Βασιλικός

Οικογένεια: Λαμιίδες ή Χειλανθή (Lamiaceae, Lippenbl?tler / Mints)

Ώκιμον το βασιλικόν (Ocimum basilicum)

Άλλα ονόματα: σταυρολούλουδο, βασιλιτσά. Είναι φυτό γνωστό από την αρχαιότητα που το χρησιμοποιούσαν εναντίον της μελαγχολίας και της μανίας, ενώ ο Ιπποκράτης εναντίον του εμετού. Η ελληνική παράδοση αναφέρει ότι η αγία Ελένη ανακάλυψε τον τίμιο σταυρό απ’ το άρωμα του βασιλικού που φύτρωσε στο μέρος όπου ήταν θαμένος. Το αιθέριο έλαιο χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία, στη σαπωνοποιία και τη φαρμακευτική. Τα φύλλα του τρώγονται ωμά, ενώ ολόκληρο το υπεργειο τμήμα θεωρείται διουρητικό, ευστόμαχο, σπασμολυτικό, αεραγωγό και γαλακτογόνο. (Πηγή: 3)

Παραδοσιακά φυτεύεται ανάμεσα στα καλοκαιρινά κηπευτικά (ντομάτες, μελιτζάνες κ.α.) για προστασία από διάφορα θερμόαιμα (δες και άρθρο «Φυτοζούμια«)