Τα πάθη του λιναριού

Υπάρχουν 2 καλλιεργητικές ποικιλίες λιναριού (Linum usitatissimum), μία με κοντούς βλαστούς, διακλαδισμένους, απ’όπου πέρνουμε τα ελαιούχα σπέρματά του, και ένα με ψηλό βλαστό, για τις ίνες του.

Τα φυτά συλλέγονται, πριν ωριμάσει ο καρπός, όταν τα 2/3 των φύλλων είναι κίτρινα. Τα κομένα φυτά ξεραίνονται στον αέρα, απομακρύνονται τα σπέρματα, και οι βλαστοί τοποθετούνται μερικές ημέρες σε νερό (στα ποτάμια οι παλαιότεροι) για ζύμωση. Οι ίνες, που είναι ανθεκτικά στοιχεία, δεν αλλοιώνονται με τη ζύμωση, και στη συνέχεια αποχωρίζονται με διάφορες μεθόδους. Οι κλωστικές ίνες που προκύπτουν θα καταλήξουν στον αργαλειό για την κατασκευή υφάσματος (λινά).

Την ιστορία μας τη θύμισε ο εμπνευστής και ιδιοκτήτης ενός ιδιαίτερου μουσείου παλαιο – τεχνολογίας κάπου στην Πάρνηθα σε μια εκπαιδευτική επίσκεψη του σχολείου μας.