτες από τα γύρω χωριά.

            

 

Από τα εγκαίνια  

της πλατείας το 1972

 

Δίπλα από  την πλατεία βρίσκεται το Δημοτικό σχολείο Μαγούλας

Ο χώρος για την ανέγερση του δωρίστηκε και αυτός από την κ Γιαννούλα Μπούρα. Η τοποθέτηση του θεμέλιου λίθου έγινε το 1954 και το 1956  εγκαινιάστηκε το δημοτικό σχολείο Μαγούλας. Στο  σχολείο αυτό έβαλαν τα θεμέλια της γνώσης τους  οι πατεράδες μας, δημιουργήσαμε τις βάσεις της μόρφωσής μας εμείς και θα χτίσουν το πνευματικό και ηθικό αύριο τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας

 

 

 

 

Δημοτικό σχολείο Μαγούλας

Η Ιστορία του από το 1850 μέχρι σήμερα

 Την  ώρα που η ελευθερία των λαών καταπατείται, ημείς δια της πράξεώς μας αυτής θεμελιώνομεν οίκον αγωγής των πολιτών

Από τους πίνακες του Υπουργείου Παιδείας ως έτος ίδρυσης του Δημοτικού Σχολείου Μαγούλας αναφέρεται το 1850.Σύμφωνα όμως με την έρευνα που πραγματοποίησε ο αείμνηστος, Δ/ντής του Δημοτικού Σχολείου Μαγούλας από το 1970 έως το 1975, Μελέτης Θ. Αργυρόπουλος, προκύπτει ότι το δημοτικό σχολείο Μαγούλας πρέπει να λειτουργούσε από το 1835 και στεγαζότανε στο σπίτι του Σταυριανόπουλου.

  Το  1910 χτίστηκε  σχολείο στο χώρο  μεταξύ Ηρώου και Εκκλησίας, στην αριστερή όχθη της Τιάσης  {Μαγουλίτσα  ή  Ποτάμι της Μαγούλας  ή  Τρυπιώτικο ποτάμι} και είχε πρόσοψη στην οδό Μαγούλας Αγίας Ειρήνης, με δαπάνες των κατοίκων της Μαγούλας και της Εκκλησίας. 

Από το 1922  μέχρι το 1926 λειτούργησε και σχολείο θηλέων το οποίο στη συνέχεια συγχωνεύτηκε με το σχολείο αρρένων σε διθέσιο μικτό. Από το σχολικό έτος 1927-1928 

η φοίτηση στο σχολείο γίνεται πενταετής και από το επόμενο σχολικό έτος εξαετής.

Από έγγραφα του 1933, προκύπτει ότι το σχολείο είναι ετοιμόρροπο και δεν τηρεί τους όρους υγιεινής, ασφάλειας και διδακτικής. Από τότε ξεκινούν οι προσπάθειες να χτιστεί ένα καινούργιο σχολείο.

Ο πληθυσμός της Μαγούλας αυξάνεται τα παιδιά πληθαίνουν  και έτσι το 1937  το σχολείο προάγεται σε τριθέσιο και για το λόγο αυτό χρησιμοποιούσε ως αίθουσα την  κατοικία του ιερέα (κελί), [όπου έκανε μάθημα η Ε! και η ΣΤ! τάξη] και στο ισόγειο της οποίας στεγαζόταν η κοινότητα.

Με απόφαση της σχολικής εφορείας  στις 22-5-1938 επιβάλλεται υποχρεωτικός έρανος μεταξύ των κατοίκων της κοινότητας και μέχρι το 1941 συγκεντρώθηκε το ποσόν των 45.000 δρχ. τα οποία όμως λόγω του οικονομικού πληθωρισμού κατά την κατοχή χάνουν την αξία τους και μαζί χάνεται και η ευκαιρία  για την κατασκευή του νέου σχολείου.

Όμως η φλόγα για  ΄΄την θεμελίωση οίκου αγωγής των πολιτών΄΄, {φράση  που χρησιμοποίησε ο Νομάρχης κ. Χρήστος Κιτσίδης κατά την ομιλία του στα εγκαίνια του Δημοτικού Σχολείου Μαγούλας }, δεν μπορούσε να σβήσει με τίποτα.

Η κοινότητα αναθέτει στην  Τ.Υ.Δ.Κ. (τεχνική υπηρεσία δήμων & κοινοτήτων)  τον έλεγχο καταλληλότητας για σχολείο, του κτήματος  της  κας Γιαννούλας Ι. Μπούρα, όπως φαίνεται από έκθεση του προϊσταμένου της Τ.Υ.Δ.Κ. στις 17-3-1952 στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρονται: ΄΄εξετάσας επισταμένως το κτήμα Μπούρα, αποφαίνομαι ότι δια την ανέγερσιν σχολικού κτιρίου είναι απολύτως κατάλληλον και η μόνη ενδεδειγμένη θέσις΄΄

 Στις  31 Μαρτίου 1953 ο πρόεδρος της κοινότητας  κ. Αναστάσιος Γραμματικάκης  δέχεται επιστολή από τον σύνδεσμο των Μαγουλιωτών Αμερικής με την οποία του γίνεται γνωστό ότι η κ. Γιαννούλα Ι. Μπούρα   δωρίζει  στην Κοινότητα Μαγούλας  3 1/2  στρέμματα  από το κτήμα της για την ανέγερση του νέου σχολικού διδακτηρίου.  

Τα πάντα πλέον έχουν δρομολογηθεί για την  εκπλήρωση του σκοπού που είναι η ΄΄θεμελίωση του οίκου αγωγής των πολιτών΄΄.

 Εκπονούνται τα σχέδια  και το    1954 μπαίνει ο θεμέλιος λίθος του νέου σχολείου.

  

   

 

 

Φωτογραφικό υλικό από την ανέγερση 

      του Νέου Δημοτικού Σχολείου Μαγούλας

                                                                                 Οκτώβριος  1954  

   

 

Στις  25 11- 1956  γίνονται τα  εγκαίνια του νέου διδακτηρίου. Πλήθος επισήμων , κατοίκων  και μαθητών παρευρίσκονται την ημέρα αυτή στο σχολείο.  Να πως  υποδέχτηκαν το γεγονός οι τοπικές εφημερίδες της εποχής . 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΣΠΑΡΤΙΑΤΙΚΑ  ΝΕΑ     [ 2  ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ  1956 ] αφιερωμένη εξ ολοκλήρου στα εγκαίνια του σχολείου της Μαγούλας, με πλούσιο φωτογραφικό υλικό και τις ομιλίες του Νομάρχη Λακωνίας κ. Χρ. Κιτσίδη, του Προέδρου της Μαγούλας κ. Αν. Γραμματικάκη, του Επιθεωρητή 

Δ. Σχολείων κ. Σ. Ηλιόπουλου, του Διευθυντή του Δημοτικού Σχολείου κ. Δημ. Κλικίζου και μια επιστολή του Συνδέσμου Μαγουλιωτών της Αμερικής.

 

 

 

 

 

 

 

Ανάλογα είναι τα άρθρα  της εφημερίδας  ΕΘΝΙΚΟΣ  ΦΡΟΥΡΟΣ   της Λακωνίας.Οι ευχαριστίες προς όλους όσους βοήθησαν ήταν πολλές.  Αυτό φαίνεται άλλωστε και από το λόγο του προέδρου της κοινότητας Μαγούλας  κ. Αναστασίου Γραμματικάκη. 

   

 

 

 

 

 Ακόμη στο κέντρο του χωριό είναι χτισμένος ο ιερός ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου. Είναι βασιλικού ρυθμού και χτίστηκε πριν το 1900. Είναι πολύ όμορφος και επιβλητικός ναός. Δίπλα του είναι κτισμένο από τα βυζαντινά χρόνια το Εκκλησάκι της Ζωοδόχου Πηγής. Πιθανότατα αυτή ήταν η κεντρική εκκλησία του χωριού πριν χτιστεί ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου. 

 

 

 

 

Ελευθέρα Σχολή Φιλοσοφίας Πλήθων

που ιδρύθηκε από τον Ιωάννη Θεοδωρακόπουλο το 1975.   

 

 

                         

 

 

Το νεοκλασικό  κτίριο  του κ. Αναστάσιου Γραμματικάκη,

στο κεντρικό δρόμο της Μαγούλας όπου σήμερα στεγάζεται 

το Δημαρχείο του Δ. Μυστρά

 

Η Μαγούλα το καλοκαίρι γνωρίζει μια πολιτιστική αναγέννηση χάρη στο Σαϊνοπούλειο αμφιθέατρο , που είναι χτισμένο μέσα σε ένα τεράστιο και πανέμορφο πάρκο. Προσελκύει κάθε καλοκαίρι όλους τους φίλους και όχι μόνο του θεάτρου, της μουσικής και της τέχνης.  

 

επιστροφή

 

   

Οι εκκλησίες του Μυστρά

Άποψη του Μυστρά. Χαρακτικό του Bartlett, Παρίσι 1843

bulletΆγιος Δημήτριος (Μητρόπολη) κτίσθηκε το 1310. Βασιλική ξυλόστεγη, με ωραία γλυπτά στο τέμπλο και τοιχογραφίες. Στο προαύλιο της βρίσκεται το Μητροπολιτικό μέγαρο, σήμερα το Μουσείο του Μυστρά.
bulletΕυαγγελίστρια, μονώροφη με χαρακτηριστικό πλατύ νάρθηκα.
bulletΆγιοι Θεόδωροι, με το χαρακτηριστικό πασίγνωστο οκτάγωνο τρούλο, η μεγαλύτερη και αρχαιότερη εκκλησία του Μυστρά. Διατηρεί εντυπωσιακές τοιχογραφίες μεταξύ των οποίων και προσωπογραφία του Αυτοκράτορα Μανουήλ Παλαιολόγου με χρονολογία 1423. Εδώ και ο τάφος του Δεσπότη του Μορέως Θεοδώρου Α'.
bulletΑφεντικό, έτσι ονομάζεται τρίκλινος διώροφος τρουλωτός ναός με δύο εκατέρωθεν παρεκκλήσια εκείνο των "χρυσοβούλλων" επειδή εσωτερικά καλύπτεται με αγιογραφική σύνθεση αγέλων να κρατούν χρυσόβουλλα των ετών 1314, 1319, 1320 και 1322, και το άλλο του Ανδρόνικου που εικονίζονται ο Αυτοκράτορας Ανδρόνικος και ο Δεσπότης του Μυστρά Θεόδωρος Α' Παλαιολόγος.

Όλες οι παραπάνω εκκλησίες βρίσκονται στο ένα τμήμα της πόλης του Μυστρά του Βροχοτονίου. Στο άλλο τμήμα δίπλα στον εντυπωσιακό πύργο εκκλησία χτισμένη μέσα σε σπηλιά, πρόκειται για το καθολικό της μονής της Παναγίας της Περιβλέπτου του 1350.

bulletΠάνω από την Περίβλεπτο ορθώνεται η μονή της Παντάνασσας (γυναικείο μοναστήρι) η εκκλησία της οποίας είναι το καλλίτερο διατηρούμενο μνημείο. Εκεί βρίσκονται και οι τάφοι της δέσποινας Κλεόπα Μαλατέστα και της Θεοδώρας, της συζύγου του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου,
bulletΑγία Σοφία, πάνω από τα παλάτια των Δεσποτάδων, μικρή και απέριττη του 1350 και τέλος
bulletΆγιος Νικόλαος σταυροειδής τρουλωτός κτισμένος επί τουρκοκρατίας.

Γενικά οι εκκλησίες του Μυστρά αποτελούν χώρο μάθησης της βυζαντινής αρχιτεκτονικής ζωγραφικής, αγιογραφίας και χωροταξικής μελέτης της εποχής λίγο πριν την αναγέννηση.

επιστροφή

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τοπικό Διαμέρισμα Μαγούλας

Ο οικισμός της Μαγούλας βρίσκεται δυτικά της Σπάρτης σε υψόμετρο 240 μέτρων και έχει 1675 κατοίκους.

Τοποθετείται στη συνέχεια των αρχαίων οικισμών Πιτάνης και Μεσώας της πόλης της αρχαίας Σπάρτης και σε κοντινή απόσταση από την περιοχή όπου βρισκόταν το αρχαίο Γυμνάσιο Πλατανιστά.

Στον οικισμό έχουν κατά καιρούς εντοπιστεί μεμονωμένα ευρήματα αλλά και δημόσιες εγκαταστάσεις των κλασικών και των ρωμαϊκών χρόνων (ψηφιδωτά, κεραμική, συγκροτήματα λουτρών) που μαρτυρούν την ποιότητα ενός ανώτερου πολιτισμού, καθώς και δείγματα της οχυρωματικής τέχνης της περιοχής (τμήματα τειχών).

Ο οικισμός πήρε το όνομα του, σύμφωνα με ορισμένους, από τη λατινική λέξη magus που σημαίνει το μαγικό, το εξαιρετικής ομορφιάς τοπίο.

Πραγματικά η περιοχή απλώνεται σε έναν απέραντο πορτοκαλεώνα και ελαιώνα, αποπνέοντας το άρωμα της ομορφιάς και του μοναδικού κάλλους, βοηθούμενη και από την πανίδα και τη χλωρίδα που αναπτύσσεται στις όχθες του ποταμού Κνακίωνα. Άλλοι μελετητές υποστηρίζουν ότι το όνομα Μαγούλα δόθηκε στον οικισμό λόγω της ευφορίας του εδάφους του ή ακόμη και από τον σχηματισμό του ανάγλυφου του εδάφους που μοιάζει με τα μήλα του προσώπου.
Πρόκειται για ένα από τα Δημοτικά Διαμερίσματα που φέρει έκδηλη τη σφραγίδα της ανάπτυξης, με σίγουρες εγγυήσεις για το μέλλον, ενώ ταυτόχρονα διατηρεί τον παραδοσιακό του χαρακτήρα σε αρμονική συνύπαρξη με τις νέες αρχιτεκτονικές τάσεις.
Ο επισκέπτης θα αποζημιωθεί από το πλήθος των χώρων και των μνημείων στην περιοχή, που καλύπτουν ένα ευρύ χρονικό διάστημα: από την κλασική εποχή, τα βυζαντινά ως και τα νεώτερα χρόνια.

Οι ναοί της Κοίμησης της Θεοτόκου,του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, τα εξωκλήσια του Αγίου Γεωργίου, του Αγίου Κωνσταντίνου, της Αναλήψεως, τα παλαιά αρχοντικά, ο πύργος του 
Σαλβαρά στην άκρη του οικισμού, τα παραδοσιακά ελαιοτριβεία, τα ίχνη των λιγοστών μύλων συνθέτουν την εικόνα της ιστορίας της περιοχής στο πέρασμα των αιώνων.

Από την άλλη το κτίριο του Δημαρχείου, το Σαϊνοπούλειο Αμφιθέατρο και η Ελευθέρα Σχολή Φιλοσοφίας Ο Πλήθων που ίδρυσε εδώ ο αείμνηστος ακαδημαϊκός Ιωάννης Θεοδωρακόπουλος, προσφέροντας έτσι την ευκαιρία στους ντόπιους αλλά και στους επισκέπτες να απολαύσουν μαθήματα φιλοσοφίας με ιδιαίτερα ενδιαφέροντα αντικείμενα από διακεκριμένους στο χώρο τους επιστήμονες, τα οποία συνεχίζονται ακόμη και σήμερα, αποτελούν το κέντρο πνευματικών αναζητήσεων.

Το σύνολο της πολιτιστικής δραστηριότητας στην περιοχή κλείνει με τις παραστάσεις, μουσικές και θεατρικές, του Πολιτιστικού Καλοκαιριού, που για σειρά ετών διοργανώνει με μεγάλη επιτυχία το Σαϊνοπούλειο Ίδρυμα, με την εποπτεία του Προέδρου του, κ. Γ.Σαϊνόπουλου.
Για όσους αγαπούν τους περιπάτους στη φύση, οι διαδρομές πλάι στα γάργαρα νερά του Κνακίωνα ή ανάμεσα στους λόφους Ανάληψη ή στη θέση Του Έλληνα τ' αχνάρι αποτελούν ιδανική ευκαιρία για απόδραση.

Στη Μαγούλα - συνοικία Κουσουλιάνικο βρίσκεται και η ιδιωτική συλλογή Λαογραφικά Εκθέματα του Σπύρου και Τασίας Παπαδόγιαννη. Μια συλλογή από σκεύη, αντικείμενα και εργαλεία που για να την επισκεφθείς αρκεί ένα τηλεφώνημα στους δημιουργούς της.
Στο κέντρο του οικισμού λειτουργούν παραδοσιακές ταβέρνες όπου μετά την κόπωση της ημέρας μπορείτε να γευθείτε τοπικές παραδοσιακές γεύσεις.

Οικισμοί: Το Δ.Δ. Μαγούλας περιλαμβάνει τον οικισμό του Γενικού Νοσοκομείου.

Δήμος ΜΥΣΤΡΑ  |  Copyright2008                                                                                      επιστροφή

 


Είσοδος Σαϊνοπούλειου
Πάρκου


Σαϊνοπούλειο Αμφιθέατρο


Ελευθέρα Σχολή
Φιλοσοφίας


Λίγο απ' όλα


Ραπτομηχανές ποδιού
και χειρός


Ιερόσ Ναός Ζωοδόχου
Πηγής

 

 

Τοπικό Διαμέρισμα Αναβρυτής

Η Αναβρυτη ή Βρυσεαί βρίσκεται βόρεια του Δήμου Φάριδος και δυτικά του Δήμου Σπάρτης, σε υψόμετρο 850 μέτρων.
Συνδέεται με τη Σπάρτη με επαρχιακή, ελικοειδή οδό μήκους 13 χλμ., μέσω του Δημοτικού Διαμερίσματος του Αγίου Ιωάννη.

Είναι σκαρφαλωμένη στις παρειές του Ταϋγέτου, στο μέσο ενός τοπίου μαγευτικής ομορφιάς, με συνεχείς εναλλαγές εικόνων που από την πρώτη στιγμή αιχμαλωτίζουν το βλέμμα του επισκέπτη και τον μαγεύουν κυριολεκτικά.

Ο οικισμός που σήμερα βλέπουμε είναι κτισμένος από το 1000 μ.Χ. στην ίδια θέση με τον αρχικό της Μυκηναϊκής εποχής και διατήρησε το παλιό του όνομα, Βρυσεαί.
Αποτέλεσε σημαντικό κέντρο της περιοχής και μετέπειτα πρωτεύουσα του παλαιού Δήμου Βρυσεών.
Η ονομασία αυτή προήλθε από το πλήθος των δημόσιων κρηνών που ακόμη υπάρχουν αλλά και από τις πηγές που ανάβρυζαν στις γύρω τοποθεσίες.
Οι ασχολίες των κατοίκων ήταν παραδοσιακά, η βυρσοδεψία, η κηροπλαστική, η υποδηματοποιία και η κτηνοτροφία.

Εξάλλου η Αναβρυτή αποτέλεσε για ένα μεγάλο διάστημα, το σημαντικότερο βιοτεχνικό κέντρο της περιοχής με πανελλήνιες εμπορικές συναλλαγές.

Σήμερα η Αναβρυτή αποτελεί έναν ιδανικό προορισμό για τον επισκέπτη που επιθυμεί ηρεμία, χαλάρωση και ψυχική ανάταση.
Η ζωή εδώ κινείται σε χαμηλούς ρυθμούς, ανάμεσα στα απομεινάρια του παρελθόντος, με τους λιγοστούς πια κατοίκους να συντηρούν μνήμες άλλων καιρών.

Ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει το πλήθος των εκκλησιών, κτισμένων τα βυζαντινά και μεταβυζαντινά χρόνια: τον Άγιο Νικόλαο, τους Αγίους Θεοδώρους, τη σπηλαιώδη Μονή Ζωοδόχου Πηγής (Ζαγούνα), την Ιερή Μονή Φανερωμένης, την Ιερά Μονή του Αγίου Δημητρίου που λειτούργησε και σαν εκκλησιαστικό σπουδαστήριο, όλες κοσμημένες με εξαιρετικής τέχνης τοιχογραφίες αλλά και μοναδικά ξυλόγλυπτα τέμπλα.
Στην περιοχή βρίσκονται ακόμα βιοτεχνικές εγκαταστάσεις παλιών βυρσοδεψείων, νερόμυλων, υφαντουργείων, υποδηματοποιείων αλλά και συγκροτήματα νεροτριβών.
Καθώς θα περπατά κανείς στα καλντερίμια του χωριού το βλέμμα θα σταματήσει στα περήφανα αρχοντικά και θα ξεδιψάσει στις κελαριστές πηγές.

Στην είσοδο του χωριού, στο κτίριο του Δημοτικού Σχολείου λειτουργούν δύο νέα Μουσεία:το Βοτανολογικό και το Γεωλογικό.
Ασχολούνται με τη χλωρίδα του Ταϋγέτου αλλά και τα πετρώματα από τα οποία αποτελείται ο Ταΰγετος και ταυτόχρονα δίνουν ενδιαφέροντα στοιχεία των δύο αυτών επιστημών, μέσα από σπάνια εκθέματα και πληροφοριακές πινακίδες.

Σήμερα η Αναβρυτή δεν αποτελεί το σημαντικό κέντρο εμπορίου ούτε και το πολύβουο χωριό του παρελθόντος.
Ο επισκέπτης όμως πρέπει να είναι βέβαιος ότι θα απολαύσει εκτός από το φυσικό περιβάλλον και τα μνημεία της περιοχής, την περιποίηση των δύο παραδοσιακών μεζεδοπωλείων αλλά και τις ανέσεις του Δημοτικού ξενώνα που εξοπλισμένος με σύγχρονα μέσα προσφέρει στον επισκέπτη ηρεμία, μέσα σε ένα όμορφο περιβάλλον, όπου ο άνετος ύπνος πηγαίνει παρέα με γαργαλιστικές μυρωδιές και παραδοσιακές γεύσεις, συντελώντας στην επιτυχία της βραδιάς.

Δήμος ΜΥΣΤΡΑ  |  Copyright2008                                                                                  επιστροφή

 

 


Γενική άποψη

 


Γεωλογικό και Βοτανολογικό
Μουσείο

 


Ιερά Μονή Φανερωμένης

 


Ιερός Ναός
Αγίου Νικολάου

 

 

 

Tοπικό Διαμέρισμα Αγ.Ειρήνης

Το Δημοτικό Διαμέρισμα Αγίας Ειρήνης απέχει από τη Σπάρτη μόλις 5 χλμ. Βρίσκεται σε υψόμετρο 300 μέτρων και οι κάτοικοι του είναι 194.

Το παλαιότερο όνομα του οικισμού ήταν Βάρσοβα, σλαβικής προέλευσης που σημαίνει τόπος αλωνιών, κάτι που αντιστοιχούσε και στην πραγματικότητα.

Η περιοχή αυτή υπήρξε από παλιά καθαρά γεωργική με προτεραιότητα στη συστηματική καλλιέργεια δημητριακών αλλά και τόπος επεξεργασίας τους.

Στους νεότερους χρόνους και στη μνήμη της πολιούχου του χωριού Αγίας Ειρήνης, ο οικισμός μετονομάστηκε και έμεινε ως σήμερα γνωστός με το όνομα αυτό.

Εδώ οι κάτοικοι προσηλωμένοι στις αρχαίες ασχολίες τους εξακολουθούν να καλλιεργούν τη γη, να ασχολούνται με την κτηνοτροφία και πολύ λιγότερο με την καλαθοπλεκτική, τέχνη που τον προηγούμενο αιώνα άνθησε ιδιαίτερα στην περιοχή.

Καθώς ο οικισμός βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Κνακίωνα η φύση σκόρπισε απλόχερα τα αγαθά της. Μέσα στο καταπράσινο τοπίο διακρίνονται βυζαντινά εκκλησάκια, όπως αυτά της Αγίας Ειρήνης, της Παναγίτσας, του Αγίου Νικολάου και του Αγίου Βασιλείου.

Μαζί με αυτά, το σκηνικό συνθέτουν το βυζαντινό γεφύρι του Άι-Σώστη, με την τεχνοτροπία μιας άλλης εποχής και ικανότητας άλλων μαστόρων, τα παλιά ελαιοτριβεία και οι νερόμυλοι που κάποτε αποτελούσαν τη δύναμη της οικονομικής ανάπτυξης της περιοχής.

Τέλος για τον κουρασμένο οδοιπόρο οι πάντα φιλόξενοι κάτοικοι αλλά και οι εκλεκτοί μεζέδες της ντόπιας ταβέρνας θα αποτελέσουν το κίνητρο για μια ακόμη επίσκεψη του.

Δήμος ΜΥΣΤΡΑ  |  Copyright2008                                                                                    επιστροφή

 

 

 


Γενική άποψη

 

 


Ο Ιερός Ναός Αγίας
Ειρήνης

 

 

 

Τοπικό Διαμέρισμα Αγ.Ιωάννη

Νοτιοδυτικά της Σπάρτης και σε απόσταση 4 χλμ., μέσα σε μια καταπράσινη και πολύανθη πεδιάδα, είναι κτισμένος ο οικισμός του Αγίου Ιωάννη.

Σε υψόμετρο 280 μέτρων, 699 κάτοικοι ζουν και ασχολούνται με την πλούσια και εύφορη γη. Το όνομα του το έλαβε από τον ομώνυμο βυζαντινό ναό που βρίσκεται σε κεντρικό σημείο του οικισμού.

Σύμφωνα με τον περιηγητή Παυσανία πρόκειται για οικισμό της Μυκηναϊκής εποχής, ο οποίος ιδρύθηκε στην ίδια θέση με το σημερινό χωριό.

Αποτελεί ένα ξεχωριστό δημοτικό διαμέρισμα, με ασύγκριτη ομορφιά και παραδοσιακό χρώμα, που χαρακτηρίζεται από τους ατελείωτους πορτοκαλεώνες, τα πολύχρωμα λουλούδια των πλούσιων κήπων του, τις πανέμορφες αμυγδαλιές του και τα ψηλά πεύκα στα ορεινότερα σημεία του.

Καθώς ο οικισμός του Αγίου Ιωάννη βρίσκεται σε άμεση γειτνίαση με το κάστρο του Μυστρά, όπου ένας σπουδαίος πολιτισμός γεννήθηκε και άνθησε, δε θα μπορούσε παρά να επηρεαστεί από αυτό και να ακολουθήσει το παράδειγμα του.

Έτσι κι εδώ συναντά κανείς σπουδαίες βυζαντινές εκκλησίες και εξωκλήσια, που διακρίνονται για της εξαιρετικής τέχνης τοιχογραφίες τους, όπως του Αγίου Ιωάννου, της Παναγίας, της Αγίας Τριάδας, του Αγίου Δημητρίου, του Αγίου Βλασίου, πέτρινα γεφύρια που ανακαλούν με τις περίτεχνες καμάρες τους μνήμες άλλων εποχών, λιθόστρωτα μονοπάτια και στιβαρά πολυτελή και περήφανα αρχοντικά σπίτια.

Η κεντρική πλατεία με τα καφενεία και τις ταβέρνες της, οι πηγές του Κεφαλαρίου και Κάτω Άι Γιαννάκη αποτελούν φιλόξενο πόλο έλξης για κάθε εποχή τόσο για τους ντόπιους όσο και για τους μακρινούς επισκέπτες, που ξεκουράζονται κάτω από τον ίσκιο των αγέρωχων πλατανιών.

Δήμος ΜΥΣΤΡΑ  |  Copyright2008                                                                      επιστροφή

 


Ο Ιερός Ναός της Κοίμησης
Θεοτόκου


Πηγές Κεφαλαρίου


Ο Άγιος Βλάσης

 

 

Tοπικό Διαμέρισμα Λογγάστρας

Δυτικά του οικισμού της Μαγούλας και σε απόσταση 6 χλμ., είναι κτισμένη αμφιθεατρικά στην πλαγιά του σκοτεινού όγκου του Ταϋγέτου, η Λογγάστρα.

Έχει υψόμετρο 780 μέτρα και 373 κατοίκους, αλλά η φυσική της θέση είναι τέτοια ώστε να προσελκύει αρκετούς επισκέπτες, ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες, όταν με τη δροσιά της αποτελεί ιδανικό καταφύγιο.

Η Λογγάστρα, κατά μια άποψη, ονομάστηκε έτσι από τη λατινική έκφραση Logum castrum δηλαδή μακρινό φρούριο/κάστρο ως ενδιάμεσο οχυρωματικό φρούριο - κάστρο μεταξύ του κάστρου του Μυστρά και του κάστρου-φρουρίου της Άνω Βορδόνιας. Κατά μια άλλη εκδοχή, ονομάστηκε έτσι από το Λόγγος που σημαίνει το δασώδη τόπο, τον τόπο με πολλά δένδρα.

Καθώς η θέση που κτίστηκε ο οικισμός είναι κατάφυτος από κάθε είδους δέντρα, πιθανότερη φαίνεται η δεύτερη άποψη.
Πρόκειται για ένα από τα Δημοτικά Διαμερίσματα που παρά τους λιγοστούς κατοίκους είναι ιδιαίτερα ζωντανό και πολλά υποσχόμενο για μελλοντική ανάπτυξη.

Είναι ευχάριστο το γεγονός ότι διατηρεί τον παραδοσιακό του χαρακτήρα, με ταυτόχρονες προσπάθειες βελτίωσης και προσαρμογής στα νέα δεδομένα.

Για τον επισκέπτη ενδιαφέρουσες είναι η εκκλησία των Ταξιαρχών, που είναι και πολιούχος στην Πάνω Χώρα, με τη μοναδική θέα προς την πεδιάδα του Ευρώτα και του Αγίου Δημητρίου στο κέντρο του οικισμού αλλά και τα μικρά εξωκλήσια αφιερωμένα στην Παναγία και τον Άγιο Νικόλαο, δείγματα γνήσια θρησκευτικής πίστης και τόποι συναθροίσεων καθώς στα περισσότερα από αυτά την ημέρα της εορτής τους πραγματοποιούνται λαμπρά πανηγύρια που προσελκύουν χιλιάδες προσκυνητών από τις γύρω περιοχές.

Οι λάτρεις της φύσης και του περιπατητικού τουρισμού στον Άγιο Νικόλαο και στο Αλωνοστάσι θα βρουν την ηρεμία και τη γαλήνη του βουνού συνδυασμένα εξαιρετικά με τη δροσιά που το καταπράσινο φαράγγι θα τους προσφέρει.Τέλος, τα παλιά πέτρινα γεφύρια διασκορπισμένα σε κάθε γωνιά, αληθινά έργα τέχνης, αποτελούν πειστικά σημάδια αναφοράς της περασμένης εποχής.

Στη Λογγάστρα όλοι οι επισκέπτες μπορούν να βρουν απεριόριστη φιλοξενία, να ψυχαγωγηθούν και να γευθούν μοναδικούς παραδοσιακούς μεζέδες αλλά και ντόπια εποχιακά φρούτα, κεράσια, σύκα, σταφύλια που θα τους εντυπωσιάσουν και κυριολεκτικά θα τους αιχμαλωτίσουν.

Δήμος ΜΥΣΤΡΑ  |  Copyright2008                                                                                    επιστροφή

 


Γενική άποψη

 


Ο Ιερός Ναός Αγίου
Δημητρίου

 


Το καμπαναριό του Ιερού
Ναού των Ταξιαρχών

 

 

 

Tοπικό Διαμέρισμα Παρορείου

Νοτιοδυτικά της Σπάρτης, σε απόσταση 5 χλμ. από αυτήν, απλωμένο ανάμεσα σε βαθύσκιωτα πλατάνια, αιωνόβιες ιτιές, σε ελαιώνες και πόρτοκαλεωνες, βρίσκεται το Δημοτικό Διαμέρισμα Παρορείου.

Ονομάστηκε έτσι λόγω της θέσης στην οποία κτίστηκε, δηλαδή στην παρειά του όρους ή παρά το όρος.

Ο επισκέπτης του χωριού αυτού δεν μπορεί να μη συγκινηθεί και να χαλαρώσει μπροστά στη θέα των πηγών του Κεράμου, που κάτω από τον ίσκιο των πλατανιών τρέχουν, από τη βυζαντινή ακόμα εποχή, στη θέση αυτή. Γάργαρα, κρυστάλλινα νερά αναβλύζουν από τις πηγές προκαλώντας τον επισκέπτη, που μόνο στη θέα τους και στο μελωδικό μουρμουρητό, μένει κυριολεκτικά άφωνος.

Όσοι αναζητούν τα ίχνη ενός παλαιότερου πολιτισμού θα οδηγηθούν στις εκκλησίες του Αγίου Νικολάου, στο ξωκλήσι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα και τέλος στο μικρό σπηλαιώδη ναό της Παναγίας της Λαγκαδιώτισσας, στο βάθος ενός εξαιρετικής ομορφιάς περάσματος.

Τα παλιά καλντερίμια, αληθινά έργα τέχνης, αποτελούν σημάδια αναφοράς στην περασμένη εποχή, τότε που την έλλειψη μέσων αναπλήρωνε η εμπειρία και ο ενθουσιασμός. Αρκεί να σταθείς πέντε λεπτά μπροστά τους ή να διασχίσεις το φαράγγι του Παρορίτη με χλωρίδα μοναδική για την περιοχή, για να νιώσεις ψυχική ανάταση και γαλήνη.

Οι λάτρεις του αθλητισμού μπορούν να δοκιμάσουν τις επιδόσεις τους στα γήπεδα ποδοσφαίρου (5X5), τένις, μπάσκετ, που ο Δήμος έχει οργανώσει και λειτουργούν στον οικισμό.

Τέλος, οι γαστριμαργικές απολαύσεις που προσφέρουν με τοπικά φαγητά οι ταβέρνες της περιοχής, σε συνδυασμό με τη δροσιά και τη μουσική των νερών αποτελούν εγγύηση για  μια ξεχωριστή βραδιά στους επισκέπτες του Δημοτικού Διαμερίσματος Παρορείου.

    Πηγές Κέραμου      

Δήμος ΜΥΣΤΡΑ  |  Copyright2008                                                                                     επιστροφή

 


Λαγκαδιώτισσα


Σπηλαιώδης Ιερός Ναός
Λαγκαδιώτισσας

Πηγές Κέραμου

 

Τοπικό Διαμέρισμα Σουστιάνων

Το Δημοτικό Διαμέρισμα Σουστιάνων βρίσκεται στο ΒΔ άκρο του Δήμου Μυστρά, βόρεια της Σπάρτης και απέχει 10 χλμ. απ' αυτήν.
Έχει υψόμετρο 890 μέτρων και 180 κατοίκους.

Κτισμένο στην πλαγιά του Ταϋγέτου διατηρεί ακόμα τον γραφικό χαρακτήρα του και το τοπικό του χρώμα.
Οι λιγοστοί του κάτοικοι ασχολούνται με τη βιολογική γεωργία και κτηνοτροφία.

Στο χωριό έχει οργανωθεί και λειτουργεί βιοτεχνία τυποποίησης ελιών και ελαιολάδου βιολογικής καλλιέργειας.

Η βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Νικολάου αποτελεί αξιοθέατο για τον επισκέπτη που θα θαυμάσει το ξυλόγλυπτο τέμπλο αλλά και τις τοιχογραφίες της, ενώ δε θα τον αφήσει αδιάφορο και το χαριτωμένο εξωκλήσι της Παναγίας σε μια πολύδροση και καταπράσινη χαράδρα.

Ανηφορίζοντας προς την περιοχή Ποτισώνας, ο περιηγητής του τόπου θα θαυμάσει την απόκοσμη ομορφιά των απότομων βράχων και των απάτητων φαραγγιών.

Η καλοκαιρινή αύρα του βουνού και το ξαφνικό πέταγμα της πέρδικας σε αφυπνίζει από το βαθυστόχαστο εντυπωσιασμό και σε ξαναφέρνει ζωντανό και ακμαίο στο δρόμο προς την κορυφή.

Μετά από την εντυπωσιακή πορεία η ξεκούραση του επισκέπτη έρχεται στην πλατεία του χωριού όπου λειτουργούν μικρές, γραφικές ταβέρνες με τοπικές γεύσεις από παραδοσιακά προϊόντα.

Δήμος ΜΥΣΤΡΑ  |  Copyright2008                                                                              επιστροφή

 


Γενική άποψη

 


Αυλόθυρα

 

 

Τοπικό Διαμέρισμα Τρύπης

Δυτικά της Σπάρτης και σε υψόμετρο 840 μέτρων είναι κτισμένη αμφιθεατρικά η Τρύπη, με 267 μόνιμους κατοίκους.

Ονομάστηκε έτσι γιατί θεωρήθηκε ως μία δίοδος (τρύπα> τρύπη) προς το Νομό Μεσσηνίας, ένα μονοπάτι στην ουσία που εξυπηρετούσε από τα παλιότερα χρόνια ως και σήμερα τις μετακινήσεις.

Η Τρύπη, λόγω της θέσης της αλλά και της ευεργετικής προσφοράς της φύσης υπήρξε πολυάνθρωπη και σπουδαίο πνευματικό κέντρο της περιοχής.

Στην περιοχή αυτή δίδαξε ο Όσιος Νίκων ο Μετανοείτε, όπου και εντοπίζεται η σκήτη του με τοιχογραφίες εξαιρετικής τέχνης.

Εδώ ερχόταν να αναπαυθεί και να ηρεμήσει ψυχικά και πνευματικά ο νεοπλατωνικός λόγιος και φιλόσοφος Γεώργιος Γεμιστός Πλήθων.

Αλλά και η όμορφη βασιλοπούλα της λαϊκής παράδοσης στις πηγές αυτές ερχόταν να ξεδιψάσει. Αυτή ήταν εξάλλου και η αιτία που μια από τις πηγές ονομάζεται ακόμη και σήμερα Βασιλονέρι.

Οι επισκέπτες θα χαρούν τα κρυστάλλινα νερά των πηγών Καρβασαράς και Βασιλονέρι και θα ανανεωθούν ψυχικά στον Κάτω Άι-Γιάννη και στο Κρυφονέρι.

Θα θαυμάσουν τις βυζαντινές εκκλησίες των Αγίων Θεοδώρων, της Κοίμησης της Θεοτόκου, το ερειπωμένο σήμερα μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, μέσα στο κατάφυτο από πλατάνια περιβάλλον που ο ποταμός Κνακίων προσφέρει, της Παναγίας στις Τρούπες,το ασκηταριό του οσίου Νίκωνα, εξαιρετικά δείγματα αρχιτεκτονικής και ζωγραφικής της περιοχής.

Τέλος, μέσα στο φυσικό τοπίο εναρμονίζεται το κτίριο όπου στεγάζεται το Μουσείο Περιβάλλοντος.

Ο επισκέπτης που θα θελήσει να περάσει στο γειτονικό Νομό Μεσσηνίας θα θαυμάσει στην έξοδο τον ονομαστό Καιάδα, που μέχρι σήμερα δεν έχει διαπιστωθεί η αλήθεια του μύθου, το φαράγγι της Λαγκάδας με τις αετοφωλιές και το ομώνυμο αναρριχητικό κέντρο και τη σήραγγα στην Εθνική οδό Σπάρτης-Καλαμάτας, που κατασκευάστηκε τον περασμένο αιώνα.

Στην Τρύπη λειτουργούν ξενοδοχείο και παραδοσιακές ταβέρνες, όπου ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει εκλεκτούς παραδοσιακούς μεζέδες.

Ο οικισμός Καραβά που ανήκει στα Δημοτικά Διαμερίσματα Τρύπης, Λογγάστρας και Σουστιάνων απλώνεται μέσα σε μια απέριττη καταπράσινη πεδιάδα πορτοκαλεώνων, δίπλα στον Ευρώτα.

Εδώ βρίσκεται η γέφυρα Περδικάρι και ίχνη του Υδραγωγείου των Αρχαίων Σπαρτιατών

 Δήμος ΜΥΣΤΡΑ  |  Copyright2008                                                                              επιστροφή

 


Πηγές Βασιλονερίου


Ιερός Ναός Αγίων Θεοδώρων


Ιερός Ναός Κοίμησης
Θεοτόκου


Καιάδας


Οικισμός Καραβά

 

 

Τοπικό Διαμέρισμα Μυστρά

Σε απόσταση 5 χλμ. από τη Σπάρτη βρίσκεται ο οικισμός του Νέου Μυστρά, τον οποίο στεφανώνει η ομώνυμη Καστροπολιτεία με υψόμε τρο 280 μέτρα και 807 κατοίκους.Η ιστορία του Μυστρά αρχίζει με την έλευσητου Φράγκου Γουλιέλμου Βιλλαρδουίνου, ο οποίος το 1249 οικοδομείστην κορυφή ενός φυσικού οχυρού λόφου ένα κάστρο, για να προστατεύει τις κτήσεις του στην περιοχή.
Ο λόφος ονομαζόταν Μυζηθράς, λόγω ίσως του σχήματος του, που ομοιάζει με εκείνο του ομώνυμου τυριού ή λόγω του επαγγέλματος του ιδιοκτήτη του. Το όνομα αυτό διατηρήθηκε από τους Φράγκους, αλλά με το πέρασμα των χρόνων μετονομάστηκε σε Μυστράς.
Το 1262, οι Φράγκοι αναγκάζονται, προκειμένου να απελευθερώσουν τον Γουλιέλμο Βιλλαρδουίνο, να παραδώσουν το ισχυρό τους κάστρο στον βυζαντινό αυτοκράτορα Μιχαήλ Η' Παλαιολόγο.
Από το σημείο εκείνο ξεκινά η γοργή ανάπτυξη της περιοχής και η εξέλιξη του μικρού κάστρου σε εκτεταμένη και ζωντανή πολιτεία. Το 1289 αναγνωρίζοντας τη σημασία του για την περιοχή αποφασίζεται η μεταφορά της έδρας του επαρχιακού διοικητή από τη Μονεμβασία στο Μυστρά.
Το 1349 με απόφαση του αυτοκράτορα, ο Μυστράς αποτελεί την πρωτεύουσα ενός νέου θεσμού, του Δεσποτάτου του Μορέως, με αρμοδιότητα σχεδόν σε όλη την Πελοπόννησο.
Οι Δεσπότες είναι οι δευτερότοκοι γιοι του εκάστοτε αυτοκράτορα, προσδίνοντας έτσι στο αξίωμα ιδιαίτερη αίγλη, πρώτα με τη δυναστεία των Καντακουζηνών (1349-1383) και κατόπιν τωνΠαλαιολόγων (1383-1460).
Το 1460 και μετά από μια πορεία έντονης πνευματικής και πολιτιστικής δραστηριότητας, ο Μυστράς παραδίδεται στους Τούρκους.
Με την ίδρυση της πόλης της νέας Σπάρτης, το 1834 με διάταγμα του Όθωνα, οι κάτοικοι του Μυστρά εγκαθίστανται στη Σπάρτη, αφήνοντας την Καστροπολιτεία στη φθορά και την εγκατάλειψη.

Το Ελληνικό κράτος αναγνωρίζοντας την πολιτιστική σημασία του χώρου τον κηρύσσει με βασιλικό διάταγμα του 1921 προέχον βυζαντινό μνημείο και στα επόμενα χρόνια Αρχαιολογικό Χώρο, απαλλοτριώνοντας όσες ιδιοκτησίες απέμειναν.
Τέλος, ως μεγαλύτερη αναγνώριση, το 1989, η UNESCO συμπεριλαμβάνει το Μυστρά στον κατάλογο των μνημείων που συνιστούν την Παγκόσμια Πολιτιστική  Κληρονομιά.
Καθώς ο επισκέπτης θα διασχίσει την πύλη του κάστρου, μπορεί να ακολουθήσει μία από τις πολλές προτεινόμενες διαδρομές.

Ο δρόμος του θα τον οδηγήσει δίπλα σε σημαντικά μνημεία, κοσμικά και εκκλησιαστικά, που καταγράφουν ως αδιάψευστοι μάρτυρες την ιστορία του τόπου. Ξεκινώντας από την Πάνω Πύλη, με την είσοδο του, θα δει το ναό της Αγίας Σοφίας και το συγκρότημα των Παλατιών, από τα ελάχιστα σωζόμενα σήμερα παγκοσμίως. Θα συνεχίσει ως το Μοναστήρι της Παντάνασσας, αφιερωμένο από τον πρωθυπουργό του Δεσποτάτου, Ιωάννη Φραγκόπουλο, στη Θεοτόκο, την Περίβλεπτο, τον περικαλλή ναό δίπλα στα τείχη, το Μοναστήρι του Βροντοχίου με τα δύο καθολικά και τα ίχνη της σημαντικής βιβλιοθήκης του και τέλος, το Μητροπολιτικό ναό, αφιερωμένο στον Άγιο Δημήτριο.

Σύμφωνα με το θρύλο, στο κέντρο του ναού, πάνω σε μια μαρμάρινη ανάγλυφη πλάκα με το σύμβολο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, το δικέφαλο αετό, γονάτισε ένας από τους Δεσπότες του Μυστρά, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, για να δεχθεί πρώτη φορά το χρίσμα του Αυτοκράτορα, πριν ξεκινήσει το δύσκολο ταξίδι του προς την αθανασία.Στην κορυφή της Καστροπολιτείαςδεσπόζει το Φράγκικο κάστρο που προσφέρει μια πανοραμική θέα της πεδιάδας της Λακεδαιμόνιας αλλά και του ορεινού όγκου του Ταϋγέτου.
Η τέχνη και η τεχνική των τοιχογραφιών και των εικόνων που σώζονται,δεν μπορούν παρά να αφήσουν άφωνο τον επισκέπτη που ευλαβικά στέκεται και παρακολουθεί, όσα ο ζωγράφος της εποχής ιστορεί με περίτεχνο τρόπο. Και είναι ακριβώς αυτήη λάμψη και η καθαρότητα τους που ανέδειξαν τους ζωγράφους αυτούς σε δασκάλους της περίφημης ζωγραφικής Σχολής του Μυστρά.
Σήμερα με την άοκνη προσπάθεια των συντηρητών της 5ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, επανέρχεται το μεγαλείο των παραστάσεων και η χάρη των μορφών, ώστε ο επισκέπτης να αποκτήσει μια ολοκληρωμένη εικόνα για την τέχνη της εποχής εκείνης.Καθώς φεύγει από το κάστρο, με την καρδιά γεμάτη περηφάνια από το μεγαλείο των βυζαντινών του προγόνων, ο επισκέπτης συναντά το συγκρότημα των πηγών της αρχοντικής οικογένειας των Κρεββατάδων και, καθώς βαδίζει προς το νέο οικισμό του Μυστρά, παρατηρεί βυζαντινούς και μεταβυζαντινούς ναούς: της Αγίας Βαρβάρας, του Αγίου Γεωργίου, των Αγίων Θεοδώρων, του Αγίου Σπυρίδωνα, της Παναγίας της Κρητικιάς, του Αγίου Ιωάννη στη δροσερή τοποθεσία των Βουβάλων, όπου θα σταθεί να ξεδιψάσει στην κρήνη που οι προσκυνητές εκείνης της εποχής κατασκεύασαν. Όταν φτάσει στην πλατεία Παλαιολόγου θα θαυμάσει την προτομή του τελευταίου Αυτοκράτορα του Βυζαντίου και Δεσπότη του Μυστρά, Κων/νου ΙΑ' Παλαιολόγου, συναισθανόμενος το μεγαλείο, τη μοναδικότητα και το ηθικό βάρος της θυσίας του μαρτυρικού Αυτοκράτορα και θα φύγει με ένα φορτίο υποχρεώσεων και υποσχέσεων.
Για τους λάτρεις του ορεινού τουρισμού από τα δημοτικά διαμερίσματα Μυστρά, Παρορείου, Τρύπης και Πικουλιανίκων ξεκινούν λιθόστρωτα μονοπάτια, που οδηγούν στους γειτονικούς οικισμούς Ταϋγέτης,Αναβρυτής και Βλαχοχωρίου αλλά και σε διάφορες κορυφές του Ταϋγέτου.
Στο Μυστρά που είναι η ιστορική έδρα του Δήμου, ιδρύθηκε ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Βυζαντινών Σπουδών, το οποίο ανήκει στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου.
Σκοπός του είναι να εξελιχθεί σε διεθνές κέντρο Βυζαντινών προπτυχιακών σπουδών που θα έχει σχέση με τη ζωή, τον πολιτισμό, τη φιλολογία, την ιστορία και την αρχαιολογία των Βυζαντινών.
Στο Νέο Μυστρά ο επισκέπτης μπορεί να αναζητήσει διάφορα καταστήματα με ενθύμια της επίσκεψης του, εργαστήρι αγιογραφίας, ξενοδοχείο, ξενώνα ή ενοικιαζόμενα δωμάτια για να ξεκουραστεί κάτω από τη σκιά του κάστρου και τις παραδοσιακές ταβέρνες για να απολαύσει νόστιμους μεζέδες.
Ο Μυστράς, αποτελεί το ιστορικό και πολιτιστικό κέντρο του Δήμου και είναι τόπος τέλεσης πολλών εκδηλώσεων, όλη τη διάρκεια του έτους. Διοργανώνονται τοπικά θρησκευτικά πανηγύρια, λαϊκή εμποροζωοπανήγυρη και γενική Εμπορική Έκθεση (26 Αυγούστου - 2 Σεπτεμβρίου), συναυλίες και καρναβαλικές εκδηλώσεις την Καθαρά Δευτέρα.
Κορυφαία όμως πολιτιστική εκδήλωση αποτελούν οι εκδηλώσεις μνήμης Παλαιολόγεια, που διοργανώνονται κάθε χρόνο σε απότιση φόρου τιμής για την ηρωική θυσία του Κωνσταντίνου ΙΑ' Παλαιολόγου, τις τελευταίες ημέρες του Μαΐου, με κορύφωση την 29η, ημέρα Άλωσης της Πόλης.

Οικισμοί:

Την ομορφιά του Μυστρά συμπληρώνουν οι τέσσερις οικισμοί:

bulletΤης Ταϋγέτης με την ονομαστή Μονή της Ζωοδόχου Πηγής, τις κρυστάλλινες πηγές και την πλούσια χλωρίδα και πανίδα. Εδώ μέσα σε ένα παραδεισένιο τοπίο βρίσκονται οι εγκαταστάσεις των παιδικών κατασκηνώσεων της Ιεράς Μητροπόλεως Μονεμβασίας και Σπάρτης.
bulletΤων Πικουλιανίκων με τις πηγές και την ξακουστή Εκκλησία της Αγίας Παρασκευής. Είναι ο τόπος με τη μοναδική θέα προς την πεδιάδα της Σπάρτης. Εδώ οι Μπέηδες της Τουρκοκρατίας πραγματοποιούσαν τις γιορτές τους και εδώ, κατά την παράδοση, φύτρωσε από την καμένη σούβλα το κυπαρίσσι του Μυστρά. Ο επισκέπτης θα βρει παραδοσιακές ταβέρνες που πρόσχαρα θα τον εξυπηρετήσουν.
bulletΤου Βλαχοχωρίου στη δυτική πλευρά του κάστρου, σε μια περιοχή που έχει χαρακτηριστεί ως περιοχή φυσικού κάλλους.
bulletΤου Παλαιολογείου στην είσοδο του νέου Μυστρά, μέσα στην καταπράσινη πεδιάδα με τα πολυτελή νέα κτίρια.

Δήμος ΜΥΣΤΡΑ  |  Copyright2008                                                                                   επιστροφή

 


Ιερός Ναός Περιβλέπτου
ΜΥΣΤΡΑΣ


Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής


Πηγές Αγίου Παντελεήμονα


Η εκκλησία της Οδηγήτριας


Κατασκηνώσεις Ιεράς
Μητροπόλεως
Μονεμβασιάς & Σπάρτης
στον οικισμό Ταυγέτης


Πλατεία Παλαιολόγου

 

 

Δήμος ΜΥΣΤΡΑ  |  Copyright2008                                                                         επιστροφή

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Λειτουργία Μετρητή απο 27/09/2010

free counters

 

 

return main page