Ανυδρη καλλιέργεια

Η γενική ιδέα είναι ότι οργώνουμε καλά το χωράφι το φθινόπωρο για να συγκρατήσει πιο πολύ νερό, το ξανα-οργώνουμε το Γενάρη Φλεβάρη για να ενσωματώσουμε τα αγριόχορτα που έχουν φυτρώσει, το ψιλοχωματίζουμε και το πατικώνουμε στα μέσα Μαίου και φυτεύουμε τα φυντάνια μας σε βάθος 30-40 cm. Δεν ποτίζουμε ΚΑΘΟΛΟΥ. Το χωράφι δε θα πρέπει να έχει δέντρα, ούτε γύρω γύρω, για να μη τραβάνε νερό οι ρίζες τους. Επίσης το έδαφος δεν πρέπει να είναι αμμώδες ούτε επικλινές. Το καλύτερα έδαφη είναι τα ασβεστώδη και τα πηλώδη.

Περισσότερα στο βιβλίο του Κλεόνικου Σταυριδάκη «Η άνυδρη καλλιέργεια των κηπευτικών» στο οποίο περιέχονται και αρκετές φωτογραφίες.

Παραθέτω και φωτογραφίες απο τη… μισοπετυχημένη προσπάθεια του Ακάκιου. Στην αρχή πήγαιναν πολύ καλά αλλά στο τέλος χρειάστηκε και πότισμα. Γενικά είναι πολύ ελκυστική η σκέψη να βάζεις περιβόλι και να μη χρειάζεσαι νερό, ειδικά στα μέρη μας όπου υπάρχει σοβαρό πρόβλημα λειψυδρίας.