Η ζωή του ανθρώπου σε στίχους

Από Κρήτη (Θέμης)

10 είναι το παιδάκι
στα 20 παλληκαράκι
στα 30 ανθεί και δένει
στα 40 κατασταίνει
στα 50 για βουλή, αν έχει κεφαλή καλή
στα 60 καμπουρώνει και τη βέργα αναμαζώνει
στα 70 ωσαν το βούι, μήδε φέγγει μήδε ακούει
στα 80 δε φελλά, μόνο το ψωμί χαλά
στα 90 οι δικοί του, ξεβαριούνται τη ζωή του
Θέ μου και παρέντονε
και αναμαζωξέντονε
να μη φθάσει τα 100
και δεν τον εβαστούνε δυό!.