Ο Ιούλιος Βερν ήταν Γάλλος συγγραφέας. Γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1828 στη Νάντη και πέθανε στις 24 Μαρτίου 1905 στην Αμιένη. Ήταν ένας από τους πρωτοπόρους των μυθιστορημάτων επιστημονικής φαντασίας. Ο ίδιος θεωρούσε τον εαυτό του συγγραφέα όπως το ονόμαζε «επιστημονικών εκπαιδευτικών μυθιστορημάτων»: ο προσεκτικός αναγνώστης θα πληροφορηθεί πολλά για τη χλωρίδα, την πανίδα, τη γεωγραφία και την ιστορία των περιοχών όπου διαδραματίζονται τα έργα του. Ορισμένα κεφάλαια των έργων του είναι καθαρά και μόνο πληροφοριακού χαρακτήρα, όπως π.χ. το πρώτο κεφάλαιο («Το σκλαβοπάζαρο») στο δεύτερο μέρος («Στην Αφρική») του μυθιστορήματος Ο δεκαπενταετής πλοίαρχος.
Έτσι και οι διάφορες επινοήσεις στα έργα του δεν είναι προϊόντα φαντασίας, αλλά προσεκτικά ερευνημένες πιθανότητες. Εκ των πραγμάτων δηλαδή έπρεπε ορισμένα μέσα μετακίνησης στα μυθιστορήματά του να γίνουν αργότερα πραγματικότητα. Μάλιστα ορισμένες εφευρέσεις του είχαν ήδη πραγματοποιηθεί: ο ίδιος ο Ιούλιος Βερν ανέφερε σε συνέντευξή του οτι οι Ιταλοί είχαν φτιάξει υποβρύχια 60 χρόνια πριν από τον καπετάνιο Νέμο.
Ο παγκόσμια γνωστός και πολυδιαβασμένος συγγραφέας γεννήθηκε σε συνοικία εφοπλιστών της παραθαλάσιας Nάντης και ήταν το μεγαλύτερο από τα πέντε παιδιά ενός δικηγόρου, του Πέτρου Βερν, και μίας μητέρας, της Σοφίας, από εφοπλιστική οικογένεια. Ο πατέρας του σκεπτόταν να πάρει τον Ιούλιο στο γραφείο του όταν θα μεγάλωνε. Αλλά ο μικρός και ευφάνταστος Ιούλιος είχε άλλες ιδέες. Καθώς ήταν περιτριγυρισμένος από πλοία και ναυτικούς, αγάπησε τη θάλασσα και τις ζωές και περιπέτειες των ναυτικών. Μα ο αρχικός του πόθος να γίνει ναυτικός δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, παρά μονάχα στις σελίδες των μυθιστορημάτων του. Ο Πέτρος Βερν ήταν οπαδός της αυστηρής πειθαρχίας και ήθελε να εφαρμόσει ο γιος του έναν αλύγιστο κώδικα ζωής. Απογοητευμένος από τον πατέρα του, ο Ιούλιος σε ηλικία έντεκα ετών προσπάθησε στα κρυφά να μπει ως μούτσος στο πλήρωμα ενός εμπορικού πλοίου που θα ταξίδευε στις Ινδίες. Όμως κάποιος από τους μόνιμους ναύτες του πλοίου ειδοποίησε τον πατέρα του Ιούλιου ότι ο γιος του σχεδίαζε να το σκάσει, και όταν το πλοίο ήταν έτοιμο να αποπλεύσει, κατέφθασε ο πατέρας και πήρε το γιο του από το καράβι. Αργότερα, ο Ιούλιος υποσχέθηκε στους γονείς του ότι στο εξής θα ταξίδευε μονάχα με τη φαντασία του. Αυτό το γεγονός αποδείχτηκε ωστόσο ότι ήταν αποκύημα της φαντασίας της πρώτης βιογράφου του, της Μαργκερίτ Αλλότ ντε λα Φυγ. Αν και στην πραγματικότητα ο Ιούλιος Βερν ποτέ δεν έγινε ναυτικός, η αγάπη του για κάθε τι που συνδεόταν με τη θάλασσα χαρακτηρίζει ολόκληρη τη ζωή του και πολλά από τα βιβλία που έγραψε αργότερα αναφέρονταν στη θάλασσα.
Ο διάσημος φυσικομαθηματικός Στέφεν Χόκινγκ δεν μπόρεσε, για λόγους υγείας, να παραστεί στο διεθνές κοσμολογικό συνέδριο που διοργάνωσε το πανεπιστήμιο Κέμπριτζ προς τιμήν του με αφορμή τα 70ά γενέθλιά του.
Όμως είχε την ευκαιρία, έστω και μέσω της μαγνητοσκοπημένης ομιλίας του, να τονίσει για μια ακόμη φορά ότι το μέλλον της ανθρωπότητας βρίσκεται στα άστρα, καθώς στη Γη αντιμετωπίζει αυξανόμενο κίνδυνο για ένα πυρηνικό ή κλιματικό Αρμαγεδδώνα.
«Πρέπει να συνεχίσουμε να ταξιδεύουμε στο διάστημα για χάρη του μέλλοντος της ανθρωπότητας. Δεν νομίζω ότι θα επιβιώσουμε για άλλα χίλια χρόνια, χωρίς να αποδράσουμε από τον εύθραυστο πλανήτη μας», ανέφερε.
Λίγο νωρίτερα, απαντώντας σε ερωτήσεις ακροατών του BBC, ο βρετανός επιστήμονας προέτρεψε τους ανθρώπους να δημιουργήσουν αποικίες στον Άρη και πέρα από αυτόν σε άλλα σώματα του ηλιακού μας συστήματος, αν και εκτίμησε ότι δύσκολα θα γίνει αυτό κατά τα επόμενα 100 χρόνια.
«Είναι δυνατόν η ανθρώπινη φυλή να εξαφανιστεί, αλλά δεν είναι αναπόφευκτο. Νομίζω όμως πως μέσα στην επόμενη χιλιετία είναι σχεδόν βέβαιο ότι μια καταστροφή, όπως πυρηνικός πόλεμος ή υπερθέρμανση του πλανήτη, θα πλήξει τη Γη», προειδοποίησε, σύμφωνα με την "Τέλεγκραφ" και τη "Ντέιλι Μέιλ".
Δήλωσε επίσης αισιόδοξος ότι οι επιστημονικές και τεχνολογικές πρόοδοι θα επιτρέψουν τελικά στους ανθρώπους να εξαπλωθούν ακόμα και πέρα από το ηλιακό μας σύστημα, στις εσχατιές του σύμπαντος. Θα είναι η μόνη ασφαλιστική δικλίδα, είπε, για τη σωτηρία της ανθρωπότητας.
Ακόμα, επανέλαβε ότι πρέπει να είμαστε πολύ επιφυλακτικοί για την πιθανότητα να συναντήσουμε εξωγήινους πολιτισμούς.
Η σταδιακή καταβύθιση του Μπετόβεν στη σιωπηλή επικράτεια της κώφωσης, επηρέασε σημαντικά τις μουσικές συνθέσεις του, καθώς ο μεγάλος μουσουργός, όσο η κατάστασή του επιδεινωνόταν, χρησιμοποιούσε όλο και συχνότερα χαμηλής συχνότητας νότες, σύμφωνα με νέα ολλανδική επιστημονική έρευνα, αλλά όταν πια κουφάθηκε τελείως, τότε επέστρεψε ξανά στις υψηλές νότες.
Οι ερευνητές του Κέντρου Μεταβολισμικής του Λάϊντεν, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό "British Medical Journal", ανέλυσαν εξονυχιστικά τα κουαρτέτα εγχόρδων του Μπετόβεν, τα οποία κατέταξαν σε τέσσερις ομάδες, από τα πιο πρώιμα (1798-1800) έως τα τελευταία του (1824-1826).
Ο Μπετόβεν ανέφερε για πρώτη φορά ότι είχε πρόβλημα ακοής το 1801, σε ηλικία 30 ετών, πράγμα που τον δυσκόλευε να ακούσει τις υψηλής συχνότητας νότες τόσο των μουσικών οργάνων, όσο και των φωνών. Το 1812 οι άλλοι γύρω του έπρεπε να φωνάζουν για να τους ακούσει και το 1818 άρχισε πλέον να επικοινωνεί με γραπτά σημειώματα.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του (πέθανε το 1827), η κώφωσή του ήταν πλήρης.
Οι ερευνητές μελέτησαν τον αριθμό που στα κουαρτέτα του εμφανίζονται νότες με συχνότητα άνω των 1.568 Hertz και διαπίστωσαν ότι αυτές οι υψηλές νότες συνεχώς μειώνονταν όσο χειροτέρευε η απώλεια της ακοής του.
Στη θέση τους, ο Μπετόβεν χρησιμοποιούσε σταδιακά όλο και περισσότερες νότες με μεσαίες και χαμηλές συχνότητες, τις οποίες ήταν σε θέση να ακούει καλύτερα, όταν παιζόταν η μουσική του.
Όμως στα τελευταία πια κουαρτέτα του, όταν ήταν τελείως κουφός, οι υψηλές νότες επέστρεψαν.
Το βιβλιοπωλείο πουλάει βιβλία (τόσο καινούρια, όσο και από δεύτερο χέρι), όμως λειτουργεί και ως δανειστική βιβλιοθήκη. Μπορεί κανείς να διαβάσει το βιβλίο του εκεί ή ακόμα και να γράψει το επόμενο αριστούργημά του. Εξάλλου, σε κάθε γωνιά του μαγαζιού, ανά πάσα ώρα και στιγμή, μπορεί κανείς να ακούσει και να συμμετάσχει σε υψηλού επιπέδου λογοτεχνικές συζητήσεις.
Το βιβλιοπωλείο πήρε το όνομά του από ένα άλλο, που βρισκόταν επίσης στο Παρίσι και ήταν τόπος συνάντησης μεγάλων συγγραφέων, όπως οι Έρνεστ Χεμινγούεϊ, Τζέιμς Τζόις κ.α., ενώ για το Παριζιάνους θεωρείται κέντρο πολιτισμού.