Πρόγραμμα αγωγής υγείας: Ο κανόνας των εσωρούχων-Καμπάνια του Συμβουλίου της Ευρώπης ΄΄ΕΝΑ ΣΤΑ ΠΕΝΤΕ΄΄.

Πρόγραμμα του Συμβουλίου της Ευρώπης για τον τερματισμό της σεξουαλικής κακοποίησης των παιδιών.

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ 2021-22

Πληροφορίες για το πρόγραμμα:

Ευρύτερη σκοπιμότητα:

Η καμπάνια του Συμβουλίου της Ευρώπης ΕΝΑ στα ΠΕΝΤΕ είναι μια πανευρωπαϊκή προσπάθεια για την πρόληψη και τον τερματισμό της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης. Εντάσσεται στο ευρύτερο πρόγραμμα του Συμβουλίου της Ευρώπης «Χτίζοντας μια Ευρώπη ΓIA και ΜΕ τα παιδιά» και υλοποιείται από το 2010.

Η καμπάνια «ΕΝΑ στα ΠΕΝΤΕ» εστιάζει στην καταπολέμηση αυτής της μορφής βίας και στην προστασία των παιδιών με γνώμονα την απρόσκοπτη ανάπτυξή τους με βάση τα χαρακτηριστικά της ηλικίας τους, με σεβασμό στα ατομικά τους δικαιώματα και την ατομική τους αξιοπρέπεια. Παρέχει καταρχήν στα παιδιά, και επιπλέον στις οικογένειες, στους κηδεμόνες, στην εκπαιδευτική κοινότητα, στην κοινωνία ευρύτερα, την κατάλληλη πληροφόρηση και τα μέσα, προκειμένου να προλαμβάνονται, να καταγγέλλονται εγκαίρως και να αντιμετωπίζονται σωστά και αποτελεσματικά, τα περιστατικά σεξουαλικής θυματοποίησης, βίας και εκμετάλλευσης των παιδιών.

Παιδαγωγικός στόχος του συγκεκριμένου προγράμματος είναι η ενημέρωση και η ενδυνάμωση των παιδιών, ώστε να μπορούν να προστατεύουν τον εαυτό τους από τη σεξουαλική θυματοποίηση και βία, μαθαίνοντας και αναπαράγοντας στη συμπεριφορά τους απλούς κανόνες αυτοπροστασίας. Αυτό επιτυγχάνεται διδάσκοντας τον ”Κανόνα των Εσωρούχων”.

Παιδαγωγικός στόχος:

Ο «Κανόνας των Εσωρούχων» περιλαμβάνει και διατυπώνει με απλότητα και σαφήνεια όλα τα σημαντικά μηνύματα που χρειάζεται να γνωρίζουν τα παιδιά για να είναι ασφαλή. Μαθαίνει στα παιδιά:

α) ποια είναι εκείνα τα σημεία του σώματός τους στα οποία δεν επιτρέπεται να τα αγγίζουν,

β) πώς πρέπει να αντιδράσουν σε περίπτωση ανάρμοστης συμπεριφοράς και

γ) πού να στραφούν για βοήθεια ώστε να είναι ασφαλή.

Τι ορίζει ο Κανόνας: «Κανείς δεν μπορεί να αγγίξει ή να χαϊδέψει το παιδί σε εκείνα τα σημεία του σώματός του τα οποία κατά κανόνα καλύπτονται από τα εσώρουχά του. Και αντίστοιχα, ούτε τα παιδιά επιτρέπεται να αγγίζουν το σώμα άλλων σε αυτά τα σημεία».

Βοηθάει τα παιδιά να κατανοήσουν και να εμπεδώσουν τους παρακάτω κανόνες αυτοπροστασίας:

  • ότι το σώμα τους τούς ανήκει
  • τη διαφορά ανάμεσα σε ένα καλό και ένα κακό άγγιγμα ή χάδι
  • τη διαφορά ανάμεσα σε ένα καλό και ένα κακό μυστικό
  • πότε ένα δώρο αποτελεί προσφορά αγάπης και πότε δωροδοκία
  • ποιος μπορεί να προσπαθήσει να τα βλάψει (προφίλ του δράστη)
  • πότε η συμπεριφορά ενός ενήλικα είναι αποδεκτή ή όχι
  • να ενημερώνουν όταν βιώνουν συναισθήματα άγχους, αμηχανίας, στενοχώριας ή φόβου
  • να λένε όχι σε περίπτωση ανάρμοστης συμπεριφοράς
  • ότι μπορούν ανά πάσα στιγμή να συζητήσουν με κάποιον ενήλικα που εμπιστεύονται
  • πού να αποταθούν για βοήθεια (οικογένεια, κοινωνικό περιβάλλον, ειδικοί, τηλεφωνικές γραμμές βοήθειας, αστυνομία)

Κανένα παιδί δεν είναι αρκετά μικρό για να μην ξέρει τον «Κανόνα των Εσωρούχων», αφού η σεξουαλική κακοποίηση δεν γνωρίζει ηλικία.

Καλλιέργεια δεξιοτήτων

Σε δεύτερο επίπεδο, στόχος του συγκεκριμένου εκπαιδευτικού προγράμματος αποτελεί η καλλιέργεια μιας σειράς σύγχρονων δεξιοτήτων που αφορούν την σωματική, ψυχική (συναισθηματική) και κοινωνική ευημερία του παιδιού.

Τέτοιες δεξιότητες είναι:

  • Αυτομέριμνα: Προαγωγή της αυτοφροντίδας, ασφάλεια του εαυτού, αναπαραγωγή απλών κανόνων αυτοπροστασίας:

Τα παιδιά κατανοούν το δικαίωμα τους να είναι ασφαλή και προστατευμένα από κάθε μορφής σεξουαλική βία. Μαθαίνουν και εμπεδώνουν απλούς κανόνες αυτοπροστασίας και έτσι μπορούν να τους αναπαράγουν στη συμπεριφορά τους, όταν αυτό χρειαστεί. Γνωρίζουν το σώμα τους και ποια σημεία είναι προσωπικά, χωρίς αναφορά σε ορολογία γεννητικών οργάνων που μπορεί να τα μπερδέψει ή να τα πονηρέψει.

  • Ανθεκτικότητα και ενσυναίσθηση: Διαχείριση συναισθημάτων, ψυχική ενδυνάμωση των παιδιών ώστε να μπορούν να προστατεύουν τον εαυτό τους και ενδεχομένως άλλους:

Τα παιδιά αναγνωρίζουν, ερμηνεύουν και εκδηλώνουν τα συναισθήματά τους. Αυτό σημαίνει ότι έχουν επίγνωση της προσωπικής συναισθηματικής τους κατάστασης, αναπτύσσουν την ικανότητα να μιλάνε για τα συναισθήματά τους και να αντιδρούν ανάλογα.

  • Κοινωνικές Σχέσεις: Αποκωδικοποίηση της συμπεριφοράς άλλων προσώπων, προσαρμογή συμπεριφοράς, αντιμετώπιση δύσκολων καταστάσεων:

Τα παιδιά καλλιεργούν και εξελίσσουν την αυτο-αντίληψή τους (τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους σε σχέση με τους άλλους) και βάζουν τα δικά τους όρια σε συμπεριφορές ακόμα και ατόμων που αγαπούν. Κατ’ επέκταση μαθαίνουν να αντιδρούν και σε περιπτώσεις ανάρμοστης ή επικίνδυνης συμπεριφοράς άλλων ατόμων προς αυτά. Μαθαίνουν να αντιδρούν λέγοντας κατηγορηματικά όχι, εκδηλώνοντας θυμό, φεύγοντας μακριά.

  • Επικοινωνία: Αλληλεπίδραση, ικανότητα στη συζήτηση, προσεκτική ακρόαση, σαφήνεια μηνύματος, εξωλεκτική επικοινωνία:

Τα παιδιά μαθαίνουν να συζητούν για το σώμα τους και ποια σημεία είναι προσωπικά. Μαθαίνουν να συμμετέχουν σε διάλογο σχετικά με κανόνες αυτοπροστασίας ώστε να είναι ασφαλή. Μαθαίνουν να φτιάχνουν ένα δίκτυο ασφάλειας και να ενημερώνουν έναν ενήλικα που εμπιστεύονται (γονιό, δάσκαλο, ειδικό…) σε περίπτωση που βιώνουν αρνητικά συναισθήματα ή υφίστανται κακοποιητική συμπεριφορά, επιμένοντας έως ότου ο ενήλικας να δώσει τη δέουσα σημασία. Μαθαίνουν να απευθύνονται σε κάποιον ειδικό επαγγελματία ή ειδικό κέντρο που μπορούν να τα βοηθήσουν.

  • Κριτική σκέψη: Γόνιμη και δημιουργική σκέψη, αντίληψη & οξυδέρκεια, επιλογή στρατηγικών για την αντιμετώπιση μιας κατάστασης:

Τα παιδιά, αναλύοντας τους κινδύνους του περιβάλλοντος, καλλιεργώντας την αντίληψή τους για καταστάσεις που μπορεί να βρεθούν, επιλέγοντας στρατηγικές για την αντιμετώπιση μιας κατάστασης, βρίσκοντας λύσεις προστασίας σε καταστάσεις κινδύνου. Αντιλαμβάνονται πότε μία κατάσταση μπορεί να είναι επικίνδυνη για την ασφάλειά τους. Μαθαίνουν να αναλύουν κινδύνους που μπορεί να προέρχονται από το οικείο οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον, από άτομα που γνωρίζουν κι εμπιστεύονται. Μαθαίνουν να αναλύουν κινδύνους που μπορεί να προέρχονται από το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον, από άτομα που δεν γνωρίζουν και που μπορεί να θέλουν να τα βλάψουν. Αντιλαμβάνονται την ενδεχόμενη στρατηγική και τακτική ενός δράστη

  • Επίλυση προβλημάτων: Αποτελεσματικότητα στην αντιμετώπιση νέων προβλημάτων, εναλλακτικές λύσεις:

Τα παιδιά μαθαίνουν να αποφεύγουν καταστάσεις που απειλούν την ασφάλειά τους. Μαθαίνουν να επιλέγουν κατάλληλους τρόπους αντίδρασης και να βρίσκουν εναλλακτικές λύσεις σε μια απειλητική κατάσταση. Μπορούν να φτιάχνουν πιθανά σενάρια αντίδρασης επιλέγοντας διάφορους τρόπους. Μαθαίνουν να επιμένουν έως ότου ο ενήλικας να δώσει τη δέουσα σημασία. Γνωρίζουν πού μπορούν να αποταθούν για να ζητήσουν συμβουλές και βοήθεια (σε επαγγελματίες, ειδικά κέντρα και τηλεφωνικές γραμμές)

Η Κίκο και το χέρι: αφίσες και σποτ-μαθαίνω τα μέρη του σώματος, χρήση εποπτικού υλικού, τι είναι τα μυστικά, καλά και κακά μυστικά, καλά και κακά αγγίγματα, σέβομαι το σώμα μου και το σώμα των άλλων (επεξεργασία βιβλίων ”το σώμα μου είναι δικό μου” ”Η Ρίνα αποφασίζει να μιλήσει), μαθαίνω να λέω όχι, τα ναι και το όχι μου (επεξεργασία βιβλίου ”η νεράϊδα των λουλουδιών” ”η Ντανιέλα λέει όχι”), δεν θέλω, ποια μέρη του σώματος είναι προσωπικά-παιχνίδια (Χόκι Πόκι, Κεφάλι, ώμοι, γόνατα και πόδια), Μη μπερδευτείς, Twister, Φρίξος και Λίλη, ”Hi five” και άλλα αγγίγματα, παιχνίδια με τα μέρη του σώματος, Μαθαίνω να αναγνωρίζω τα συναισθήματά μου, χρήση εποπτικού υλικού, παιχνίδια με τα συναισθήματα και ζάρια συναισθημάτων, τραγούδι συναισθημάτων, ανάγνωση παραμυθιού ”η Κίκο και το χέρι”, κουκλοθέατρο και δραματοποίηση.

Η Κίκο και το Χέρι

Η Κίκο και το χέρι-κουκλοθέατρο

Το παιδί αναγνωρίζει τα διάφορα μέρη του σώματός του και κατανοεί τον τρόπο που κινούνται και τις ενέργειες που κάνουν, παίζοντας παιχνίδια:

text_gr1

Το μυστικό της Νίκης: banners και προβολή ταινίας, αξιοποίηση τραγουδιών της ιστορίας (παντομίμα με τους στίχους των τραγουδιών, τραγούδι με τη συνοδεία κρουστών μουσικών οργάνων, παιχνίδι) αφίσες με εικόνα και μήνυμα, ομαδικό έργο πάνω σε χαρτί του μέτρου με ζωγραφιές και μηνύματα με τους ήρωες της ιστορίας, ζωγραφίζω τη δική μου νεράϊδα και την ονοματίζω.

Τα τραγούδια της ταινίας: Το μυστικό της Νίκης-Το σώμα μου, μου ανήκει.

Η περιπέτεια του Βίκτωρα: τα banners του Βίκτωρα, προβολή βίντεο ”η περιπέτεια του Βίκτωρα”, δημιουργική γραφή (δίνω ένα άλλο τέλος στην ιστορία), δημιουργία κόμικ (ζωγραφίζω 9 σκηνές και βάζω λόγια σε κάθε σκηνή-ομαδική εργασία), ζωγραφίζω το δίχτυ ασφαλείας μου, εκπαιδευτική αξιοποίηση του φυλλαδίου ”7 γραμμές βοήθειας”, δημιουργία σχετικής αφίσας και πληροφορίες για τον οργανισμό ”το χαμόγελο του παιδιού”

gr_The_Underwear_Rule_2_pages

 

 

 

 

 

 

 

 

Η ιστοσελίδα του οργανισμού ”Το χαμόγελο του παιδιού”

 

 

 

 

«Η Ρίνα η Αστερίνα δεν έχει μυστικά από τη μαμά» – Ένα παραμύθι για τη σεξουαλική παρενόχληση

Ένα παραμύθι από την Ελένη Δασκαλάκη, δημοσιογράφο και συγγραφέα παιδικών βιβλίων
Η μικρή Ρίνα, μια γλυκιά αστερίνα, ζούσε σε μια συνηθισμένη γειτονιά του βυθού μιας συνηθισμένης θάλασσας. Όποτε η Ρίνα και η μαμά της έβγαιναν βόλτα χαιρετούσαν τους γείτονές τους: την Κυρία Ανεμώνα και το συγκάτοικό της, το μικρό ψάρι Κλόουν, τα περήφανα Κόκκινα Κοράλλια που πάντα έγερναν ευγενικά την κορυφή τους όταν περνούσαν και φυσικά τους κοντινότερους γείτονές τους, τον Κύριο και την Κυρία Αχινoύ.
Μια μέρα η Κυρία Αστερία αποφάσισε να φτιάξει ένα κέικ, με φύκια του βυθού και να το στολίσει με μικρά μικρά μαργαριτάρια, έτσι ακριβώς όπως άρεσε στην κόρη της. Σήκωσε τα μανίκια της, φόρεσε την ποδιά της και άρχισε να ανακατεύει με μανία τα υλικά. Άνοιξε το κουτί που φυλούσε τα μικρά μικρά μαργαριτάρια και… «Πω, πω! Μας τελείωσαν τα μαργαριτάρια!», φώναξε. «Ρίνα μου, πετάξου σε παρακαλώ στην Κυρία Αχινού και ρώτησέ την αν μπορεί να μου δανείσει μισή αχιβάδα μαργαριτάρια για κέικ, άντε αστεράκι μου».
Η Ρίνα ήταν πάντα πρόθυμη να βοηθήσει τη μαμά. Έτσι, ένα λεπτό αργότερα, χτύπησε την πόρτα της Κυρίας Αχινού. Της άνοιξε ο Κύριος Αχινός. Μόλις την είδε, χαμογέλασε.
«Γεια σου, Ρίνα. Πώς από δω;»
«Η μαμά με έστειλε να ζητήσω από την Κυρία Αχινού μερικά μαργαριταράκια για κέικ. Έχετε;»
«Α, η Κυρία Αχινού λείπει. Έχει πάει μια επίσκεψη. Έλα, πάμε στην κουζίνα να ψάξουμε μαζί», απάντησε ο Κύριος Αχινός.
Μπροστά ο Κύριος Αχινός και πίσω η Ρίνα μπήκαν στην κουζίνα. «Έλα να σε ανεβάσω στο σκαμνί να κοιτάξεις στο πάνω πάνω ράφι. Εκεί βάζει η Κυρία Αχινού τα μαργαριταράκια», της είπε ο Κύριος Αχινός και τράβηξε ένα ψηλό σκαμνί μπροστά στο ντουλάπι.
Τύλιξε τα χέρια του γύρω της και την ανέβασε πάνω στο σκαμνί. Αλλά δεν την άφησε και μάλιστα… τα χέρια του… σαν να την έσφιγγαν πολύ, τόσο που η Ρίνα αισθανόταν παράξενα.
Η Ρίνα κοιτούσε βιαστικά τα ράφια, ξαφνικά δεν την ένοιαζαν πια τα μαργαριτάρια.
«Δεν τα βλέπω, δεν πειράζει… να κατέβω;», ρώτησε δειλά τον Κύριο Αχινό.
«Μα πώς θα φτιάξει η μαμά σου το κέικ; Για κοίτα λίγο καλύτερα, δεν βιαζόμαστε…», απάντησε ο Κύριος Αχινός.
Και ο Κύριος Αχινός συνέχισε να τη σφίγγει και η Ρίνα ένιωθε σαν να αρχίζει να την πονάει η κοιλιά της.
Εκείνη την ώρα ακούστηκε η πόρτα να ανοίγει και η φωνή της Κυρίας Αχινού. Η Ρίνα δεν θυμόταν να έχει ποτέ της χαρεί ακούγοντας την τσιριχτή φωνή της, αυτή τη φορά όμως χάρηκε, χάρηκε στ’ αλήθεια.
Ο Κύριος Αχινός έκανε δύο βήματα πίσω, τράβηξε τα χέρια του απ’ τη Ρίνα και η μικρή αστερίνα, ένιωσε να ταλαντεύεται επάνω στο σκαμνί.
«Τι τρέχει εδώ;», ρώτησε η Κυρία Αχινού μπαίνοντας στην κουζίνα. «Τι ψάχνεις, Ρίνα;»
«Να, ξέρετε, γεια σας, η μαμά μου με έστειλε να σας ζητήσω μερικά μικρά μικρά μαργαριτάρια για κέικ, αν έχετε να μου δώσετε γιατί μας τελείωσαν…»
«Φυσικά, φυσικά. Εδώ τα έχω», είπε η Κυρία Αχινού κοιτώντας παραξενεμένη τη Ρίνα που δεν είχε κατέβει ακόμη από το σκαμνί. Άνοιξε ένα συρτάρι δίπλα στο νεροχύτη και της έδωσε ολόκληρο το πακέτο. «Ορίστε», της είπε.
Η Ρίνα ευχαρίστησε ευγενικά την Κυρία Αχινού και ξεκίνησε για την πόρτα. Τη στιγμή που την άνοιγε, άκουσε δίπλα της τον Κύριο Αχινό. «Και πού είσαι, Ρίνα, όταν γίνει το κέικ θα μας φέρεις κι εμάς δυο κομμάτια, έτσι;», της είπε και της έκλεισε το μάτι.
Η Ρίνα έφτασε τρέχοντας στο σπίτι, έκλεισε πίσω της με φούρια την πόρτα και χώθηκε στην κουζίνα. «Πάρε», είπε λαχανιασμένη στη μαμά της.
«Ρίνα, είσαι καλά; Μου φαίνεσαι αναστατωμένη», είπε η μαμά, σηκώνοντας τα μάτια της απ’ τη λεκάνη που ανακάτευε τα υλικά για το κέικ.
«Καλά, μια χαρά», απάντησε η Ρίνα και έφυγε γρήγορα για το δωμάτιό της.
Το κέικ μοσχοβολούσε και η μαμά της το είχε στολίσει υπέροχα με τα μικρά μικρά μαργαριτάρια της Κυρίας Αχινού. «Ρίνα, έχω βάλει δύο κομμάτια κέικ. Πήγαινέ τα σε παρακαλώ στην Κυρία Αχινού και πες της ότι την ευχαριστώ πολύ», ζήτησε η μαμά από την κόρη της.
Η Ρίνα πήρε το πιατάκι και με μισή καρδιά προχώρησε προς το σπίτι της Κυρίας Αχινού.Δεν ήξερε ακριβώς το γιατί, όμως δεν ήθελε να πάει ξανά στο σπίτι της Κυρίας και του Κύριου Αχινού.
Την πόρτα άνοιξε ξανά ο Κύριος Αχινός. «Βρε, βρε, να την πάλι!», της έκλεισε ξανά το μάτι. «Πέρνα μέσα», είπε αλλά δεν έκανε στο πλάι. Η Ρίνα προσπάθησε να περάσει, αλλά δεν είχε αρκετό χώρο και αναγκάστηκε να περάσει στριμωχτά δίπλα από τον Κύριο Αχινό.
Η Ρίνα ένιωσε πάλι σουβλιές στην κοιλίτσα της. Δεν της άρεσε να την αγγίζουν έτσι.Κανείς δεν την άγγιζε έτσι, ούτε η μαμά, ούτε ο μπαμπάς, ούτε η δασκάλα της. Κάτι δεν ήταν σωστό, ίσως δεν ήξερε να πει γιατί και πώς, το ήξερε όμως απ’ τον τρόπο που χτυπούσε γρήγορα η καρδιά της.
Η Ρίνα πέταξε κάτω το πιάτο με το κέικ και προσπάθησε να φύγει αλλά ο Κύριος Αχινός την έπιασε σφιχτά απ’ το χέρι. «Πού πας μικρή; Η Κυρία Αχινού περιμένει το κέικ της, πέρνα στην κουζίνα».
Η Ρίνα έτρεμε και δεν μπορούσε να κουνηθεί. «Καλά, πήγαινε. Πρόσεξε όμως, τα μαρτυριάρικα κορίτσια δεν τα αγαπάει κανείς», της είπε σκύβοντας μπροστά.
Η Ρίνα το έβαλε στα πόδια. Κι όταν έφτασε στο σπίτι, πήγε στο κρεβάτι της και χώθηκε, έτσι ντυμένη όπως ήταν, κάτω απ’ τα σκεπάσματα.
Η μαμά την ακολούθησε. «Ρίνα μου, τι έγινε; Εμένα μπορείς να μου τα λες όλα», της είπε με σιγανή φωνή.
Η Ρίνα κρατούσε σφιχτά κλεισμένα τα μάτια της, έβλεπε όμως ακόμη το στραβό χαμόγελο του Κυρίου Αχινού την ώρα που της έλεγε ότι κανείς δεν αγαπάει τα μαρτυριάρικα κορίτσια.
Η Ρίνα δεν ήξερε τι είχε κάνει ούτε μπορούσε να εξηγήσει στη μαμά γιατί ένιωθε τόσο άρρωστη. Η κοιλίτσα της πονούσε και τα πόδια της έτρεμαν και ένιωθε τόσο άσχημα όπως εκείνη τη φορά που είχε ρίξει κατά λάθος το βάζο και δεν είχε πει τίποτε στη μαμά.
Η μαμά έμεινε δίπλα της. Δεν μιλούσε, απλά της χάιδευε το κεφαλάκι. Και περίμενε. Είχε πολλή υπομονή η Κυρία Αστερία.
«Ρίνα, μήπως κάποιος σε έκανε να νιώσεις άσχημα;», τη ρώτησε μαλακά η μαμά. Η Ρίνα δεν μίλησε.
«Ξέρεις, σε μένα μπορείς να τα λες όλα», της θύμισε. «Κανείς δεν μπορεί να σε υποχρεώσει να κρατάς μυστικό από τη μαμά σου, ακόμη κι αν έχεις υποσχεθεί πως δεν θα το πεις σε κανέναν. Κανένας κανόνας δεν ισχύει για τις μαμάδες».
Και η Ρίνα της μίλησε διστακτικά, της είπε πώς ο Κύριος Αχινός την ανέβασε στο σκαμνί και την έσφιγγε και την έπιανε σε διάφορα σημεία στο σώμα της και πώς στριμώχτηκε δίπλα της όταν τους πήγε το πιάτο με το κέικ.
«Κάνεις πάρα πολύ καλά και μου τα λες όλα αυτά. Ο Κύριος Αχινός δεν φέρθηκε καθόλου, καθόλου σωστά. Κανείς δεν έχει δικαίωμα να σε αγγίζει χωρίς τη θέλησή σου και θα ξέρεις πάντα πως όταν ένα άγγιγμα σε κάνει να νιώθεις άσχημα, τότε δεν φταις εσύ, αλλά αυτός ή αυτή που σε αγγίζει.
Εσύ δεν έχεις φταίξει σε τίποτε, ούτε έχεις κάνει τίποτε κακό. Ο Κύριος Αχινός, πάλι, πρέπει να τιμωρηθεί για τη συμπεριφορά του. Έκανες πάρα πολύ καλά που μου το είπες! Είσαι ένα σπουδαίο και γενναίο κορίτσι. Μην ανησυχείς πια για τον Κύριο Αχινό. Θα το φροντίσω εγώ και δεν θα ενοχλήσει ξανά ούτε εσένα ούτε κανένα άλλο παιδί στη γειτονιά μας».
Στη στιγμή, η Ρίνα ένιωσε ένα βάρος να φεύγει από επάνω της. Σαν πριν να καθόταν ένας θαλάσσιος ελέφαντας στο στήθος της και να μην μπορούσε να πάρει ανάσα και τώρα να είχε σηκωθεί και να μπορούσε να αναπνεύσει ξανά ελεύθερα. Είχε κάνει τόσο καλά που είχε μιλήσει αμέσως στη μαμά.
Τώρα ήξερε, κανείς δεν είχε δικαίωμα να την κάνει να νιώθει άσχημα, ούτε να της ζητάει να κρατάει μυστικά από την οικογένειά της. Τα ματάκια της έκλειναν και η Ρίνα ένιωσε τυλιγμένη από τη ζεστασιά και την αγάπη της μαμάς, ασφαλής μέσα την οικογένειά της και το σπίτι της. Όλα θα πήγαιναν καλά, σκέφτηκε ένα δευτερόλεπτο πριν την πάρει ο ύπνος.

 

 

 

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση