Κοιμηθέντες Αρχιερείς κατά το 1978

ΕΤΟΣ 1978

Κοιμηθέντες Αρχιερείς

Ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κυρός Ευγένιος. (+ 07-02-1978).
(Οικουμενικό Πατριαρχείο).

Βιογραφικό σημείωμα.


Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος πρώην Βαβυλώνος κυρός Δωρόθεος. (+ 19-02-1978).
(Πατριαρχείο Αλεξανδρείας).

    Ο Δωρόθεος Βενάρδος γεννήθηκε στον Πειραιά το 1912. Η οικογένειά του κατάγονταν από τα Κύθηρα. Σε νεαρή ηλικία εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους. Διάκονος χειροτονήθηκε από τον Μοσχονησίων Φώτιο. Το 1939 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος από τον Μελιτοπόλεως (Μιλητουπόλεως) Ιερόθεο και έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Αποφοίτησε από την Θεολογική Σχολή Αθηνών το 1944. Υπηρέτησε ως Εφημέριος στον Πειραιά και στην Αθήνα. Στην περίοδο της κατοχής ανέλαβε υπεύθυνος της Θρησκευτικής Υπηρεσίας Φυλακισμένων και φρόντισε για την περίθαλψη όσων αποφυλακίζονταν. Στις 11 Δεκεμβρίου 1970 χειροτονήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος Βαβυλώνος. Το 1972 παραιτήθηκε και εφησύχαζε. Εκοιμήθη στις 19 Φεβρουαρίου 1978.


Ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Ελευθερουπόλεως κυρός Χρύσανθος. (+ 21-02-1978).
(Πατριαρχείο Ιεροσολύμων).

    Ο κατά κόσμον Ιωάννης Λυμπέρης γεννήθηκε στη Σάμο το 1918. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή Αθηνών το 1955. Στις 6 Νοεμβρίου 1962 χειροτονήθηκε Αρχιεπίσκοπος Ελευθερουπόλεως. Εκοιμήθη στα Ιεροσόλυμα στις 21 Φεβρουαρίου 1978.

 

 

 

 

 


Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Σμόλεν κυρός Τύχων. (+ 03-03-1978).
(Πατριαρχείο Βουλγαρίας).

    Ο κατά κόσμονν Θεόδωρος Κόητσεφ Καζάσωφ γεννήθηκε στις 5 Αυγούστου 1901 στην κωμόπολη Τριάβνα του Νομού Γκαμπρόβου της Βουλγαρίας. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή της Σόφιας το 1927. Στις 14 Μαρτίου 1931 εκάρη μοναχός. Διάκονος χειροτονήθηκε στις 15 Μαρτίου 1931 και Πρεσβύτερος το 1936. Στις 7 Ιανουαρίου 1939 έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Διετέλεσε Πρωτοσύγκελος της Μητροπόλεως Λοβτσού από το 1939 μέχρι το 1940. Από το 1940 μέχρι το 1941 πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Θεολογικής Σχολή της Βέρνης στην Ελβετία. Στη συνέχεια υπηρέτησε ως Πρωτοσύγκελος της Ι.Μ. Βάρνης και Πρεσλάβας από το 1942 μέχρι το 1946. Στις 30 Μαΐου 1946 χειροτονήθηκε στον Καθεδρικό Ναό Αγίου Αλεξάνδρου Νέφσκυ Σόφιας τιτουλάριος Επίσκοπος Σμόλεν. Διετέλεσε Διευθυντής του Θεολογικού Σεμιναρίου Σόφιας από το 1946 μέχρι το 1971. Εκοιμήθη στη Σόφια στις 3 Μαρτίου 1978.

 

 

 


Ο Πανιερώτατος Επίσκοπος Συρμίου κυρός Μακάριος. (+ 22-03-1978).
(Πατριαρχείο Σερβίας).

    Ο κατά κόσμον Δραγούτιν Τζώρτζεβιτς γεννήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 1903 στο Κότσελεμπ της Σερβίας. Σπούδασε τη Θεολογία στη Θεολογική Σχολή Βελιγραδίου. Στις 31 Μαρτίου 1924 εκάρη μοναχός. Το ίδιο έτος χειροτονήθηκε Διάκονος από τον Επίσκοπο Μπρανιτσέβου Μητροφάνη. Το 1925 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος από τον Επίσκοπο Άνω Καρλοβικίου Ιλαρίωνα.  Το 1945 έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Στις 4 Ιουνίου 1947 χειροτονήθηκε στον Καθεδρικό Ναό του Βελιγραδίου Επίσκοπος Βουδίμλιε και Πολίμσκας. Τη χειροτονία τέλεσε ο Πατριάρχης Σερβίας Γαβριήλ, συμπαραστατούμενος από τον Μητροπολίτη Σκοπίων Ιωσήφ και τον Επίσκοπο Ζλετόβου και Στρωμνίτσης Βικέντιο. Το 1955 εξελέγη Επίσκοπος Συρμίου. Εκοιμήθη στο Νόβι Σαντ στις 22 Μαρτίου 1978.

 

 

 


Ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος πρώην Κυρόβου και Σλομποδά κυρός Μοστισλάβος. (+ 02-04-1978).
(Πατριαρχείο Ρωσίας).

    Ο κατά κόσμον Δημήτριος Ιβάνοβιτς Βολόνσεβιτς γεννήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 1906 στην Βίλνα της Λιθουανίας. Αποφοίτησε από την Θεολογική Σχολή της Βαρσοβίας το 1936. Το 1934 εκάρη μοναχός και χειροτονήθηκε Διάκονος. Το 1935 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος. Το 1946 προσχώρησε στην Ρωσική Εκκλησία της διασποράς. Επέστρεψε στην δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Ρωσίας το 1953 και τοποθετήθηκε Εφημέριος της Ρωσικής ενορίας στην Λειψία της Ανατολικής Γερμανίας. Στις 4 Μαρτίου 1956 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Βελίκε Λούκι και Τοροπέτς. Την χειροτονία τέλεσε ο Πατριάρχης Ρωσίας Αλέξιος ο Α΄, συμπαραστατούμενος από τον Μητροπολίτη Νέας Σιβηρίας Νέστορα και τον Επίσκοπο Σεργιουπόλεως Βασίλειο (Πατριαρχείο Αντιοχείας). Στις 8 Αυγούστου 1957 εξελέγη Επίσκοπος Σβερδλόβου και Ιρμπίτσκης και στις 21 Φεβρουαρίου 1958 Επίσκοπος Όμσκ και Τιούμεν. Στις 27 Ιουλίου 1959 εξελέγη Επίσκοπος Βόλογδα και Τσερέποβετς. Στις 15 Οκτωβρίου του ίδιου έτους ονομάστηκε «Βόλογδα και Βελίκι Ουστιούνγκ». Στις 25 Φεβρουαρίου 1965 προήχθη σε Αρχχιεπίσκοπο. Στις 25 Μαΐου 1965 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Γκόρκι και Αρζαμά. Στις 14 Μαΐου 1966 παραιτήθηκε για λόγους ασθενείας. Στις 7 Οκτωβρίου 1967 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Κυρόβου και Σλομποδά. Στις 25 Μαρτίου 1978 παραιτήθηκε από την ενεργό υπηρεσία. Εκοιμήθη στις 2 Απριλίου 1978.

 


Ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος πρώην Καλούγας και Μπορώβου κυρός Ερμογένης. (+ 07-04-1978).
(Πατριαρχείο Ρωσίας).

    Ο κατά κόσμον Αλέξιος Στεφάνοβιτς Γκολούμπωφ γεννήθηκε στις 3 Μαΐου 1896 στο Κίεβο. Αποφοίτησε από την Θεολογική Ακαδημία της Μόσχας το 1919. Στις 8/21 Ιουνίου 1919 εκάρη μοναχός και στη συνέχεια στις 25 Αυγούστου/7 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους χειροτονήθηκε Διάκονος. Στις 15/28 Αυγούστου 1921 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος από τον Πατριάρχη Ρωσίας Τύχωνα. Στις 10/23 Ιουλίου 1922 έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Διετέλεσε Ηγούμενος της Λαύρας του Κιέβου από το 1926 μέχρι το 1931. Την 1 Μαρτίου 1953 χειροτονήθηκε στη Μόσχα Επίσκοπος Τασκένδης και Μέσης Ασίας. Την χειροτονία τέλεσε ο Πατριάρχης Ρωσίας Αλέξιος ο Α΄, συμπαραστατούμενος από τον Μητροπολίτη Κρουτίτσης και Κολόμνας Νικόλαο και τον Αρχιεπίσκοπο Μοζάισκ Μακάριο. Διετέλεσε τοποτηρητής της Επισκοπής Άλμα Άτα και Καζαχστάν από τον Νοέμβριο του 1955 μέχρι τον Ιούνιο του 1956. Από τις 20 Φεβρουαρίου 1958 μέχρι τις 28 Αυγούστου του ίδιου έτους διετέλεσε για δεύτερη φορά τοποτηρητής της Επισκοπής Άλμα Άτα και Καζαχστάν. Στις 28 Αυγούστου 1958 προήχθη σε Αρχιεπίσκοπο. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1960 αποσύρθηκε από την ενεργό υπηρεσία. Στις 13 Ιουνίου 1962 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Όμσκ και Τιούμεν και στις 29 Μαΐου 1963 Αρχιεπίσκοπος Καλούγας και Μπορώβου. Ο Αρχιεπίσκοπος Ερμογένης εξέφρασε τη διαφωνία του σχετικά με την απόφαση που έλαβε η Αρχιερατική Σύνοδος στις 18 Ιουλίου 1961 αναφορικά με τη διοίκηση της Ρωσικής Εκκλησίας. Υποστήριξε ότι οι προϊστάμενοι των ναών δεν πρέπει να μένουν εξωτερικοί παρατηρητές αλλά να συμμετέχουν στην πνευματική και οικονομική διοίκηση των ενοριών. Εξαιτίας αυτής του της διαφωνίας κηρύχθηκε έκπτωτος στις 25 Νοεμβρίου 1965 και περιορίστηκε στο Μοναστήρι του Ζιρινόβιτση στη Λευκορωσία. Εκοιμήθη στις 7 Απριλίου 1978.


Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κλαυδιουπόλεως κυρός Ανδρέας. (+ 12-04-1978).
(Οικουμενικό Πατριαρχείο).

Βιογραφικό σημείωμα.


Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κυρός Γεώργιος. (+ 23-04-1978).
(Εκκλησία της Ελλάδος).

Βιογραφικό σημείωμα.


Ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Νεαπόλεως κυρός Αρτέμιος. (+ 25-04-1978).
(Πατριαρχείο Ιεροσολύμων).

    Ο Αρτέμιος Σταματιάδης γεννήθηκε το 1890. Στις 19 Οκτωβρίου 1955 χειροτονήθηκε Αρχιεπίσκοπος Νεαπόλεως. Εκοιμήθη στις 25 Απριλίου 1978.


Ο Πανιερώτατος Επίσκοπος Ζίτσης κυρός Βασίλειος. (+ 25-04-1978).
(Πατριαρχείο Σερβίας).

    Ο κατά κόσμον Τυχομίρ Κώστιτς γεννήθηκε στο Βελίκε Γιοβάνοβατς της Επαρχίας Πίροτ στις 27 Νοεμβρίου 1907. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή Βελιγραδίου το 1934. Το 1937 αναγορεύθηκε διδάκτωρ της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1930 εκάρη μοναχός. Στις 2 Ιουλίου 1934 χειροτονήθηκε Διάκονος και στις 3 Ιουλίου 1934 Πρεσβύτερος από τον Πατριάρχη Σερβίας Βαρνάβα. Στις 8 Ιουνίου 1947 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Βανιαλούκας. Την χειροτονία τέλεσε ο Πατριάρχης Σερβίας Γαβριήλ, συμπαραστατούμενος από τον Μητροπολίτη Μαυροβουνίου Αρσένιο και τον Επίσκοπο Νύσσης Ιωάννη. Στις 20 Μαΐου 1961 εξελέγη Επίσκοπος Ζίτσης. Εκοιμήθη στις 25 Απριλίου 1978.

 

 

 

 


Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Αγκώνος κυρός Θεοδόσιος. (+ 28-04-1978).
(Οικουμενικό Πατριαρχείο).

Βιογραφικό σημείωμα.


Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Περιστερίου κυρός Αλέξανδρος. (+ 05-05-1978).
(Εκκλησία της Ελλάδος).

Βιογραφικό σημείωμα.


Ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος πρώην Κυροβογκράδ και Νικολαγέβου κυρός Μπογκολέπ. (+ 13-05-1978).
(Πατριαρχείο Ρωσίας).

    Ο κατά κόσμον Μιχαήλ Ρωμάνοβιτς Άντσουχ γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1911 στην περιοχή του Γροδνό. Το 1934 εκάρη μοναχός. Στις 20 Μαΐου 1936 χειροτονήθηκε Διάκονος και στις 14 Οκτωβρίου 1939 Πρεσβύτερος. Υπηρέτησε στις Επισκοπές Μίνσκ, Ορέλ και Χερσώνος. Στις 6 Αυγούστου 1959 έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Στη συνέχεια υπηρέτησε στην Επισκοπή Μόσχας και από το 1961 στην Επισκοπή Χερσώνος. Στις 9 Νοεμβρίου 1963 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Μουκατσέβου και Ούζγκοροδ. Τη χειροτονία τέλεσε ο Πατριάρχης Ρωσίας Αλέξιος ο Α΄, συμπαραστατούμενος από τους Μητροπολίτες Κρουτίτσης και Κολόμνας Ποιμένα, Λένινγκραδ και Λαδόγκας Νικόδημο, τους Αρχιεπισκόπους Δημητρώβου Κυπριανό, Γιαροσλάβου και Ροστόβου Λεωνίδα και τους Επισκόπους Κοστρομά και Γκάλιτς Νικόδημο και Βολοκολάμσκ Πιτιρίμ. Στις 5 Φεβρουαρίου 1965 τοποθετήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος Περεγιασλάβας Χμιελνικίου, Βικάριος της Επισκοπής Κιέβου. Στις 7 Μαΐου 1965 εξελέγη Επίσκοπος Κυροβογκράδ και Νικολαγέβου. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1974 προήχθη σε Αρχιεπίσκοπο. Στις 6 Σεπτεμβρίου 1977 παραιτήθηκε για λόγους υγείας. Εκοιμήθη στις 13 Μαΐου 1978. Η νεκρώσιμη ακολουθία εψάλη στις 15 Μαΐου 1977, προεξάρχοντος του Επισκόπου Κυροβογκράδ και Νικολαγέβου Σεβαστιανού.

 

 


Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος πρώην Πλοεστίου κυρός Παύλος (+ 18-05-1978).
(Πατριαρχείο Ρουμανίας).

    Ο κατά κόσμον Πέτρος Σέρπε γεννήθηκε στις 18 Μαΐου 1897 στην Κοινότητα Παστραβένι (Păstrăveni) της πόλης Τάργκου Νεάμτ. Το 1947 χειροτονήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος Πλοεστίου, Βοηθός του Πατριάρχου Ρουμανίας. Στις 15 Απριλίου 1960 απεσύρθη της ενεργού υπηρεσίας. Εκοιμήθη στις 18 Μαΐου 1978.

 

 

 

 

 


Ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος πρώην Ζιτόμιρ και Όβρουτς κυρός Παλλάδιος. (+ 06-06-1978).
(Πατριαρχείο Ρωσίας).

    Ο κατά κόσμον Γεώργιος Μιχαήλοβιτς Καμίνσκη γεννήθηκε στις 20 Αυγούστου 1896 στο Νομό Χερσώνος της Ουκρανίας. Στις 13 Ιουνίου 1920 χειροτονήθηκε Διάκονος από τον Επίσκοπο Χερσώνος Προκόπιο και στις 20 Ιουνίου του ίδιου έτους χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος. Υπηρέτησε ως Εφημέριος στις Επισκοπές Χερσώνος (1920-1930, 1944-1947) και Νικολαγέβου (1930-1944). Στις 20 Μαρτίου 1946 εκάρη μοναχός από τον Επίσκοπο Χερσώνος και Οδησσού Σέργιο και στις 19 Ιανουαρίου 1947 έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Στις 30 Μαρτίου 1947 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Πολτάβας και Κρεμεντσούγκ. Την χειροτονία τέλεσε ο Πατριάρχης Ρωσίας Αλέξιος ο Α΄, συμπαραστατούμενος από τους Αρχιεπισκόπους Τσκαλώβου και Μπουζουλούκου Μανουήλ και Αστραχανίου Φίλιππο. Στις 15 Νοεμβρίου 1952 εξελέγη Επίσκοπος Βολυνίας και Ροβνό. Στις 23 Ιουλίου 1956 προήχθη σε Αρχιεπίσκοπο και εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Λβώβου. Στις 31 Μαΐου 1960 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Ορενβούργου και Μπουζουλούκου. Στις 14 Μαΐου 1963 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Ριαζάν και Κασιμώβου και στις 5 Φεβρουαρίου 1965 Αρχιεπίσκοπος Βορονέζ και Λίπετσκ. Στις 8 Φεβρουαρίου 1968 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Ζιτόμιρ και Όβρουτς. Στις 6 Οκτωβρίου 1977 παραιτήθηκε για λόγους υγείας. Εκοιμήθη στις 6 Ιουνίου 1978.

 

 


Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λένινγκραδ και Νοβγορόδου κυρός Νικόδημος. (+ 05-09-1978).
(Πατριαρχείο Ρωσίας).

    Ο κατά κόσμον Βόρις Γεωργίεβιτς Ροτώφ γεννήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 1929 στην Επαρχία Ριαζάν. Στις 19 Αυγούστου 1947 εκάρη μοναχός και στη συνέχεια χειροτονήθηκε Διάκονος από τον Αρχιεπίσκοπο Γιαροσλάβου και Ροστόβου Δημήτριο. Στις 20 Νοεμβρίου 1949 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος από τον ίδιο Αρχιερέα. Υπηρέτησε στην Επισκοπή Γιαροσλάβου και Ροστόβου ως Προϊστάμενος σε διάφορους Ναούς και ως Αρχιερατικός Επίτροπος Ούγκλιτς (1950-1952). Αποφοίτησε από τη Θεολογική Ακαδημία Λένινγκραδ το 1955. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1957 προήχθη στο βαθμό του Αρχιμανδρίτη και τοποθετήθηκε επικεφαλής της πνευματικής αποστολής του Πατριαρχείου Ρωσίας στα Ιεροσόλυμα. Τη χειροθεσία στο βαθμό του Αρχιμανδρίτη, μετά από παράκληση του Πατριάρχη Ρωσίας Αλεξίου του Α΄, τέλεσε ο Μητροπολίτης Ναζαρέτ Ισίδωρος. Τον Μάρτιο του 1959 επέστρεψε στη Μόσχα και τοποθετήθηκε Γραμματέας του Πατριαρχείου Ρωσίας. Στις 10 Ιουλίου 1960 χειροτονήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος Ποδόλσκ, Βικάριος της Επισκοπής Μόσχας, Πρόεδρος του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Ρωσίας. Την χειροτονία τέλεσε ο Πατριάρχης Ρωσίας Αλέξιος ο Α΄, συμπαραστατούμενος από τον Μητροπολίτη Βύβλου και Βοτρύων Ηλία (Πατριαρχείο Αντιοχείας) και τους Επισκόπους Σεργιουπόλεως Βασίλειο (Πατριαρχείο Αντιοχείας), Δημητρώβου Ποιμένα και Μοζάισκ Στέφανο. Στις 23 Νοεμβρίου 1960 εξελέγη Επίσκοπος Γιαροσλάβου και Ροστόβου. Στις 10 Ιουνίου 1961 προήχθη σε Αρχιεπίσκοπο. Στις 3 Αυγούστου 1963 προήχθη σε Μητροπολίτη και εξελέγη Μητροπολίτης Μίνσκ και Λευκής Ρωσίας. Στις 9 Οκτωβρίου του ίδιου έτους εξελέγη Μητροπολίτης Λένινγκραδ και Λαδόγκας. Στις 7 Οκτωβρίου 1967 ανέλαβε και την Επισκοπή Νοβγορόδου και Παλαιάς Ρωσίας, η οποία συγχωνεύθηκε με την Επισκοπή Λένινγκραδ. Έκτοτε έφερε τον τίτλο «Λένινγκραδ και Νοβγορόδου». Εκοιμήθη στις 5 Σεπτεμβρίου 1978.


Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Έδμοντον κυρός Ιωάσαφ. (+ 18-10-1978).
(Πατριαρχείο Ρωσίας - Μετροπόλια).

    Ο κατά κόσμον Στέφανος Αντώνιουκ γεννήθηκε στο Κόμπριν της Λευκορωσίας στις 16 Δεκεμβρίου 1897. Σπούδασε στην Παιδαγωγική Σχολή του Κιέβου. Μετά την Οκτωβριανή επανάσταση αναγκάστηκε να μεταβεί με την οικογένειά του αρχικά στην Σιβηρία και στη συνέχεια στην Κίνα. Πρεσβύτερος χειροτονήθηκε στις 7 Απριλίου 1923 στο Χαρμπίν. Το 1930 μετέβη με την οικογένειά του στις Η.Π.Α. Το 1963 μετά την κοίμηση της συζύγου του εκάρη μοναχός. Στις 7 Απριλίου 1968 χειροτονήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος Έδμοντον, Βοηθός Επίσκοπος της Επισκοπής Μοντρεάλης. Εκοιμήθη στις 18 Οκτωβρίου 1978.

 

 

 


Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης πρώην Βερροίας και Ναούσης κυρός Καλλίνικος. (+ 23-10-1978).
(Εκκλησία της Ελλάδος - Νέες Χώρες).

Βιογραφικό σημείωμα.


Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χίου, Ψαρών και Οινουσσών κυρός Χρυσόστομος. (+ 29-11-1978).
(Εκκλησία της Ελλάδος - Νέες Χώρες).

Βιογραφικό σημείωμα.


Αναθεώρηση: Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2018.