|
Στην γραμματική της τουρκικής γλώσσας πολύ σημαντικό ρόλο παίζουν τα «επιθήματα» (μπορείτε νά τά πείτε καί «επιθέματα»). Επίθημα (ek) είναι ένα σύμπλεγμα γραμμάτων (συνήθως μιας αλλά μπορεί και δύο συλλαβών), που κολλά στο τέλος μιας λέξης για να τροποποιήσει το νόημά της ή και να της προσδώσει νέα χαρακτηριστικά π.χ.
çocuk – çocuklar
Το lar είναι το επίθημα (του πληθυντικού) και μ' αυτό
σχηματίζεται ο πληθυντικός.
çocuk παιδί --> çocuklar παιδιά
Αν και το επίθημα μπαίνει στο τέλος της λέξης, εντούτοις μπορεί και να μην είναι η κατάληξή της.
Κι αυτό γιατί μπορεί εν τώ μεταξεί να έχει προστεθεί και νέο επίθημα στο ήδη υπάρχον π.χ.
köy χωριό --> köyler χωριά güzel όμορφη --> güzelsin όμορφη είσαι --> güzelsiniz όμορφη είστε
bekliyorum περιμένω
Τα επιθήματα ακολουθούν συνήθως τους κανόνες της Ηχητικής Προσαρμογής
(π.χ. -ler -lar), επηρεαζόμενα από τη συλλαβή που προηγείται. Για τους κανόνες της «Ηχητικής Προσαρμογής», μπορείτε να δείτε ΕΔΩ. |
Τα «επιθέματα»
|
|