|
|
Σχηματισμός του ενεστώτα |
|
|
λύ-
ω
|
|
λύ-
εις
|
|
λύ-
ει
|
|
λύ-
ομεν
|
|
λύ-
ετε
|
|
λύ-
ουσιν
|
|
Για να
σχηματίσουμε τον ενεστώτα των βαρύτονων ρημάτων προσθέτουμε στο
χρονικό θέμα του ρήματος τις καταλήξεις του ενεστώτα.
Για να διαπιστώσεις ότι είναι πολύ εύκολο, δες τις ασκήσεις που ακολουθούν: |
|
|
Ασκήσεις |
|
|
|
|
|
κλείσε το σχηματισμό του ενεστώτα |
|
|
Σχηματισμός του Παρατατικού |
|
Να δούμε πρώτα τι
γίνεται με τα νέα ελληνικά.
Έστω ότι έχουμε στον ενεστώτα το ρήμα λύνω. Στον παρατατικό
λέμε
έλυνα.
Για να σχηματίσουμε τον
παρατατικό προσθέσαμε στην αρχή του θέματος ένα -ε-
.
Αυτό γίνεται σχεδόν σ' όλα τα ρήματα που αρχίζουν από σύμφωνο, π.χ. γράφω >
έγραφα, δένω > έδενα, τρέχω > έτρεχα κ.τ.λ..
Το ίδιο γίνεται και στα αρχαία. Ας το μελετήσουμε όμως αναλυτικά:
|
|
|
|
|
|
|
Για να
σχηματίσουμε τον παρατατικό των βαρύτονων, προσθέτουμε στο χρονικό θέμα του
ενεστώτα τις καταλήξεις του παρατατικού, δηλαδή, για το ρήμα
λύω
παίρνουμε το θέμα λυ- και προσθέτουμε την κατάληξη του παρατατικού -ον.
Στην αρχή
όμως πρέπει να βάλουμε και την αύξηση, (όπως και στα νέα ελληνικά) η
οποία είναι δύο ειδών:
συλλαβική και
χρονική
|
|
Τι είναι η συλλαβική αύξηση;
Συλλαβική αύξηση είναι η προσθήκη στην αρχή του θέματος ενός --
(Προσοχή! παίρνει ψιλή). Λέγεται συλλαβική επειδή προστίθεται μια νέα
συλλαβή.
Πότε βάζουμε συλλαβική αύξηση;
Συλλαβική
αύξηση βάζουμε, όταν το ρήμα αρχίζει από
σύμφωνο,
π.χ. λύω > λυον,
διώκω >
δίωκον,
φεύγω >φευγον
Στην περίπτωση που το ρήμα
αρχίζει από ῥ (π.χ. ῥίπτω), τότε εκτός από το
ἐ της αύξησης διπλασιάζεται
και το ῥ. Έτσι ο παρατατικός του ῥίπτω γίνεται
ἔρριπτον
Τι είναι η χρονική αύξηση;
Χρονική αύξηση
είναι η μετατροπή ενός βραχύχρονου φωνήεντος σε μακρόχρονο,
παθαίνει δηλαδή
έκταση!!!!!!!
Πότε βάζουμε χρονική αύξηση;
Χρονική
αύξηση βάζουμε όταν το ρήμα αρχίζει από φωνήεν.
Δηλαδή τι κάνουμε;
Κάνουμε κάποιες αλλαγές σε
μερικά φωνήεντα.
Ποιες είναι οι αλλαγές;
Με λίγα λόγια
κάποια φωνήεντα αλλάζουν, όπως φαίνεται στη συνέχεια.
|
|
|
|
Ενεστώτας |
|
Παρατατικός |
|
ᾰ |
> |
η |
ἀγοράζω
|
> |
ἠγόραζον |
|
αι |
> |
ῃ |
αἰχμαλωτίζω |
> |
ᾐχμαλώτιζον |
|
αυ |
> |
αυ |
αὐξάνω |
> |
ηὔξανον |
|
ε |
> |
η |
ἐλπίζω |
> |
ἤλπιζον |
|
ει |
> |
ῃ |
εἰκάζω |
> |
ᾔκαζον |
|
ευ |
> |
ηυ |
εὑρίσκω |
> |
ηὕρικσον |
|
ο |
> |
ω |
ὁρίζω |
> |
ὥριζον |
|
οι |
> |
ῳ |
οἱκίζω |
> |
ᾤκιζον |
|
ῠ |
> |
ῡ |
ὑφαίνω |
> |
ὕφαινον |
|
ῐ |
> |
ῑ |
ἱκετεύω |
> |
ἱκέτευον |
Θα πρέπει να
θυμόμαστε κυρίως τις εξής αλλαγές:
α >
η
ε >
η
ο >
ω
ι >
υπογεγραμμένη

|
Υπομονή, ακόμα δεν τελειώσαμε!
Υπάρχουν και οι εξαιρέσεις |
Η αύξηση στα σύνθετα με πρόθεση
|
διέ-λυ-ον
|
|
διέ-λυ-ες
|
|
διέ-λυ-ε
|
|
διε-λύ-ομεν
|
|
διε-λύ-ετε
|
|
διέ-λυ-ον |
|
Δες το βίντεο |
Όσα ρήματα είναι σύνθετα με
πρόθεση, δεν παίρνουν αύξηση στην αρχή του ρήματος αλλά ανάμεσα
στην πρόθεση
και το ρήμα, δηλαδή το ρήμα δια-γράφω, που είναι σύνθετο με την πρόθεση διά,
στον παρατατικό δε θα γίνει ἐ διά γραφον
αλλά δι--γραφον.
Αυτή η αύξηση λέγεται εσωτερική.
Παρόμοια
είναι και τα νέα ελληνικά: Ο παρατατικός του ρήματος δια-γράφω
κάνει διέ-γραφα και όχι
ε-διά-γραφα!
Η αύξηση στα παρασύνθετα με α' συνθετικό πρόθεση
Το ίδιο συμβαίνει και στα παρασύνθετα.
(Παρασύνθετα είναι τα ρήματα που παράγονται
από μια σύνθετη λέξη, π.χ. το ρήμα ἐγκωμιάζω παράγεται από τη λέξη ἐγκώμιον
η οποία είναι σύνθετη από την πρόθεση ἐν-κῶμος)
Το ρήμα ἐγκωμιάζω δε θα γίνει
ἐγκωμίαζον αλλά
ἐν--κωμίαζον
|
Προσοχή:
Η πρόθεση
ἐκ μπροστά από φωνήεν γίνεται
ἐξ, π.χ.
πέμπω > ἔ-πεμπον,
ἐκ-πέμπω >
ἐξ-έ-πεμπον
Το ν
της πρόθεσης συν
που τρέπεται σε διάφορα σύμφωνα (δες
θεωρία), επανέρχεται μπροστά από το ἐ- της συλλαβικής αύξησης,
π.χ.
γράφω > ἔγραφον, συγγράφω
> συν-έ-γραφον |
Η αύξηση στα παρασύνθετα με α' συνθετικό που δεν είναι πρόθεση
Τα παρασύνθετα όμως με πρώτο συνθετικό
άλλη λέξη εκτός από πρόθεση παίρνουν τη συλλαβική αύξηση στην αρχή, π.χ.
φιλό-σοφος > φιλοσοφῶ >
φιλοσόφουν,
ἄ-δικος > ἀδικῶ >
δίκουν

-
Ήρθε η ώρα για εξάσκηση στο σχηματισμό του
παρατατικού.
1η άσκηση,
2η άσκηση,
-
Άσκηση για την κλίση ρημάτων στον παρατατικό
σε σύγκριση με τα ν.ε.
-
Κλίνε τον παρατατικό των ρημάτων:
γράφω,
βλάπτω,
διώκω
|
Όχι, δεν τελειώσαμε ακόμη.
Υπάρχουν και οι ανώμαλες αυξήσεις!
Κουράγιο |
Κάποια ρήματα
που αρχίζουν από ε έχουν αύξηση
ει
κι όχι
η:
ἐθίζω >
εἴθιζον, ἐλίττω
> εἵλιττον,
ἕλκω >
εἷλκον, ἕπομαι >
εἰπόμην, ἐργάζομαι
> εἰργαζόμην, ἕρπω >
εἶρπον, ἑστιῶ >
εἱστίων, ἔχω >
εἶχον, ἐῶ >
εἴων
Κάποια ρήματα ενώ αρχίζουν από
φωνήεν αντί να έχουν χρονική αύξηση, έχουν συλλαβική αύξηση!
Αυτά είναι τα:
ὠθῶ >
ἐώθουν, ὠνοῦμαι >
ἐωνούμην, (κατ)άγνυμι >
(κατ)έαξα.
Άσκηση σωστού
λάθος στο σχηματισμό του παρατατικού ενεργ. φ. στα α.ε.
Βέβαια υπάρχουν κι άλλες εξαιρέσεις, αλλά
φτάνει τόσο. Κι αυτά ήταν αρκετά! Όσοι θέλουν να μάθουν περισσότερα μπορούν
να μελετήσουν μια γραμματική της αρχαίας ελληνικής.
|
|
|
κλείσε το σχηματισμό του Παρατατικού |
|
|
Σχηματισμός του Μέλλοντα
|
|
|
λύ-σ-ω
|
|
λύ-σ-εις
|
|
λύ-σ-ει
|
|
λύ-σ-ομεν
|
|
λύ-σ-ετε
|
|
λύ-σ-ουσιν |
|
Δες το βίντεο |
|
Για να σχηματίσουμε
το μέλλοντα των φωνηεντόληκτων ρημάτων, (δηλαδή των ρημάτων που έχουν χαρακτήρα
φωνήεν)
-
παίρνουμε το ρήμα
όπως το κλίναμε στον ενεστώτα
-
ανάμεσα στο θέμα και
στην κατάληξη προσθέτουμε το χαρακτηριστικό γράμμα του μέλλοντα που είναι το
-σ-
και λέγεται
χρονικός χαρακτήρας.
|
|
|
Τι γίνεται με τα ρήματα που είναι αφωνόληκτα;
όσα, δηλαδή,
έχουν χαρακτήρα:
χειλικό:
π, β, φ
ουρανικό:
κ, γ, χ
οδοντικό:
τ, δ, θ
Ο χαρακτήρας των
ρημάτων αυτών ενώνεται με το -σ- του
μέλλοντα και μας δίνει διάφορες μεταβολές. Έτσι,
|
|
γρά-ψ-ω
|
|
γρά-ψ-εις
|
|
γρά-ψ-ει
|
|
γρά-ψ-ομεν
|
|
γρά-ψ-ετε
|
|
γρά-ψ-ουσιν |
|
Δες το βίντεο |
|
Τα χειλικόληκτα:
π, β, φ, πτ, + σ =
ψ,
π.χ.
τρέπω
>
τρέψω,
τρίβω > τρίψω,
γράφω
> γράψω,
βλάπτω
> βλάψω
Τα ίδια δε λέμε κι εμείς στα νέα
ελληνικά;
Τελικά δεν είναι και τόσο περίεργα τα
αρχαία, γιατί μοιάζουν πάρα πολύ με τα νέα!
|
| |
|
|
ἄρ-ξ-ω
|
|
ἄρ-ξ-εις
|
|
ἄρ-ξ-ει
|
|
ἄρ-ξ-ομεν
|
|
ἄρ-ξ-ετε
|
|
ἄρ-ξ-ουσιν |
|
Δες το βίντεο |
|
Τα ουρανικόληκτα:
κ, γ, χ ττω, σσω, ζω + σ =
ξ,
π.χ.
διώκω
> διώξω,
λέγω
>
λέξω,
ἄρχω
>
ἄρξω,
φυλάττω
> φυλάξω
|
| |
|
|
πεί-σ-ω
|
|
πεί-σ-εις
|
|
πεί-σ-ει
|
|
πεί-σ-ομεν
|
|
πεί-σ-ετε
|
|
πεί-σ-ουσιν |
|
Δες το βίντεο |
|
Τα οδοντικόληκτα:
τ, δ, θ μερικά σε -ττω, -ζω και -ίζω + σ =
σ,
π.χ.
πείθω
> πείσω,
σχίζω > σχίσω
Σημείωση: τα ρήματα που έχουν
ρηματικό χαρακτήρα δ, τελειώνουν σε -ίζω και έχουν περισσότερες από δύο συλλαβές
σχηματίζουν το μέλλοντα σε -ιῶ,
π.χ.
νο-μί-ζω > νομιῶ,
κο-μί-ζω > κομιῶ
|
| |
Σημείωση: Τα ρήματα που έχουν χαρακτήρα: μ, ν, λ, ρ
(π.χ. τρέμω, στένω,
θέλω, φέρω)σχηματίζουν
το μέλλοντα με διαφορετικό
τρόπο. (ύλη γ'
γυμνασίου)
|
| |
Ασκήσεις
|
| |
|
|
|
κλείσε το σχηματισμό
του Μέλλοντα |
|
|
Σχηματισμός του
Αόριστου
|
|
|
ἔ-λυ-σ-α |
|
ἔ-λυ-σ- |
|
ἔ-λυ-σ-ε |
|
ἐ-λύ-σ-αμεν |
|
ἐ-λύ-σ-ατε |
|
ἔ-λυ-σ-αν |
|
Δες το βίντεο |
|
Για να
σχηματίσουμε τον αόριστο χρησιμοποιούμε το θέμα έτσι όπως
διαμορφώθηκε στο μέλλοντα, (δηλαδή με το χρονικό χαρακτήρα -σ-
ή
-ψ- ή
-ξ- ανάμεσα στο
θέμα και στην κατάληξη) και προσθέτουμε τις καταλήξεις του αόριστου. Οι
καταλήξεις μοιάζουν με εκείνες της νέας ελληνικής.
Προσοχή όμως
στην κατάληξη του β' ενικού! (δες που !)
Έχει αύξηση ο αόριστος;
Ο αόριστος
έχει αύξηση όπως ο παρατατικός. Όσες αλλαγές έγιναν στον παρατατικό οι
ίδιες ισχύουν και για τον αόριστο. Θα έχουμε συνεπώς και συλλαβική
και χρονική αύξηση.
Επειδή σε βλέπω να σκέφτεσαι ότι είναι δύσκολα, μήπως σε βοηθήσουν οι
ασκησούλες που ακολουθούν! Λέω εγώ τώρα...
|
|
|
Ασκήσεις |
|
|
|
|
|
κλείσε το σχηματισμό του αόριστου |
|
|
Σχηματισμός του
Παρακείμενου
|
|
|
|
Σχηματισμός καταλήξεων
- αναδιπλασιασμός |
|
|
|
|
λέ-λυ-κ-α
|
|
λέ-λυ-κ-
|
|
λέ-λυ-κ-ε
|
|
λε-λύ-κ-αμεν
|
|
λε-λύ-κ-ατε
|
|
λε-λύ-κ-ασιν |
|
Δες το βίντεο |
|
Σχηματισμός καταλήξεων
Για να
σχηματίσουμε τον παρακείμενο θα πρέπει να προσέξουμε τις καταλήξεις
και τον αναδιπλασιασμό. (θα
τον εξετάσουμε παρακάτω, μη βιάζεσαι! Δε γίνονται όλα μαζί!)
Προσοχή στην
κατάληξη του β' ενικού! (δες που !)
Στα
φωνηεντόληκτα ρήματα πριν από τις καταλήξεις του παρακειμένου
βάζουμε το χαρακτηριστικό γράμμα του παρακειμένου που είναι το -κ-
και λέγεται χρονικός χαρακτήρας
Τι γίνεται με τα
ρήματα που είναι αφωνόληκτα;
(δηλαδή έχουν χαρακτήρα:
χειλικό:
π ,β, φ ουρανικό:
κ, γ, χ οδοντικό:
τ, δ, θ)
Ο χαρακτήρας τους ενώνεται με το χρονικό χαρακτήρα του
παρακείμενου (-κ) και προκύπτουν διάφορες αλλαγές |
|
γέ-γρα-φ-α
|
|
γέ-γρα-φ-
|
|
γέ-γρα-φ-ε
|
|
γε-γρά-φ-αμεν
|
|
γε-γρά-φ-ατε
|
|
γε-γρά-φ-ασιν |
|
Τα
χειλικόληκτα:
π, β, φ, -πτω, +
κ
=
φ, π.χ.
τρίβω
> τέτριφα,
γράφω > γέγραφα,
βλάπτω > βέβλαφα
|
| |
|
|
δε-δίω-χ-α
|
|
δε-δίω-χ-
|
|
δε-δίω-χ-ε
|
|
δε-διω-χ-αμεν
|
|
δε-διω-χ-ατε
|
|
δε-διω-χ-ασιν |
|
Τα
ουρανικόληκτα:
κ, γ, χ ττω ,σσω, και κάποια σε ζω + κ
=
χ,
π.χ.
διώκω
> δεδίωχα,
τάττω > τέτταχα
|
| |
|
|
πέ-πει-κ-α
|
|
πέ-πει-κ-
|
|
πέ-πει-κ-ε
|
|
πε-πεί-κ-αμεν
|
|
πε-πεί-κ-ατε
|
|
πε-πεί-κ-ασιν |
|
Τα
οδοντικόληκτα:
τ, δ, θ αρκετά σε -ζω και -ίζω + κ =
κ,
π.χ.
πείθω
> πέπεικα,
κομίζω > κεκόμικα
|
|
|
Θες βοήθεια
για να σχηματίσεις τον
αναδιπλασιασμό;
Πάτα
εδώ |
|
Αναδιπλασιασμός
Χαρακτηριστικό
του παρακειμένου είναι ο αναδιπλασιασμός που γίνεται στην αρχή
του ρήματος. Αναδιπλασιασμό έχουμε τριών ειδών:
1.
επανάληψη του αρχικού συμφώνου με ένα -ε-
Ποια ρήματα παίρνουν ως αναδιπλασιασμό
επανάληψη
του αρχικού συμφώνου με ένα -ε-;
1α)
Όσα ρήματα αρχίζουν από ένα σύμφωνο
π.χ.
λύω > λέ-λυ-κα.
Αρχίζει από ένα σύμφωνο, γι' αυτό ξαναγράφουμε το πρώτο σύμφωνο το -λ-
και προσθέτουμε και το -ε-. Έτσι γίνεται -λε-. Μετά προσθέτουμε το θέμα
-λυ- και στο τέλος την κατάληξη -κα
Προσοχή:
Όσα
ρήματα αρχίζουν από χ, φ, θ, στον αναδιπλασιασμό τα γράμματα
αυτά παθαίνουν ανομοίωση, δηλαδή, μετατρέπονται σε κ, π, τ
χ >
κ
= χορεύω > κε-χόρευ-κα,
φ >
π =
φυτεύω >
πε-φύτευ-κα
θ >
τ = θύω > τέ-θυ-κα
1β)
Όσα ρήματα αρχίζουν από δύο σύμφωνα, όμως το πρώτο από αυτά είναι ένα από
τα άφωνα:
(π, β, φ, κ,
γ, χ, τ, δ, θ) και το δεύτερο είναι ένρινο (μ, ν) ή υγρό (λ, ρ)
π.χ.
γράφω > γέ-γρα-φ-α,
βλάπτω >
βέ-βλα-φ-α
2. συλλαβική αύξηση
Ποια ρήματα παίρνουν ως αναδιπλασιασμό συλλαβική αύξηση;
2α)
Όσα
ρήματα αρχίζουν από δύο σύμφωνα, χωρίς όμως το πρώτο να είναι
άφωνο και το δεύτερο ένρινο ή υγρό,
π.χ.
σπουδάζω >
ἐ-σπούδα-κ-α
2β)
Όσα
ρήματα αρχίζουν από τρία σύμφωνα,
π.χ.
στρατεύω > ἐ-στράτευ-κ-α
2γ)
Όσα
ρήματα αρχίζουν από διπλό σύμφωνο ζ, ξ, ψ,
π.χ.
ψαύω > ἔ-ψαυ-κ-α
2δ)
Τα ρήματα που αρχίζουν από ῥ,
τότε παίρνουν ένα -ἐ- ως συλλαβική αύξηση και διπλασιάζουν το ρ
π.χ.
ῥίπτω > ἔρ-ρι-φ-α
3. χρονική αύξηση
Ποια ρήματα παίρνουν ως αναδιπλασιασμό χρονική αύξηση;
3α)
Όσα
ρήματα αρχίζουν από φωνήεν,
Ό,τι
αλλαγές είχαμε στον Παρατατικό και στον Αόριστο, οι ίδιες συμβαίνουν και
στον Παρακείμενο
π.χ.
ἁλιεύω
> ἡ-λίευ-κ-α
Ο αναδιπλασιασμός στα
σύνθετα και παρασύνθετα με πρόθεση
Στα ρήματα που είναι σύνθετα με πρόθεση
ο αναδιπλασιασμός μπαίνει μετά την πρόθεση,
π.χ.
ἀπο-γράφω > ἀπο-γέ-γραφα, συν-οικῶ > συν-ῴκηκα
Ο αναδιπλασιασμός στα
παρασύνθετα που το α' συνθετικό δεν είναι πρόθεση
Στα ρήματα αυτά ο αναδιπλασιασμός
μπαίνει στην αρχή
π.χ. δυστυχῶ > δε-δυστύχηκα, ἀδικῶ >
ἠδίκηκα
|
Συγκεντρωτικός πίνακας αναδιπλασιασμού |
|
Επανάληψη αρχικού
συμφώνου + ε |
συλλαβική αύξηση |
χρονική αύξηση |
|
α. ένα σύμφωνο,
π.χ.
λύω >
λέ-λυ-κα.
|
α. δύο σύμφωνα,
π.χ.
σπουδάζω >
ἐ-σπούδακα |
α. φωνήεν,
π.χ.
ἁλιεύω > ἡ-λίευκα |
|
β. δύο σύμφωνα
το πρώτο (κ, γ, χ, π, β, φ, τ, δ, θ)
το δεύτερο (λ, ρ, μ, ν)
γράφω >
γέγραφα |
β.
τρία σύμφωνα
στρατεύω > ἐ-στράτευκα |
|
| |
γ. διπλό σύμφωνο ζ, ξ, ψ
π.χ.
ψαύω > ἔ-ψαυκα |
|
| |
δ. ῥ,
π.χ.
ῥίπτω > ἔρ-ρι-φ-α |
|
|
|
Θες βοήθεια
για να σχηματίσεις τον
αναδιπλασιασμό;
Πάτα
εδώ |
|
|
Θες βοήθεια
για να σχηματίσεις τον
αναδιπλασιασμό;
Πάτα
εδώ |
|
| |
Ασκήσεις |
| |
|
| |
Για την Α' γυμνασίου η ύλη τελειώνει εδώ!
|
| |
Ας πάμε ένα βήμα παραπέρα!
|
| |
αναδιπλασιασμός |
|
Θες βοήθεια
για να σχηματίσεις τον
αναδιπλασιασμό;
Πάτα
εδώ |
|

Όπως είναι φυσικό κάποια ρήματα σχηματίζουν τον παρακείμενο με διαφορετικό
τρόπο, όχι ομαλά αλλά ανώμαλα! Ποια είναι αυτά τα ρήματα;
1.
Όσα αρχίζουν από γν
σχηματίζουν τον παρακείμενο με συλλαβική αύξηση -ε
π.χ. γνωρίζω > ἔ-γνωκα
Τα
ρήματα κτῶμαι, μιμνήσκομαι και πίπτω, έχουν αναδιπλασιασμό με επανάληψη
του αρχικού συμφώνου, π.χ.
κτῶμαι > κέ-κτημαι
μιμνήσκομαι > μέ-μνημαι
πίπτω > πέ-πτωκα
3.
Το ρήμα ανοίγω στον παρακείμενο γίνεται ἀνέῳχα
4.
Το ρήμα εἴκω στον παρακείμενο γίνεται ἔοικα
5.
Τα ρήματα κατάγνυμι, ἀλίσκομαι, ὁρῶ, ὠθοῦμαι, και ὠνοῦμαι στον παρακείμενο
γίνονται:
κατ-έ-αγα,
ἐ-άλω-κα, ἐ-όρα-κα και ἐ-ώρα-κα, ἔ-ωσ-μαι, ἐ-ώνη-μαι
6.
Τα ρήματα ἐθίζω, ἕλκω, ἐργάζομαι, ἑστιῶ και ἐῶ στον παρακείμενο γίνονται:
εἴθικα, εἴλκυκα, εἴργασμαι,
εἱστίακα, εἴακα
7.
Τα ρήματα λαμβάνω, λέγω, λαγχάνω γίνονται στον παρακείμενο:
εἴληφα, εἴρηκα, εἴληχα
|
|
|
|
|
κλείσε το σχηματισμό του Παρακείμενου |
|
|
Σχηματισμός του Υπερσυντέλικου |
|
|
ἐ-λε-λύ-κ-ειν
|
|
ἐ-λε-λύ-κ-εις
|
|
ἐ-λε-λύ-κ-ει
|
|
ἐ-λε-λύ-κ-εμεν
|
|
ἐ-λε-λύ-κ-ετε
|
|
ἐ-λε-λύ-κ-εσαν |
|
Δες το βίντεο |
|
Για να
σχηματίσουμε τον υπερσυντέλικο χρησιμοποιούμε το θέμα όπως διαμορφώθηκε
στον παρακείμενο.
Στην αρχή
βάζουμε συλλαβική αύξηση και στο τέλος τις καταλήξεις του
υπερσυντέλικου.
Εννοείται πως
αν το ρήμα αρχίζει από φωνήεν τότε δε θα βάλουμε κι άλλη αύξηση, π.χ.
το ρ. ἀγοράζω που στον παρακείμενο θα γίνει ἠγόρακα στον
υπερσυντέλικο θα γίνει απλώς ἠγοράκειν
|
|
|
Ασκήσεις |
|
|
|
|
|
Κλείσε το σχηματισμό του
Υπερσυντέλικου |
|
|